Misteryo Ng Luwalhati の小説・ストーリー

tumango ako at kinalahati ang lugaw bago nilapag sa side table "Kaya ang gagawin nyo ay aalamin nyo muna sino ang kakampi ng triad sa mafia organizations at kukuha ng matibay na evidence, and after that. Saka nyo babawiin ang nawala and papatalsikin ang traydor since it's against the law of org?" papa nod carefully and show his smile

Lalo tuloy nagtakip ng mukha ang mga dalagang staff, pilit tinatago ang pamumula ng pisngi. Pero kahit anong pacute at palinga-linga, hindi pa rin niya makita ang babaeng inaabangan. Kaya’t napabuntong-hininga na lang siya, isinara ang magazine at muling sumandal, parang prinsipe sa sariling palasyo na walang balak sumuko sa paghihintay. "Hmm… mas lalo kang nagpapa-mesteryoso, girl huh," bulong niya sa isip habang napapahawak pa sa kanyang baba, para bang detective na nag-iisip.

On the table, there's an aquarium with a low amount of water at mayroong tatlong palaka na nasa loob. Inilibot ko ang buong paningin ko sa kwarto. Anong experiment ba ang gagawin nila at kailangan ng palaka? Experiment ba talaga? Tumuon ang paningin ko sa nakabukas na bintana kapag kuwan ay lumapit doon upang makumpirma ang hinala ko. The side of my lips tugged up. "Nasaan ka ng mangyari ang krimen." Dinig kong tanong ni uno. "Uh... name first." Bumaling siya kay leora. "Lior, Can you take down their names and alibi? I have a short-term memory. "

Nakita ko ang gumuhit na pag tataka sa mukha ni Mommy pero binaliwala ko yun hanggang pumasok si Mildred at Daddy. "Kilala ko na kung sino yung Agent na bumaril sa'yo! Nag tanong tanong ako sa mga police na nag iimbestiga, pero mahirap ito kalabanin dahil sa Gobyerno ito nag ta-trabaho nasa linya nila ito. Mas lalo na at isang Mafia si Laxus Mommy.." dere-diretso wika ni Mildred kay mommy. "Ma-mafia? Paano ka napunta sa ganyan anak?!" pag tataas ng boses ni mom.

"Sis, good luck. Hindi naman sa tinatraydor kita, sadyang ni-red tag lang ako ni Professor Leviste. At alam mo naman ang motto ko: Loyalty is good, but passing is better. Ayoko pang maging alamat sa kursong ito!” Walang kaalam-alam si Mallory na may masamang delobyo paparating. Noong tumatawag si Mimi, nagkaroon ng maraming order sa shop, at tumutulong siya sa paggawa ng milk tea. Nasa bulsa niya ang kanyang telepono at patuloy itong nagva-vibrate, kaya wala siyang oras para pansinin ito.

“Dahil ito ang tamang panahon na malaman mo ang katotohanan. Alam namin na kami ang main suspect mo. Hindi namin magagawa yan sa mommy mo, Laila. Kasamahan namin siya sa underground. Pero Ikaw lang puwede ang makapagdesisyon kung pagbabayarin mo ang taong ito sa pagkamatay ng mommy mo.” Sobrang sakit. Bakit siya pa?! Tumayo naman ako at nagpaalam na kay senator. “Salamat sa impormasyon. Ali na ako.” Akmang tatalikod na ako pero bigla naman nagsalita si Senator Walton. “ KNOW YOUR ENEMY. LOVE YOUR ENEMY. LASTLY, KILL Your ENEMY, Lieutenant Mantala. Once a traitor, always a traitor.” “Thanks. I don't play stupid, senator. Hindi ako nag-aaksaya ng oras.”

“At matagal ko nang sinasabi sa’yo na huwag mong maliitin ang babaeng marunong maghintay.” Tumama sa’kin ‘yon. Hindi dahil sa hiya, kundi dahil sa katotohanan. Minamaliit ko si Mirielle... ang pasensya niya, ang obsessions niya na tinawag kong loyalty. Mali. Nagpatuloy ang imbestigasyon. Mas mabagal. Mas maingat. Ngunit sa bawat minutong lumilipas, mas lumalapit ang gulo sa bahay ko. Sa kanya.

Tahimik siyang nakatingin dito. "Malayo." Patuloy ni Lora. "Sobrang layo." Hindi pa rin sumagot si Ji Lian. "Yung walang baliw." Tahimik pa rin. "Yung walang secret letters." Wala pa ring reaksyon. "Yung walang mysterious psychopath na nag-iiwan ng clues." Sa wakas ay napapikit si Ji Lian. "Lora." "Ano?" "Hindi ito ang tamang oras."

Nananatiling tahimik ang mga tao sa silid, ngunit habang patuloy na nagsasalita si Lexy, lalong nagiging halata ang galit sa mukha ng matanda. Napangisi si Lexy nang makita ang reaksyong iyon. Tila labis siyang nae-entertain sa lukot na mukha ng lalaki. Nagpatuloy siya sa pagkukuwento. "Kilalang matalino at walang awang tao ang Lolo ko. Sa galing niyang gumawa ng taktika, masinsing pagpaplano, at idagdag na rito ang pagiging tuso niya, wala ni isa sa mga kaaway niya ang nagawang maitumba siya." Huminto siya sandali bago nagpakawala ng mapait na ngiti. "Gusto niyo bang malaman kung sino ang isa sa mga tangang nangarap na mapatay ang Lolo? Ang mga Orcos."

“Wala kang nakuha — walang kumpanya, walang Mama ni Megan, walang panalo.” Tumawa si Marcus — parang baliw. “Akala mo panalo ka, Kuya? Akala mo patay na si Victor?” Tumahimik ang buong kwarto. “Buhay si Victor Harrington,” nakangising sabi ni Marcus habang dumudugo ang gilid ng labi. “Sampung taon siyang nagpanggap na patay. Siya ang tinatawag nilang Mystery Man — siya ang tunay na utak. Hindi ako. Utusan lang niya ako.”