Kung Wala Ka

Dahlia hated her arrogant boss. Sinusumpa niya ang pagiging masungit at magagalitin nito. She promised herself that she wont date anyone like him. Ngunit tila pinaglalaruan siya ng pagkakataon, isang gabi, natagpuan niya na lang ang sarili na nasa kama kasama ang lalaki. At kung may mas magulo pa sa impormasyon na may nangyari sa kanila. Iyon ay ang tila siya lang ang nakakaalala ng nangyari. Kahit anong gawin niya ay tila ba burado sa memorya nito ang gabing may nangyari sa kanila. At ang mas nakakainis pa ay ito rin ang unang nakaalam na tis siya. nagdadalang tao siya. Paano niya sasabihin sa lalaki ang nangyari sa kanila at ipapakilala ang anak niya rito kung wala itong maalala?

Tinatawag ako ng kapatid kong lalaki bilang kanyang prinsesa at nagpapadala sa’kin ng perang pangbaon; nagkakamali ng intindi ang kanyang mapapangasawa at iniisip nito na lihim niya akong nobya. Susugurin ng babae ang tirahan ko, na maayos kong pinalamutian, kasama ang grupo ng mga kamag-anak at kaibigan. “Hindi ako makapaniwalang lihim na nobya ka ng iba’t ngayong napakabata mo pa! Tuturuan kita ng leksyon sa ngalan ng mga magulang mo! Ikakalat ko online ang imoral ninyong relasyon para malaman ng mga guro at kaklase mo kung gaano ka kawalang-hiya!” Kinalat nila ang tirahan ko at pinunit ang mga damit ko. Pagkatapos, sinigurado nilang nakunan ang ID ko sa eksena habang nire-record nila ang pang-aapi sa akin. Nagmamadaling pumunta ang kapatid kong lalaki, namumula sa galit ang kanyang mga mata. “Nasiraan na ba kayo ng bait? Ang lakas ng loob ninyong apihin ang kapatid ko!”

"S-Stop..." Nauutal kong saad. Kasabay ng pagpasok ng kamay niya sa aking skirt ang pagkapit ko ng mahigpit sa table ko. "You want this, don't you?" Mainit na bulong nito sa aking tainga. Sobrang kinakabahan ako, nasa school kami at walanghiya niyang ginagawa ito ngayon sa akin. Umiling ako sa tanong niya, nagpipigil ng ungol at baka may makarinig dahil lunch palang at mamaya kaunti ay darating na ang mga studyante ko. "P-Please, t-tumigil ka na!" "Are you going to wear this skimpy skirt and sleeves again?" Malamig nitong tanong sakin. "H-hindi na." Umiling-iling ako para tigilan na niya ang ginagawa niya. Ngayon lang siya nakialam sa suot ko at hindi ko maintindihan kung bakit. Pencil skirt lang naman iyon at puting long sleeves. "Good. Don't make me mad again Mrs. Buenavista kung ayaw mong gawin ko sayo to sa sarap ng estudyante mo." Kung makapag salita siya para namang hindi ko siya estudyante ah?! Siya lang naman si Zachariah Buenavista asawa ko at estudyante ko rin.

“Mommy, love mo ba si daddy?” Napangiti si Zylah Almendras sa tanong na iyon ng pitong taong gulang na anak—si Jaxon. Sa isang dekadang pagsasama nila ni Bryce ay masaya sila lalo na at may isang anak silang bumubuo sa kanila. Kontento siya sa buhay bilang hands-on mom sa anak at mabuting may bahay sa asawa. “Oo naman, s’yempre,” tugon niya sa tanong ng anak at masuyong nginitian ito. “Pero si daddy love ka rin ba?” “Oo naman. Love din s’yempre ni daddy si mommy.” “Eh, bakit mas masaya si daddy kapag kasama—” Tunog mula sa tablet ni Jaxon ang pumutol sa sasabihin pa sana nito. Binalewala na nito kasunod ang ina at nakangiti na sa kung anong tinitingnan sa tablet. “Mommy?” Balik atensyon nito sa ina. “Hmm?” "Kailan kayo maghihiwalay ni daddy?” *************** Iyon ang simula ng lahat. Pagdududa. Pagtataksil. Pagkukunwari. Pagtitiis. Pero hanggang saan ang kayang tiisin ni Zylah? Hanggang saan kung hindi lang ang asawa ang inaagaw sa kaniya kung hindi pati ang anak?

Tashi, a quiet and smart lady, needed money for her school expenses. Wala siyang ibang makapitan kaya naman kinailangan niyang kumapit na lang sa patalim. Kaya naman siguro niyang sikmurahin ang isang gabing pagsayaw sa harap ng isang matandang bilyonaryo. Kahit sandali lang. Saglit lang at tapos na ang kalbaryo niya. Balik na ulit sa normal na buhay na mayroon siya. Pero paano niya magagawa 'yon kung ibang kwarto ang napasok nito? And worst, nakabuo pa talaga ng batang lalaking tuluyang nagpagawa sa buhay na mayroon siya! Pagkalipas ng limang taon, isa na siyang ganap na flight attendant subalit paano niya mga ba maitatago pa ang kanilang anak sa kaniya kung ito ang may-ari ng ilang tanyag na airline sa industriyang pinasukan niya?

After her family's company went bankrupt, Lorelie Gonzales was forced to marry a man rumored to be an old, ugly man. Lorelie didn't let herself get controlled by the people around her and run away. Alam niyang wala na siyang pakatutunguhang iba dahil alam niya kung gaano kasakim ang ina niya kaya nagpunta siya sa bar. There, she made the dance floor on fire as she started grinding her hips. Little did she know, fate has something to give her that ended her to have one night with a hot stranger.

"Buntis ako" "Ganyan ka na ba disperada? Hindi kita pwedeng mahalin!" "Nathan" lumuluhang sambit ni Ellie Mula ng matutong umibig ang batang puso ni Ellie tanging si Nathan lang ang kanyang minahal, at sa labis na pagmamahal na yun nakagawa sya ng paraan upang makasal sa lalaki. Ngunit tama nga ang kasabihan "Hindi masarap ang bunga na hinog sa pilit". Nakipaghiwalay sa kanya si Nathan upang pakasalan ang babaeng tunay na nagmamay-ari ng puso nito. Paano kung malaman ni Nathan na totoong nagbunga ang kanilang pagsasama?

   He is Isiah Jade Stuart, a businessman, gwapo, matalino, misteryoso. Kinakatakutan, walang sinasanto, walang kinatatakutan.     Paano kung iwan siya ng babaeng mahal niya, dahil na rin sa kagagawan niya. Kaya, kaya niyang mabuhay na wala si Amber sa kanyang tabi?    Nathalie Amber De Luca, one of the twin of De Luca Clan. Paano kung isang araw ay magising na lang si Amber na di na siya si Amber? Siya na pala si Abby Cullen na walang maalala sa nakaraan at nasa kamay siya ng kanyang pinsan na si Niccolo De Luca.    Makakawala pa kaya si Amber  sa kamay ni Niccolo lalo na't malalaman niya na ginagamit lamang siya bilang pa-in, para sa pamilya niya at para din kay Isiah? Ano ang mangyayari sa dalawang taong nagkawalay ng matagal na panahon? Ano ang mangyayari sa dalawang puso na nasaktan sa matagal na panahon?   May pag-asa pa kaya na maibabalik nila ang kanilang pagmamahalan? May pag-asa pa kaya na magkita silang muli. Kung sa bawat pagkikita nila ay laging may napapahamak? Kung sa bawat pagkikita nila ay palaging may balakid.

Walang muwang na dumalo si Klaire Limson sa isang bachelorette party kasama ang kanyang stepsister at mga kaibigan; isang huling gabi ng saya bago siya tuluyang magpakasal sa kanyang nobyo. Ngunit ang dapat sanang maging masayang alaala ay nauwi sa isang pagkakamaling hindi niya inaasahan. Nagising na lamang siya sa isang hotel room, wala ni anino ng alaala kung paano siya nakarating doon—at higit sa lahat, kasama ang isang lalaking hindi niya kilala. Mabilis siyang tumakas, umaasang maililigtas pa ang lahat. Pero huli na ang lahat. Pagsapit niya sa kanilang tahanan, naghihintay na ang galit ng kanyang ama. Kanselado ang kasal. Tinakwil siya ng pamilya. At ang dating hinaharap na puno ng pangarap... tuluyan nang naglaho, lalo pa’t dumating ang isang hindi inaasahang souvenir nang gabing ‘yon. Buntis siya… Sa hindi inaasahang pangyayari, nakilala ni Klaire ang lalaking nakasama niya nang gabing ‘yon. Walang iba kung hindi ang Tito ng kanyang ex-fiancee. Si Rage De Silva. Ano na lang ang gagawin niya kung ninanais nitong panagutan ang batang nasa sinapupunan niya? Paano kung ang lalaking kinamumuhian niya ay yayain siyang magpakasal?

"You left without saying a word, Ciana. Hinanap kita, naghintay ako. Umasa akong babalikan mo 'ko dahil baka sakali na maisip mo ako," napatitig ako sa mga mata niyang kulay kayumanggi ngunit lumuluha. "Tapos ngayon babalik ka na para bang walang nangyari?" nakagat ko ang ibabang labi kasabay ng pagyuko sa kaniyang pangunguwestyon. "Sinisisi mo 'ko kasi hindi kita magawang kausapin ng maayos? Pansinin tulad nang dati?" napapikit ako ng matapos niyang sabihin iyon ay hinampas niya ang pader sa aking tabi. "You think I'm okay? Nasasaktan ako Ciana, kahit sorry man lang galing sa mismong bibig mo wala akong natanggap." Tinitigan ko siya ngunit ako mismo ang nasaktan nang umaagos na ang luha sa mga mata niya. "I'm sorry," mahinang sabi ko. "This is not the right time to do that, because I can't f-forgive you for l-leaving me." Malamig niyang sabi ngunit bakas ang hirap sa pananalita. "Mahal kita at nakalimutan kong may gusto ka nga pa lang iba," hindi ko siya makapaniwalang tinitigan dahil sa sinabi sa akin. "I'm leaving." Paalam ni Mateo tapos tumango at lumabas na ng kwarto.