Larval Tear Locations Map

Warning: Please be advised that this story contains TRIGGER WARNINGS, and POTENTIALLY OFFENSIVE LANGUAGE, VIOLENCE, SEXUAL HARASSMENT, SENSITIVE LANGUAGE ang MATURED THEMES, that not suitable for young audiences. _________ Akala ko ang pagkamatay ni mama at papa ang pinakamasakit na nangyari sa buhay ko hindi pa pala dahil may mas lalong masakit pa na nanaisin ko na lang ding mamatay para makasama si mama at papa. Ang hirap at sakit na dinanas ko sa poder ng tiyahin ko.Ang pagmalupet niga sa akin. Ang pagtalikod sa akin ng mga kaibigan ko noong kailangan ko sila. Ang ipagtabuyan ako ng taong mahal ko at ang pagkamuhi niya sa anak namin dahil isa akong biktima ng panggahasa. Imbis na tulungan,pinili nilang ako ay talikuran at pabayaan. Ngunit sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ko may taong taos-pusong tumulong sa akin at inako ang lahat ng responsibilad na hindi niya dapat gawin sa akin. Ngunit ang hindi ko inasahan na ang taong tumulong pala sa akin ay siya pala yong taong sumira ng buhay ko ng buong pagkatao. Ang taong tumulong sa akin siya rin pala ang taong gumahasa sa akin. Gusto ko siyang maparusahan sa ginawa niya sa akin, ngunit sa anong paraan? Ipagkatiwala ko ba iyon sa batas o ako mismo ang gagawa? Ngunit, paano? Gayong sa puntong ito natutunan ko na siyang mahalin. Bakit sa ganitong paraan ako pinaglaruan ng tadhana? Makayanan ko bang ipakulong ang taong mahal ko? Maibigay ko pa ba ang hustisya para sa sarili ko kung ang taong iyon ay parte na ng buhay ko?

Minsan dumadating sa atin ang isang pagsubok na hindi natin inaasahan. Iyong tipo na ngayon ay masaya ka pero hindi mo alam na may kalakip 'yon na kalungkutan. Kagaya na lang ni Devi na gusto lang naman maranasan ang magmahal at mahalin. Akala niya ay magiging masaya na siya ng tuluyan. Pero hindi niya inaakala na maagang kukunin ang taong nagparamdam sa kanya ng tunay na pagmamahal. Paano niya haharapin ang bukas kung wala na ang taong nakasanayan niya? Makakamove on pa ba siya sa sakit ng kahapon? Kaya niya pa kayang magmahal muli sa ikalawang pagkakataon?

Yung bata na iniligtas ko noong maliliit pa kami ay lumaking isang possessive at obsessive na CEO. Sampung taon niya akong kinontrol, gamit ang sakit ng lola ko bilang pang-blackmail para pilitin akong magpakasal sa kanya. Sinubukan niyang gawin ang lahat para makuha ang loob ko—kahit anong paraan, ginawa niya,pero hindi ko siya kailanman minahal. Dahil sa sobrang galit, nakahanap siya ng babaeng halos kamukha ko para pumalit sa akin. Ipinagmalaki nila ang relasyon nila sa harap ng lahat, at may mga bulung-bulungan na natagpuan na raw ng CEO ang tunay niyang pag-ibig. Pero isang araw, dumating ang babaeng iyon sa villa kasama ang mga alipores niya, gamit ang atensyon at pagmamahal ng CEO bilang lakas ng loob. Isa-isa niyang binali ang mga daliri ko, sinugatan ang mukha ko gamit ang utility knife, at inalis ang damit ko para ipahiya ako. “Kahit nagparetoke ka pa para magmukhang ako, palalagpasin ko na ‘yun. Pero natuto ka pang magpinta nang kagaya ko? Grabe kang mag-aral! Tignan natin kung paano ka makakaakit ng mga lalaki ngayon!” Habang duguan na ako at halos mawalan ng malay, sa wakas dumating ‘yung obsessive na CEO. Hinila ako ng babae sa harapan niya at mayabang na nagsumbong, “Honey, itong babaeng ‘to ay nagtatago rito sa villa, tinatangkang akitin ka. Siniguro kong hindi siya magtatagumpay!”

Matapos mamatay ang kanyang asawa, isinubsob ni Lovely Ramirez, isang matagumpay ngunit malamig na negosyante, ang sarili sa trabaho. Sa kabila ng kayamanan at kapangyarihan, nananatiling hungkag ang kanyang puso—tila ba nakalimutan na niya kung paano muling magmahal at maging masaya. Samantala, ang kanyang matalik na kaibigang si Annica, isang mapangahas, mapaglaro, at mapusok na babae, ay naniniwalang ang buhay ay dapat tinatamasa—lalo na pagdating sa pag-ibig at kaligayahan. Para sa kanya, ang sikreto ng kabataan at sigla ay simple: pag-ibig, lalaki, at walang pagsisising pagnanasa. Sa hangaring gisingin muli ang natutulog na damdamin ni Lovely, hihilahin siya ni Annica sa isang mundong puno ng tukso, aliw, at mga lalaking maaaring magpabago sa takbo ng kanyang buhay. Ngunit sa gitna ng mapaglarong laro ng pag-ibig, isang lalaking hindi inaasahan ang sisira sa mga pader na matagal nang itinayo ni Lovely—isang lalaking kayang magpabalik ng sakit, alaala, at higit sa lahat… pag-asa. Sa larong ito ng damdamin at pagnanasa, sino ang mauunang matalo? Sino ang mauunang umibig? At hanggang saan handang sumugal ang isang pusong matagal nang nagsara? Isang kuwento ng pagtuklas sa sarili, muling pag-ibig, at mapanganib na mga desisyon—dahil sa mundong ito, hindi lahat ng laro ay panalo… ngunit minsan, ang pinakamapanganib na pustahan ang nagdadala ng tunay na kaligayahan.

