Novel & Cerita Mental Strengths

Si Lucky ay NBSB, at isang matagumpay na manunulat ng erotika. Lumaki siyang malaya at may sariling kakayahan kahit na ipinanganak siya sa isang mayamang pamilya. Siya ay kontento na sa kanyang dalawampu't walong taong pag-iral. Gayunpaman, umabot siya sa punto ng kanyang buhay na nais niyang magkaroon ng anak. Nasa tamang edad na si Lucky; marami na siyang naipon na pera at may sariling bahay. Ito rin ang paulit-ulit na hinihiling ng kanyang mga magulang. Isa lang ang problema ni Lucky: dumaranas siya ng genophobia, isang mental health disorder na nailalarawan sa pamamagitan ng takot sa sekswal na intimacy. Walang ibang nakakaalam sa kalagayan niya bukod sa matalik niyang kaibigan na si Genesis. Maging ang sariling pamilya ay walang kamalay-malay dahil natatakot siyang kutyain ng iba ang kanyang kalagayan; kaya, hindi solusyon ang pag-ampon sa kanyang pagnanais na magkaroon ng anak. Isang opsyon lang ang maiisip niya: IUI, isang medikal na pamamaraan kung saan direktang itinatanim ang sp*rm ng isang lalaking donor sa matris ng babae. Sinabi ni Lucky kay Genesis ang tungkol sa kanyang plano, at sinuportahan siya ng kanyang matalik na kaibigan; gayunpaman, nang sabihin niya na gusto niyang si Genesis ang kanyang sp*rm donor, tumanggi ang lalaki, na sinasabing ayaw niyang managot sa sinumang babae, lalo na kay Lucky. May paraan na, pero hindi inasahan ni Lucky na mahihirapan siyang kumbinsihin ang matalik na kaibigan, kaya naman gumawa ng krimen si Lucky isang gabi matapos makipagtalik si Genesis sa kanyang flavor of the month; ninakaw niya ang ginamit na condom ni Genesis. Magtatagumpay kaya ang insemation ni Lucky? Ano ang mangyayari sa pagkakaibigan nila ni Genesis dahil sa makasarili niyang desisyon? Mawawasak ba sila o may bagong pag-ibig ang uusbong sa panahong sinubok ang kanilang pagkakaibigan.

Di dunia yang penuh dengan ketidakadilan ini, Devano adalah contoh seseorang yang hidup dengan keras yang justru membentuknya menjadi pria tangguh, tapi tetap berhati lembut. Kematian kedua orang tuanya karena kecelakaan, memaksa dia tinggal di panti asuhan, dia tumbuh menjadi individu yang membanggakan dengan bantuan ayah angkatnya di panti asuhan. Meski Devano sebenarnya berasal dari keluarga kaya, tapi pengusiran kedua orang tuanya oleh kakeknya sendiri membuat trauma tersendiri untuk Devano. Meski begitu, tidak seperti kebanyakan anak di panti asuhan, Devano tidak hanya berkembang secara mental tetapi juga secara fisik, menjadi ahli dalam seni bela diri pada usia muda. Namun, ketika masa depannya terancam oleh penyakit yang menyerang ayah angkatnya, Devano harus berjuang mencari uang untuk membayar biaya rumah sakit. Sementara itu, Safira, cucu dari keluarga pengusaha, mengalami penghinaan tiada henti karena dianggap rendah oleh keluarganya yang kaya karena status ibunya yang berasal dari keluarga miskin. Meskipun demikian, kehidupannya menjadi lebih rumit ketika dia terlibat dalam urusan bisnis keluarga yang ingin bekerja sama dengan sebuah perusahaan besar di Kota Bulgari. Tidak disangka, saat mereka bertemu, Devan dan Safira merasakan ikatan yang kuat di antara mereka. Devan, dengan segala keberanian dan keteguhan hati, berusaha merebut hati Safira, yang terpesona oleh kebaikan dan juga kehalusan buda pekertinya. Namun, ketika Devan berusaha membantu ayah angkatnya dengan meminta pinjaman uang kepada CEO di tempatnya bekerja, segalanya berubah. Bukan bantuan pinjaman yang dia dapatkan, melainkan pemecatan yang tak terduga. Pertanyaan pun muncul: Akankah Devan dan Safira bersatu dalam cinta? Apa yang akan terjadi pada masa depan Devan setelah kehilangan pekerjaannya? Apakah cinta mereka cukup kuat untuk mengatasi semua rintangan yang mereka hadapi? Semua jawaban terdapat di halaman-halaman cerita yang memukau ini, yang memperlihatkan bahwa cinta sejati dapat mengatasi segala rintangan, dan bahwa kekuatan sejati terletak dalam keberanian untuk berjuang demi yang dicintai.

