Joke Quotes Tagalog Funny Novels & Stories

nag-jokes din ako kahit Hindi ako Yung tipo ng tao na mahilig magbiro. "knock knock!" "oh, Sige, who's there?" "uod." "uod who?" Hindi ko pa man din nauumpisahan Ang jokes ko pero natatawa na ako sa sarili ko. "paa, UOD, balikat, ulo." "ahh, okay. yun pala 'yon." natatawa nyang Sabi. Hindi ko alam kung saan ba sya natatawa, kung sa jokes ba o sa akin. anyway,I'm glad she smile kaya humirit pa ako ng Isa.

Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon? "Ah mali ba, teka ano pa ba ang pwede mong maitago dyan sa likuran mo. Ah alam ko na!" bulalas ko pa kasabay ng isang mabilis na pagpalakpak. Tila naexcite din naman si Jolo dahil lumitaw na ngayon ang mga ngipin sa sobrang pagkakalapad ng ngiti niya.

Tanong ko na naging dahilan upang sarkastiko siyang tumawa. “That was the funniest joke I’ve ever heard in my life!” Sarkastiko niyang sagot, “Baka magulat ka kung magkano ang kinikita ko as a detective and baka ‘yang perang ibibigay mo ay barya lang sa ‘kin,” Dagdag pa niya sa ‘kin.

Kaagad naman itong umayos na akala mo expert ako sa mga funny jokes, kaya natawa ulit ako sa reasyon nito. "What is it? I can't wait!" "ANG PAG IBIG NAKAPAGHIHINTAY, ANG GUTOM HINDI!" Sigaw ko dito saka tatawa tawang tumayo at sinabing gutom na ako. Grabi naman ang hagikhik nito saka ako pinisil sa pisngi na kaagad ko namang hinampas. - I DIDN'T expect that joke from you Anna, well, my sense naman" Tinutukoy nito ang jokes kong Ang pag ibig nakapaghihintay, Ang gutom hindi.

"I am Lorain G. Andal 16 years old. If you can't chase your dreams then chase me as your dream so that your dreams will come true." Pinalakpakan naming dalawa ni Jeymee ang napakalupit na quote ni Lorain sabay sigaw pa ng malakas bilang pagche-cheer kay Lorain. Nagtawanan at halos magwala na ang buong klase dahil sa kapal ng mukha ni Lorain.

HILSTON POV "You're joking right?". Kitang kita ko ang hindi maipintang gulat nito sa muka nang marinig nya ang tinuran ko. Lumalim at bumilis ang pag hinga nito at ano mang oras ay parang handa itong pagtatadyakan ako. Umiling ako at nagkibit balikat. "Am i?". Sarkastikong bigkas ko. "I don't know how to make a joke, all i know is about business at kung paano ko makukuha ang gusto ko".

Pagmamaktol niya. "What the! Anong kasalanan ng mabalbon kung hita? Bruha ka talaga! Kahit kailan hindi ka talaga nagpapatalo sa akin….Di nga! Joke nga lang diba! As in J O K E! Joke! Tampurorot ka naman agad! Tse! Halika na nga at yayakapin na lang kita. Dami mong arte." Hinila siya nito sa palapulsuhan kaya napaharap siya rito ngunit dahil nasa gilid sila ng pool, bigla niya itong tinulak ng malakas ngunit dahil na alerto ito sa ginawa niya, nahila din siya at dalawa silang bumagsak sa tubig at sabay na napatili. "What the…. You bitch!" Singhal niya rito sa tumatawang kaibigan.

Joke lang. Pero nakakapagtaka lang talaga. Sa ugali nito baka kung anong maisipan nito, ako pa ang maagrabiyado. So heto nga nakatitig na siya sa mga sandaling iyon. Nakasuot ito ng cup at itim na jackiet kahit may makakita sa kanya na kasama ako. Hindi siya mapagkakamalan na artista. "Hoy ano pa bang tinatayo mo! Halika na. Ang bagal mo."inis nitong sabi.

Hindi naman kasi joke 'yong sinabi ko dahil totoo 'yon. Napatango naman siya. "Opo. Napatawa n'yo ako, eh." Tumawa na naman siya. Baliw. Mana sa amo. 'Yong pinaka-amo, hah. "So, pag natawa ka sa sinabi ko, ibig sabihin no'n, nagjo-joke ako?" "Yes po!" sigurado pa niyang sagot. Napailing na lang ako. Nakalimutan kong hindi nga pala matinong kausap ang isang 'to.

“Sa bahay na tayo kumain ha. Nag-iwan ako roon ng niluto ko, e. Init na lang natin.” Ginilid ko ang mukha ko. “Fried chicken ulit?” “Hindi. Sinigenggeng,” sagot niya. Tumikhim siya. “May joke ako,” out of the blue niyang sabi. Hindi ako umimik. “Why do crabs never volunteer?” “Bakit?” “Because they're shell-fish.” Ipinaling ko ang ulo sa kaniya. Nakangisi siyang nilingon ako. Umiling-iling ako.