Misteryo Ng Luwalhati の小説・ストーリー

Gusto niyang sigawan ang lalaking kausap. Inakala niyang matalik na kaibigan ang turingan nilang dalawa ngunit posibleng masira ang ugnayang iyon dahil lang sa seryosong plano ni Sandro para kay Silhouette. “Give me a valid reason para tumutol ka.” “Hindi pa alam ng kapatid ko ang tunay mong pagkatao.” “Ano ba ang alam mo sa pagkatao?” “You are a MAFIA.” pabulong na sabi ni Seraphina.

At sa tagal naman daw ng panahon na may paupahan doon ang lalaki ay wala naman pangyayari na hindi maganda. Malamang, tuluyan ng nilamon ng pagiging sira ulo si Mason. Ito ang tinatawag ma crime of passion. Mason was secretly into her. He had been stalking her, that's what he said. Pero kailanman ay hindi niya iyon magugustuhan dahil mula at sapol ay iisang lalaki lang nanan ang laman ng puso at isip niya. Si Midnight lang iyon at wala ng iba pa.

Lahat sila ay mukhang nanlulumo at naiinis. Malagim ang mukha ni Master Lagorio dahil hindi niya maunawaan ang nangyari. “Master Hunt, sa tingin mo, sino ang gumawa nito? Naghanda naman tayo, at hindi alam ng ibang mga pamilya na nagtulungan ang mga pamilya natin para patayin ang mga tao nila. Natural na hindi dapat tayo nabigo nang ganito!”

“A-Ano bang nangyayari sa ’yo? Okay ka lang ba?” Sa halip sumagot, napalinga siya sa buong paligid at napatulala. Masakit ang mga imahe na ayaw man niyang maalala ngunit malinaw pa sa puting tubig ang mga detalye. “Here comes our new mystery…the one we should blame,” tinig mula sa taong ayaw niyang makita ngayon.

Wika niya at muli siyang nag-bow tsaka umalis. Labing limang minuto ang lumipas, ngumisi ako at sarkastikong tumawa na para bang nababaliw. Napakadali niyang paikutin talaga! Sa mga oras na ito sigurado akong makukulong na si Mantus dahil sa ginawa niyang pagpatay sa nanay ko. Isa nalang ang kailangan kong dispatsyahin at iyon ay si Teacher Lelouch, “Rule number one, accuse someone of the crime you did,” Seryoso kong wika sa aking sarili at muli akong tumawa ng sarkastiko.

KABANATA 16: Ang Misteryosong Lalaki (The Mysterious Guy) Sa sobrang laki ng kuwartong tinutuluyan ni Julliana ay hindi niya makita kung saan nahulog ang kuwintas niya. Umaga na noong kinabukasan ng mapansin niyang wala na ito. Hindi niya iyon pinatanggal sa tatlong maid kaya nasisiguro niyang hindi ito nakuha o nalaglag noong pinaliguan siya.

“First time ko makita si sir na ganyan…” Bulungan ng mga bisita. “Balita ko…” bulong ng isa, “bata pa lang daw siya nung mawala ang ama niya…” “At ang tanging iniwan lang… isang calligraphy na walang nakalutas sa misteryo…” Napatingin ang lahat kay Lira. Hindi na panglalait ang tingin. Kundi… Pagkamangha. Sa kabilang banda… Napakuyom ang kamao ni Mitch.

Natawa nang mahina ang matanda, habang ang mga daliri nito ay dahan-dahang humahawak sa pilak na hawakan ng kanyang baston. "Perhaps... I hold the absolute answers to the very questions that have haunted your entire existence, Doctor." Ayaw ni Luna sa mga mayayaman na ginagawang laro ng chess ang mahahalagang katotohanan, lalo na ang isang misteryosong tao na tulad ni Mr. V, na ngayon lang naman niya nakilala.

But knowing that she also have heart on kids, it made me think that she is kind even a little. "Magiingat po kayong dalawa. Balita ko, may natagpuang isang misteryusong nilalang ang namataan malapit sa lugar kung saan kayo nagsasanay." Natigilan ako at binaling ang tingin kay Mawi. "Misteryusong nilalang?"

Nagulantang rin kami nung biglang mag salita si Mysti ng nakapikit habang inaamoy ang lalaking bumubuhat sa kaniya. "Are you my Husband?" 'Yan ang huling salitang lumabas sa kaniya at tuluyan na siyang naka tulog. Nakatingin lang kami dun sa lalaking buhat-buhat si Mysti. Pamilyar 'yung napaka gwapo niyang mukha. Halos lahat nga ng makalasalubong namin ay napalalingon sa lalaking 'yon. Ang matcho pa.