Demi menghilangkan kegelisahan sang ibu, Selena Brawijaya, gadis berusia 24 tahun yang merupakan seorang novelis, akhirnya menikah dengan seorang lelaki asing yang sama sekali tak dikenalnya. Lelaki berparas menawan yang memiliki karir gemilang sebagai seorang tentara. Yang sayangnya, ia memiliki trauma mendalam yang telah mengakar kuat dalam dirinya. Janji suci di depan penghulu pun seakan hanyalah ritual belaka, layaknya cangkang kosong tanpa isi. Lantas, apa yang akan dilakukan Selena dengan status ikatan suami-istri yang mereka miliki di saat ia memiliki keyakinan kuat bahwa apa pun yang terjadi dalam hidupnya bukanlah suatu kebetulan? Tak butuh waktu ribuan tahun bersama untuk menyadarinya. Karena di detik yang sama saat ia tahu dirinya tak lagi mampu menolak takdir yang telah ditetapkan untuk dirinya itu, ide cemerlang langsung muncul di benaknya. Sebagai seorang novelis yang telah memiliki ratusan juta pembaca di seluruh dunia, tentu ia tidak akan mau dirugikan baik secara mental maupun fisik karena pernikahan yang sama sekali tak ia inginkan ini. Dan menikah dengan seorang tentara yang kehidupannya syarat akan kedisiplinan dan kerja keras, mengangkat senjata menantang maut, bergerilya di rimbunnya hutan belantara bersantap ular, tentu akan memberinya gambaran utuh yang tak semua orang mengetahuinya. Ini adalah harta karun. Ide itulah yang membuatnya tak lagi menyuarakan protes tentang perjodohan mereka, alih-alih, gadis itu justru mengangguk mantap tanpa sedikit pun keraguan. Apa yang ia khawatirkan dengan pernikahan yang memiliki berlembar-lembar poin kesepakatan? Terlebih lagi, kesepakatan tentang tak akan saling menyentuh tanpa persetujuan. Dan dari yang ia lihat dari sosok menawan Arjuna, lelaki itu adalah lelaki sejati yang tak akan pernah melanggar janji yang telah disepakati. Di sisi lain, Arjuna sama sekali tak menyadari tentang akal bulus calon istrinya itu. Ia sama sekali tak pernah berpikir jika gadis bar-bar itu akan dengan begitu riang gembira mengikutinya ketika tengah menjalankan sebuah misi rahasia, dan tentu saja, tanpa sepengetahuannya.

Après avoir perdu notre bébé, j'ai renoncé à tout ce que mon compagnon, l'Alpha Rhydian, détestait chez moi. J'ai cessé d'utiliser notre lien pour ressentir où il se trouvait. J'ai recommencé à dormir paisiblement, même lorsqu'il ne revenait pas dans notre chambre de toute la nuit. Je ne l'ai même pas prévenu quand la lame d'argent d'un rogue m'a entaillé le bras lors d'un affrontement aux frontières. Le médecin de la meute m'a dit de prévenir ma famille. J'ai simplement répondu calmement : « Je n'ai pas de famille. » Le médecin m'a reconnue. « Vous êtes la Luna. Alpha Rhydian est au quartier général. Dois-je le prévenir ? » J'ai doucement secoué la tête. « Non. Pas besoin. » Mais une demi-heure plus tard, Rhydian est venu malgré tout. Sa haute silhouette a projeté une ombre sur moi, et sa voix était glaciale. « Tu es blessée. Pourquoi tu ne m'as pas appelé par le lien mental ? » J'ai baissé les yeux. « Ce n'est qu'une égratignure. Pas besoin de te déranger. » Un grondement sourd a vibré dans sa poitrine. L'air autour de lui vibrait de colère. Il allait parler quand un garde a murmuré derrière la porte : « L'Alpha tient tellement à Isla… Elle s'est juste piqué le doigt sur une épine de rose, et il lui a donné l'herbe de clair de lune la plus précieuse de la meute. » J'ai vu sa mâchoire se crisper. Ses yeux gris-bleu se sont tournés vers moi, cherchant cette jalousie furieuse que je laissais toujours paraître autrefois. Je ne lui ai rien laissé voir. Pas même un frémissement. Je me suis seulement adossée aux oreillers plats de l'infirmerie et j'ai fermé les yeux. Et c'est là que le calme de Rhydian s'est enfin brisé.

Ma sœur, Lily, a été mise en pièces par des sauvages. J'ai sangloté, suppliant mon compagnon de destin, l'Alpha Ethan, de trouver ses meurtriers. Il ne l'a jamais fait. Un an plus tard, le jour de l'anniversaire de sa mort. Je suis allée trouver Ethan, prête à lui annoncer que j'étais enceinte. Au lieu de cela, je l'ai trouvé tenant une autre Oméga, Bella, dans ses bras. « Ne t'inquiète pas. » lui a-t-il dit. « Personne ne saura que tu as fait tomber le bouclier mental de la meute et que tu as fait tuer Lily. Une fois que Harper aura renoncé à son titre de Luna lors de la cérémonie, tu seras ma seule et unique. » Mon cœur s'est brisé. C'était donc ça. Il ne m'avait jamais marquée, jamais rejetée... il voulait que je me retire par moi-même. Il protégeait la meurtrière de ma sœur. Il voulait faire d'elle Luna. J'ai fait irruption en criant, mais Bella a soudain craché du sang et s'est effondrée. Empoisonnement à l'aconit, a-t-elle prétendu. « Elle a été empoisonnée en me sauvant ! Donne-moi le sang de ton cœur ! C'est la seule chose qui puisse la sauver ! » Ethan m'a regardée avec plus de dégoût que si j'étais une ordure. « Je suis enceinte ! Ça va tuer le bébé ! » Je l'ai supplié. Mais son Commandement Alpha a été donné. Mon corps ne m'appartenait plus. Je n'ai pu que regarder l'épaisse aiguille percer ma poitrine, en plein cœur. Du sang doré s'est écoulé. Une douleur aiguë et déchirante m'a déchiré l'estomac Il a tué mon bébé. Ma louve s'est brisée en moi. J'ai fermé les yeux, cherchant une connexion interdite dans le monde des loups-garous. « Roi Lycan Rogan. Demain, j'ai besoin que tu m'aides à détruire tout ce qui fait partie de la Meute de Bois Noir, y compris l'Alpha Ethan. »

