Misteryo Ng Luwalhati の小説・ストーリー

Tanong ko sa kanya at piping hiling ko na sana ay kaya nga niya. Mine own mistress, mine own memb'rs hast been with me the moment those gents hath found me in calleth'ra grande. Those gents art secretly following us, undetect'd. Sagot naman sa akin ni Sushi na ikinagulat ko at ikinatuwa ko. Naalala ko na sumuko na ang mga necromancer at pansin ko din sa huling atake sa Mythion ay wala akong nakitang necromancer sa kalaban.

pag ku-kwento ko dito. Pinaglalaruan ko ang hawak ng ballpen ko. “Pero alam mo? Hindi maipag kakailala na misteryosa ang atake ng bago niyong katulong, saka ang ganda niya..” papuri nito sa kay Lura. Tinapunan ko ito ng malamig na tingin at umiling. “Huwag mo na tangkain, dahil mukhang hindi umuubra ang lalaki sa kanya..” sagot ko dito at tumawa pa ako.

Kapag nakita ko na siya, sigurado akong mas mauunawaan ko pa ang tungkol sa mga misteryo na ito. 'Speaking of lolo, isang buwan at kalahati na rin ang lumipas at sa malamang ay matagal nang nagsimula ang paglalakbay niya kasama ang iba pang alamat patungo sa pledge of the holy water… Ano na kaya ang nangyayari...'

Sinubukan ulit niyang tumayo pero talagang mabigat ang kaniyang katawan. "Don Luis. You bastard." Sinubukan ni Hathey na maalala ang lahat ngunit tila nagkaroon siya ng amnesia. "What really happened?" ___________________________________________________________________________ Muli na namang nagsulat ang mga makakating kamay ng stalker. Napapangiti siya habang nagsusulat. Isang larawan ang nakapaskil sa dingding ng kaniyang silid. Larawan ng isang batang lalaki na nakasuot ng hoody jacket at maikling short.

Tahimik na parang may bagyong paparating. And in that moment, I knew—I was exposed. Someone had talked. Someone had slipped. Dahil ang alam ko, si Mama lang ang nakakaalam. At si Luigi. Pero paano nalaman ni Lolo? Ang daming tanong. Ang daming emosyon. Takot. Galit. Hiya. Pero ang pinaka-mabigat? Betrayal. “Answer me, Maya,” ulit ni Lolo, this time mas mababa ang boses, mas mapanganib.