Ink Sans X Dream Sans

Aku pernah menyelamatkan nyawa Theo, sang Ketua Keluarga Luca. Saat peluru hampir menembus tubuhnya, akulah yang berdiri di depannya dan menahan tembakan itu. Sebagai balas budi, aku menggantikan kakakku menjalani pernikahan politik. Namun pada malam pengantin kami, Theo lebih memilih pergi mabuk-mabukan dan tak menyentuhku sedikit pun. Dengan polosnya aku percaya suatu hari nanti aku bisa meluluhkan hatinya. Tetapi belum genap lima tahun, Theo datang menemuiku sambil menggandeng seorang anak kecil yang sangat mirip dengannya bersama kakakku. “Anna membesarkan anak di luar negeri sendirian, dia sudah terlalu banyak menderita. Aku harus menebusnya,” katanya sambil menyerahkan surat cerai kepadaku. “Kau sudah menduduki posisi nyonya Keluarga Luca selama bertahun-tahun. Sudah waktunya kau mengembalikannya padanya.” Saat itu aku baru tahu, ketika Theo meninggalkanku sendirian di malam pengantin kami, ternyata ia pergi menemui kakakku dan menghabiskan malam bersamanya. Aku mengeluarkan hasil tes kehamilan yang awalnya ingin kujadikan kejutan. Namun ia langsung merobeknya. “Aku tidak membutuhkannya.” Kata-kata sedingin es itu menjadi awal dari akhir hidupku. Aku dipaksa naik ke meja operasi. Pendarahan hebat terjadi dan dua nyawa pun hilang sekaligus. Ketika aku membuka mata kembali, peluru itu kembali mengarah ke tubuh Theo. Tetapi kali ini aku berbalik, dan mendorong kakakku ke arahnya.

Lima tahun setelah kematianku, ibuku menerima telepon dari polisi yang mengatakan bahwa ada kabar tentang diriku. Ibu bergegas pulang ke kampung halamannya bersama adik laki-lakiku. Setibanya di sana, dia langsung mendobrak pintu rumah nenek. "Mana Stella? Jago juga anak sialan itu bersembunyi. Cepat ambil kornea matanya buat adiknya." "Stella sudah meninggal," ucap Nenek terbata-bata sambil menangis. Ibu malah mencibir, "Bohong, polisi sudah meneleponku dan mengatakan kalau sudah ada kabar tentang dia." "Dasar nenek tua sialan! Kalau kamu nggak menyerahkannya sekarang, keluar sana dari rumah ini." Melihat sikap ibu, nenek menangis dan mengeluarkan fotoku dengan gemetar. "Stella, kamu nyesel tolongin adikmu?"

Ils s’aiment comme on se noie : sans retenue, sans air, sachant que chaque vague les rapproche du fond. Leurs jours sont des nuits blanches, leurs caresses des batailles, leurs silences des aveux trop lourds. Puis un matin, sans un mot, elle part. Non par lassitude, mais par lucidité. Certains incendies sont trop beaux pour devenir des cendres. Elle emporte l’incendie entier dans sa poitrine. Une cicatrice à vif qui, désormais, éclaire toutes ses nuits. L’amour passe. L’intensité, elle, demeure.

ーこれはフィクションですー空さえも管理された近未来。人類は脳内チップで「天界」に支配され、意志なき人形として生きていた。 　ライターの橘ことねは、天才医師 沖田総悟と、反逆のAIミギルの手でチップを摘出し、システムから逸脱した「バグ」となる。 ​　彼女の武器はペン一本。隠蔽された消去事件の真実を暴き、世界に「証拠」を叩きつける。だが、冷酷な監視者ゼロが彼女たちを追い詰める。拠点を失い亡霊となった三人の言葉は、しかしネットワークの深層で増殖し、人々の意志を叩き起こしていく。 ​「人間は、人形じゃない」 不完全な二人が仕掛ける、天界へのチェックメイト。真実を巡る反逆劇が今、始まる。

Liana terpaksa menikah kontrak dengan Arsen demi menyelamatkan nyawa neneknya, tanpa tahu bahwa keputusan itu akan membawanya ke dalam keluarga yang penuh tekanan dan penghinaan. Di tengah pernikahan dingin dan statusnya yang diremehkan, Liana perlahan bangkit dan membuktikan dirinya bukan wanita lemah seperti yang mereka kira. Saat kontrak berakhir, Liana harus memilih—pergi dengan harga dirinya, atau bertahan pada hubungan yang kini tak lagi sekadar kesepakatan.

