Misteryo Ng Luwalhati の小説・ストーリー

Hindi ako pinatulog ng pangyayaring 'yon. Ayokong paniwalaan kahit pa 'yon ang lumalabas na totoo, kahit pa iyon ang hinala ko. Tama nga, mapanganib siya. Madali lamang para sa kaniya ang pumatay. Di na ako magtataka kung walang ibang natirang katulong dito at lahat sila kamatayan ang kinahantungan. Akala ko nung una, masyado lamang siyang misteryoso at malamig makitungo. Hindi ko alam na ang pagiging misteryoso niya ay nagdadala nang isang panganib na bubuo ng isang nakakatakot na pakiramdam.

o masyado lang akong nagiisip. Can someone explain this.. Napayuko ako ng makitang nakatingin sa akin ang hindi kilalang lalaki..tulad kanina ay hindi mawala-wala ang nakaka-insultong ngisi nito...at pakiramdam ko ay may kung ano syang ipinahihiwatig sa ngising iyon pero Kung ano man iyon ay wala akong mahuluan...His to mysterious..kumpara Kay Liam at Kay Lukas kakaiba itong pinsan nya... nakakatakot!...parang bibigay na nga Yung tuhod ko dahil sa mapang-nuksong tingin nya..Kung siguro ay hindi lang ako hawak ni Luther tuluyan na akong matatakot sa lalaki...

Matapang at palabang tanong ni mommy kaya kahit papaano ay nakahinga ako ng maluwag dahil alam ko na ipagtatanggol ako nito. "May mga nahuling suspek sa pagkidnap kay Ms. Luciana Bitangcol at ang tinuturong mastermind ay ang anak po ninyo ma'am." Sa sunod na pahayag na ito ng pulis ay bigla akong nagpanic at dala ng kaba at pagkagulat ay patakbo akong umakyat sa hagdanan dahilan para makagawa ito ng ingay. Napasigaw na lamang ako sa kaba at pagkatarantang nararamdaman ko at para na akong nabingi at nawala sa sarili.

"Hindi mo ba narinig na nang dahil diyan sa putanginang Martin na 'yan ay namatay ang kapatid ko? Aurora, Martin was the reason why my sister died! Kung hindi dahil sa katigasan ng ulo niya at binabangga ang malalaking sindikato ay hindi madadamay ang kapatid ko! Ni hanggang ngayon nga ay malaki pa rin ang ulo. Palibhasa kinatatakutan bilang isang mafia kaya ganiyan siya!" "Mafia," pag-uulit ko na parang iyon lang ang narinig. Umiling ako. "Hindi mo rin ba alam kung ano ang mafia? E kung patayin na lang kita para wala ka ng maraming tanong pa?" tanong niya at itinutok sa akin ang baril. "Pero kawawa ka naman dahil mamamatay kang walang alam." "Ipaubaya mo na sa akin si Aurora, Haze," pagsing

Layla "Wala naman na siyang magagawa pa kung tuluyan na akong umalis sa amin e. Tsaka takot lang nun na magalit sa kanya si Lolo Franco. Si Lolo din ang dahilan kung bakit nag lie low na yun sa kanyang mga kasamaan na ginagawa. Tsaka isa din si Lolo na tumulong sa akin noon upang maipatayo ko ang company natin. Nalaman kasi nito ang ginawa ni Mom sa atin kaya yun galit na galit si Lolo sa kanya. Nag sabi kasi si Dad dito na hindi na niya mapigilan pa si Mom. Kaya naman yun umiksina na si Lolo. Gusto ko na sana na lapitan at kausapin kana noong mga panahon na yun kasi sure ako na hindi na ako pakikialaman pa ni Mom. Pero naisip ko din na hayaan na muna kita at babawiin na lang kita kapag kaya

Alam niya kasing pagagalitan na naman siya nang kaniyang kuya. Nakasunod lamang ang mga mata ni Lualhati nang tumayo ang batang Montero. Walang pasabi itong tumayo at akmang aalis na nang hawakan niya ang braso nito. “S-Sandali.” Tumaas ang isang kilay ni Y. “Why?” “Alam mo ba kung saan nakalagay ’yung pilosopi? Hindi ko kasi mahanap eh,” bahaw na ngiting wika ni Lualhati rito.

Tuloy ay naalala ko ang bahay ko sa France. Pumasok ako sa loob at basta na lang kinalat ang mga gamit. Kinabit ko rin ang secret board ko sa pader na naglalaman ng imbestigasyon ko ukol sa pagkamatay ni Mommy Talitha, maging ang kaso ng pagkabangga ni Lolo Rowan. Halos mapuno na 'yon ng papel at litrato na may kinalaman sa pangyayari, pati na rin ang possible suspects. Saka ko tinakpan ng itim na tela.

Siya ay mas malakas at mas matatag kaysa sa ibinigay niya sa kanya, at tumanggi akong hayaan ang sinuman na bawasan ang kanyang halaga sa aking paningin. Pinagmasdan ko ang mga nakakalat na papel sa mesa, ang isip ko ay tumatakbo sa mga iniisip at teorya. "It's gotta be Ezio Mauro and his son," bulong ko sa sarili ko, ang mga piraso ng puzzle ay nahuhulog sa aking isipan. Wala akong maisip na ibang tao na may motibo o lakas ng loob na habulin ako ng ganito. Ang natitira ay mga small-time na manlalaro lamang, hindi gaanong mahalaga sa grand scheme ng mga bagay.

Buti na lang mabilis siyang umiwas. “Aba! Aba! Aba! Ikaw pa galit? Eh ikaw itong may misteryosong stalker na gwapo raw at may mahahabang daliri! Kung ako sa’yo, Sol, ipa-check mo na ‘yan. Baka soulmate mo na!” Napahawak ako sa sentido ko. “Soulmate agad? Nene, stranger nga siya tapos hinabol pa kami ng anak ko!”

Kita sa mata niya ang pangungulila at tuwa habang nakatingin kay Beth na walang kamalay-malay sa kanyang paligid. “Hindi ako makapaniwala. Kamukhang kamukha mo siya.” Sabi no’ng misteryosong lalaking nakatingin pa rin ng taimtim kay Beth. “Kamukhang kamukha mo si Atisha.” Dagdag nito. Hindi napansin ng misteryosong lalaki si Lucio na bumalik pala dahil nakalimutan dalhin ang wallet niya. Napatingin si Beth sa gate dahil narinig niya ang ugong no’ng motor ng asawa niya.