Quand j'ai été encerclée par la meute de renégats loin de notre territoire, j'ai envoyé un lien mental à mon compagnon, Alpha Luke, le suppliant de m'aider. Il m'a refusée quinze fois — et finalement, il a bloqué complètement le lien. À la fin, je me suis effondrée d'épuisement et j'ai perdu connaissance, ma louve hurlant de désespoir. Quand je me suis réveillée à l'infirmerie, Alex, le commandant de la Tribu des Loups-Garous, était assis calmement à mes côtés. C'était lui qui avait reçu mon appel désespéré. Il avait mené ses guerriers, écrasé les renégats et m'avait arrachée à la mort. J'ai pris une grande inspiration et j'ai dit avec une détermination sans faille : « Alex, j'ai pris ma décision. J'irai dans le Territoire du Nord pour l'entraînement. Je pars dans deux jours. » Dix minutes plus tard, Luke a fait irruption dans la pièce avec Kristie — sa soi-disant sœur adoptive — et nos jumeaux qui le suivaient de près. « Tu as monté cette mise en scène juste pour éclipser Kristie ? Tu te rends compte de la force guerrière que tu as gaspillée pour flatter ton ego ? Tu ne mérites pas d'être Luna ! » Mon fils aîné, Chris, m'a lancé un regard perçant et a ricané : « Elle est où, ta blessure, Maman ? Tu as l'air en parfaite santé. Tu as tout simulé juste pour attirer l'attention ? » Mon fils cadet, Colin, m'a regardée avec des yeux pleins de déception. Il a lentement secoué la tête et a murmuré : « Maman, tu nous as encore menti… juste parce qu'on aime davantage Kristie ? » Kristie a serré la main de Luke, sa voix tremblait d'une fausse innocence tandis que des larmes coulaient sur ses joues : « Je suis désolée, Christina… Je ne fêterai plus jamais mon anniversaire. S'il te plaît… arrête de créer des problèmes à Luke et aux jumeaux. » J'ai serré les poings, retenant ma louve furieuse. J'ai regardé les quatre tourner les talons et sortir sans un seul regard en arrière.

Para prepararme para el papel que me esperaba, oculté la verdad… que era la única hija de un Rey Alfa. En mi primer año en la manada Luna Oscura, me enamoré de Leo —el hijo menor del Alfa— en el instante en que lo vi. Fueron tres años de amor. Aquel hombre frío y despiadado me consentía hasta el exceso. Y aun así… nunca aceptó realizar conmigo la ceremonia de marcaje. Más tarde descubrí la razón: su manada jamás me consideró digna. Después de todo, la manada Luna Oscura era la más poderosa de los Territorios del Norte, y a sus ojos, yo no era más que una loba errante sin nombre, proveniente de una manada insignificante. A medida que los susurros sobre la diferencia entre nuestros rangos se hacían cada vez más fuertes, decidí contarle la verdad sobre mi linaje. Pero entonces Leo empezó a desaparecer… día tras día. Hasta que, en la noche noventa y nueve de su ausencia, vi una historia en la red social de su amor de infancia. Un árbol de Navidad… decorado con juguetes sexuales. El texto decía: "Leo me lo prometió… la noche de nuestra ceremonia de marcaje, vamos a probarlos todos." Antes de que pudiera siquiera asimilarlo, mi teléfono vibró de nuevo. Un mensaje directo. De la misma mujer. "¿Tienes idea de cuánto me necesita Leo? Cada año, en tu cumpleaños, en cada aniversario… espera a que te duermas y luego viene a pasar la noche conmigo." "Una loba de sangre noble como yo es la única digna de ser su compañera. Tú no eres más que un estorbo entre un Alfa y su Luna." Me quedé mirando las palabras en la pantalla, con el pulgar suspendido en el aire. “¿Debería enfurecerme? ¿Debería derrumbarme?”, me pregunté. Nada… no sentía nada. Solo un vacío, justo donde antes estaba mi corazón. Bien. Este amor contaminado… este hombre… Ya no significaban nada para mí. Cerré los ojos y extendí mi mente a través del enlace mental, buscando a mi padre, el Rey Alfa. "Papá, acepto volver a casa… y heredar el trono."