Quan Durbysch, a Black from the Land of Rovega, held a grudge for years against the black robed people who killed her mother. The killers have eye color that typical of Blue people. The problem is people think that the Blue People are extinct. So, who are they? However, one day, finally, the girl accidentally found one of the killers and the next problem that happened was not as easy as she imagined. Zanxer. Quan doesn't know exactly what that thing is, but because of that, her life that was originally full of revenge became a little parted; starting from her meeting with Zurg, then Shodo and finally Osh. Her search for the gang in black robes requires the girl to face the Voice. They demanded that Quan have to carry on with her mother's unfinished duties. First, she must find Zanxer, the thing that her mother has hidden. If she doesn't find it soon, then the Land of Rovega will be on the verge of a war of blood. The battlefield will be full of white, black and silver blood. Even blue, if the nation is still exists.

Anathea Jacobson has had a crush on Gregory Sinclair for ten years. She thinks marrying him is a dream come true. Even if he's just a block of ice now, she'll surely be able to melt him over time. However, all she ever gets is his ice-cold treatment. He's gentle and tender to his true love, but he scorns and neglects her. He also mistreats and humiliates her… Anathea endures it all because they have a son. For his sake, she's willing to cling to her title of Mrs. Sinclair and cage herself in this loveless marriage for the rest of her life. This changes when she's abducted. Gregory spends the night with his true love, and even her beloved son abandons her—he wants to have Gregory's true love as his mother! That's when Anathea sees sense. Her husband will never love her, and her son will never appreciate her. If that's the case, she doesn't want them anymore. She wants to live for herself! … After the divorce, Anathea picks up floral art again. She sets up a company, makes big money, and wins various awards. She wants to give herself all the love she deserves so that she'll go back to being the lively, vivacious woman she once was. Gregory panics when he sees the men surrounding her and vying for her affections. He falls to his knees before her, his eyes rimmed with red as he pleads, "I love you, Nat. Please don't leave me." Anathea sneers. "Your love is too little, too late, Mr. Sinclair." Her son clings to her legs and wails. "Don't abandon me, Mom!" She pushes him away impassively. "Don't call me that. I'm not your mother."

My childhood friend said that he was connected with the doll. Now that he had lost it, he called me up to cry. One hand held my phone as I consoled him, while the other toyed with the doll. His voice began to take on a more interesting tone with my purposeful touches… I squeezed and pinched the toy and comforted him, “Shh, I agree with you. Whoever took your toy is a terrible person…”

Pinatay si Rosaline at personal na nilagay ni Sean si Jane sa kulungan ng mga babae dahil dito. “Alagaan mo siya ng mabuti” — ang mga salitang sinabi ni Sean ay ginawang impyerno ang buhay ni Jane sa kulungan at nagdulot pa para mawalan siya ng kidney. Bago siya mapunta sa kulungan, sinabi niya, “Hindi ko siya pinatay,” ngunit walang epekto ito kay Sean. Matapos niyang makalaya mula sa kulungan, sinabi niya, “Pinatay ko si Rosaline, kasalanan ko ito!” Gigil na sinabi ni Sean, “Tumahimik ka! Ayokong marinig na sabihin mo iyan!” Tumawa si Jane. “Oo, pinatay ko si Rosaline Summers at nakulong ako ng tatlong taon para dito.” Tumakas siya at hinagilap ni Sean ang buong mundo para sa kanya. Sabi ni Sean, “Ibibigay ko ang aking kidney, Jane. Kung ibibigay mo ang iyong puso.” Ngunit tumingala si Jane kay Sean at sinabi, “Hindi na kita mahal, Sean...”

My husband is a rock climbing route setter. It's our wedding anniversary today, but he brings his female best friend with him on an adventure to discover uncharted territory. It comes about because his female best friend says life is so boring. We're trapped in the mountains when we encounter extreme weather, and the rescue helicopter can only take two people with them. They climb up the ladder deftly, leaving me to slowly grow colder in the rain. I shout his name with all my strength. "I have a heart condition! I'll die if I don't get to the hospital soon!" He throws a rope down at me without even sparing me a glance. "Luna has menstrual cramps—she never says she's in pain. You, on the other hand, are only good at acting. Think of a way to get down yourself." What he doesn't know is that his "good friend" has already sliced the rope he threw to me.

When my body is sealed behind a wall, he's busy celebrating his true love's birthday. Everyone says Jayden Stone and I are a match made in heaven, but he hates me to the bone. When news of my death reaches him, he kicks over my corpse with a sneer. "Officer Austen, your revenge is complete…" Later, someone finally tells him that I was the one who saved his life. He shows up at my grave, his eyes swollen from crying. He begs like a madman for me to come back...