À toi, jusqu’à l’ombre Élisa pensait connaître l’amour. Elle se trompait. Quand elle rencontre Adrien lors d’une soirée pluvieuse à Paris, c’est une évidence brutale. Un regard. Un frisson. Une promesse silencieuse. Adrien n’est pas un homme ordinaire : charismatique, mystérieux, troublant… Il aime avec excès, sans limite, sans mesure. Très vite, leur passion devient un incendie. Les nuits sont fiévreuses, les mots brûlants, les corps incapables de se quitter. Adrien veut tout d’Élisa : ses pensées, son temps, ses rêves. Il la protège, la chérit… mais l’enferme peu à peu dans une bulle où il est le centre de tout. Élisa oscille entre vertige et dépendance. Est-ce encore de l’amour quand il devient besoin vital ? Quand la jalousie se transforme en surveillance ? Quand la passion dévore jusqu’à l’identité ? Entre désir et emprise, tendresse et obsession, leur histoire flirte avec la frontière dangereuse où l’amour ne sauve plus… il consume. Parce que parfois, aimer trop fort, c’est aimer jusqu’à se perdre.

Past thirty, my usually serious husband suddenly developed a fascination with pink. The dark-colored furniture that had stayed the same for ten years was replaced with pink; even the utensils he picked up casually were pink. I stared at the line of pink pajamas, pink bow ties, and pink underwear hanging out to dry on the balcony, feeling something was off. "I thought you said you hated pink—that it was a color only women liked?" He was unpacking a new pink bed set and didn't even look up. "Oh, Jack and I made a bet. If I can replace everything in the house with pink, he'll give me his seaside villa for free. Honestly, after looking at it for a while, pink isn't that bad, don't you think?" I neither agreed nor disagreed. Instead, I called Jack, who blurted out, "What seaside villa? I don't remember ever buying one!"

Ming Fei dulunya adalah manusia biasa yang hidup di Bumi. Namun, takdirnya berubah drastis ketika ia tewas akibat peluru nyasar. Alih-alih terlahir kembali seperti kebanyakan kisah reinkarnasi, jiwanya justru menjadi jiwa pengembara, eksistensi tanpa tubuh yang terombang-ambing di dunia kultivasi selama 10,000 tahun. Hingga kesempatan akhirnya datang ketika ia menemukan seorang pemuda yang terluka parah dan berada di ambang kematian. Dengan kata-kata penghasut, Ming Fei membujuk pemuda itu agar menyerahkan tubuhnya secara sukarela. Dan kini takdir barunya perlahan terukir kembali. Dunia kultivasi akan segera mengenal namanya. Lanjut baca biar gak penasaran!!

« Quelques instants suspendus dans le temps, quelques instants durant lesquels elle veut croire que tout est encore possible, mais elle voit l’avion s’éloigner sans qu’il l’ait rejointe. Un cri strident déchire le silence, son propre cri sans doute, puis le noir. Le noir absolu. Combien de temps est-elle restée allongée là, en plein soleil, abandonnée de tous ? »

Ayana a tout misé sur cette nuit. La Cérémonie des Liens devait être son couronnement — le moment où Kael, son Alpha, la reconnaîtrait enfin comme sa compagne destinée. Au lieu de ça, il la rejette publiquement, devant toute la meute, pour une autre femme. Humiliée. Brisée. Sans meute et sans avenir. Elle fuit dans la forêt, sans plan, sans destination. Mais quand des rôdeurs l'attaquent et la laissent pour morte, quelque chose d'impossible s'éveille en elle — une lumière argentée, ancienne et terrifiante, que personne n'avait vue depuis des décennies. C'est ainsi que Zarek la trouve. Le Roi des Loups. Froid, dangereux, inaccessible. Un homme qui ne s'explique jamais, ne demande rien — et pourtant la ramène dans son palais, la protège, et la regarde avec une intensité qui ressemble dangereusement à de l'obsession. Ayana porte un secret de sang qui pourrait renverser l'ordre des sept meutes. Kael commence à regretter. Lyra complote dans l'ombre. Et entre Ayana et Zarek, quelque chose brûle — lentement, inévitablem