Left Handed In Tagalog の小説・ストーリー

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Paliwanag ng asawa ko. Tumango ako at ngumiti. “Goodnight Hon..” wika ko. “Goodnight too..” sagot nito at pumikit na ako. KINAUMAGAHAN MAAGA AKO bumaba at naabutan ko si Miss Flame na naka upo pero halatang nag luluto ito ng agahan. Nagsusulat kasi ito. Napansin ko na left handed pala siya pero madalas ko din makita na kanan ang gamit niya pag hawak ang baril. “Ahmm.. Good morning..” bati ko na kina lingon nito.

to love each other not only when things are easy, but especially when life becomes difficult," huminto saglit si Judge Lorenzo at tiningnan ang dalawa na tahimik na nakikinig habang magkahawak kamay. "Now, please face each other and hold hands." aniya sa dalawa. Napabuntong hininga si Miguel habang nakatitig kay Gabriella. Hindi malaman ng dalaga kung ano ang nararamadaman sa mga oras na iyon. Halo halong emosyon. Kaba, excitement, saya. Lalo na nang dumating sa part na tanungin sila ng Judge.

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

This day sucks. "You're left handed?" Lumingon ako sa kanya at tinaasan uli siya ng kilay. "Hindi mo ba nakikita?" Tinaas ko ang kaliwa kong kamay habang hawak ang isang makapal na aklat at ginulungan siya ng mga mata. Konti na lang talaga ay malilintikan na siya sa akin. He should be thankful that I'm being patient.

nag cross arms pa ako sa kaniya “Sabi ko nga hehe” “Edi nasa panganib pala ang buhay mo Katanaya eh, hindi simple lang dito sa Peridian dahil tulad nang pagkakaalam nyo maraming masasamang nilalang dito katulad namin ang dami naming nakakasalamuha araw-araw ng iba't-ibang halimaw”

I never thought that this kind of feeling is possible. Napahawak ako sa tummy ko. "Thank you baby."

CHAPTER 9 “NISAN, heto na ang lubid at panyo.” Dahan-dahang inilapag ng batang lalaki ang panali at pambusal sa bibig malapit sa kuya niya. Napalunok laway ako habang nakatitig lamang sa kanila. Kanina pa ako nakaupo rito sa sulok habang nilalaro-laro ang mga daliri ko sa sobrang kaba. Ang lalaking tinatawag niyang kuya o ‘nisan’ sa Japanese ay abala sa paglilinis ng kanyang espada ‘di kalayuan sa kinauupuan ko. Nagpalipat-lipat ang atensyon ko sa espadang pinupunasan niya at ang lubid sa tabi. Maraming bagay na ang naglalaro sa utak ko. Paano kung igagapos nila ako at gigilitan na parang manok at gawing tinola? O baka lahat ng nagagawi sa bahay nila, pinapatay nila at inaalay sa narinig k

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay