Huwag Mo Akong Salingin Novels & Stories

Hinila ko ang kumot na nakalaglag sa sahig at binalot ang aking sarili habang pa ika-ikang naglakad papunta sa banyo. Humarap Ako sa salamin at naghilamos ng Mukha."Hindi ko alam na ganito pala kapag na inlove ang Isang tao. Iyong kahit na alam mong nasasaktan ka, o alam mong may iba siyang Mahal ay hahayaan mo lang na lalo kang masaktan kahit sobrang sakit na. At ang malala pa roon, I'm the Red Butterfly and I can kill people immediately without hurting me, but him? I let him hurting me physically and emotionally." iyak ko sa harapan ng salamin. Hinayaan ko lang na ma-ubos ang pagtulo ng luha sa aking mga mata hanggang sa ma-ubos ito at mapagod Ako.

"Kung gano’n… sino?" Naputol ang video. Biglang nag-brownout. Lahat ng ilaw ay namatay. At sa dilim, narinig nila ang isang pagsabog.

Forgiveness Salitang kaakibat ng paghilom, isa ito sa pinakamahirap ibigay lalo na kung ay sugat ay matagal maghilom. 📿 MARIKAH SYCHELLE Kahit na naka long sleeves na ako at mahaba ang aking kasuotan ay nanunuot pa rin ang lamig ng simoy ng hangin sa gabing ito. Kahit pa na nakaharap na kami sa isang apoy. Ngunit ang lamig ay sadyang mas lamang sa gabing ito. Nagpatuloy lamang ang laro. Wala akong alam sa kahit na ano'ng linya o palabas na kanilang nilalaro.

sagot ko, mahina. Nagtagpo ang mga mata namin. Walang umatras. Walang umiwas. “Say it,” bulong ko. “What?” “That you need me.” Tumigil siya. Sandali. Pero hindi siya umatras. Instead— Mas lalo siyang lumapit. Halos magdikit na ang mga labi namin. “Don’t do this,” babala niya. “Then stop touching me like that,” sagot ko.

“Huwag kang magsalita ng kung anu-ano.” Bahagya niyang inayos ang salamin. At saka walang ekspresyong idinagdag, “Dumulas lang ako sa banyo.”

“Huwag mo akong titigan nang ganyan, wala kang utang na loob.” Pinilit kong itago ang anumang emosyon sa aking mukha at iniwas ang tingin. “Nakalimutan mo yata na dapat ikaw ang nag-impake ng sarili mong gamit. Ngayon, ako pa ang gumagawa.”

Na kung gaano kadaling sabihin ang salitang mag move on ay ganoon din ito kadaling gawin. “I know you’re still in pain because of her lost.” Pahayag nito na hinaplos ang aking likuran. Hindi ko naman inalis ang tingin sa kaniya at nanatiling nakatingin sa kaniya sa loob ng ila pang Segundo. “But this is all I can advice, please… find the way to let yourself go and set it free. Ikaw din ang makakapagsabi kung kailan ka maghihilom ang sugat sa puso mo. Only time can tell you are finally healed. Kapag natagpuan mo na ang daan para makawala sa nakaraan, let go everything this pain.” Dumako ang kamay ni Tita sa tapat ng aking dibdib.

nag aalalang anas ko Hinawakan niya naman ang mga kamay ko. "Hindi lang ako ang nasaktan kung hindi pati ikaw. Don't invalidate your feelings, hindi laging ako lang ang iisipin mo sa lahat ng bagay, dapat ay pareho tayo. Ilang buwan na ang lumipas ng mawala siya sa atin and I want to move on and start our life without anger and hatred."

Hindi niya ako pupwedeng hawakan! Bakit pakiramdam ko ay nakakapaso ang balat niya? Mariin akong napalunok at mahinang ikinakalas ang pagkakahapit niya sa bewang ko pero parang bakal ito. Gusto ko sanang magsalitang bitawan mo ako ngunit hindi maaari, bawal akong magsalita, ngunit hindi ba't bawal din akong hawakan? "Don't you dare!" Maotoridad na wika nito.

"Pwede mo ba akong tulungan? Naiihi ako, baka pwedeng bitawan mo muna ako!" "Ah, at gusto mo pa ako'ng linlangin, ha? Pwes, umihi ka na d'yan sa salawal mo!" "Hindi mo naman siguro gustong magalit ang amo mo kapag nangyari 'yon, di ba? Galit iyon sa mabaho! Kapag pumunta 'yon dito at mabaho, baka pagalitan ka pa!"