Nakakainggit In English Novels & Stories

nakangiti niyang wika "Pwede naman mag commute. Sanay naman na ako eh." sagot ko din kaagad "No! Mahirap ang mag commute. Don't worry, once na matuto kang magdrive, bibili tayo ng sarili mong sasakyan.' nakangiti niyang wika. Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkagulat. "Hindi naman na siguro kailangan." sambit ko

"I'm your Althea." Niyakap ko siya nang marahan. Ngunit tila hindi niya naunawaan ang aking sinabi. Marahan niya lamang akong tinapik sa likod. "Don't cry." Mahina niyang sabi. "Your mommy will come back." "Together..." "We'll wait for Althea." Napapikit ako habang umiiyak sa kanyang balikat. Napakasakit marinig ang mga salitang iyon.

React ng isa pa. Matagal siyang napatitig sa kawalan nang makabalik na sa kwartong inokupa. Tulog na rin si Akira nang saglit niyang tapunan ito ng tingin sa crib nito. Nagpapasalamat siya na kumpleto ang pasilidad ng center na ito para sa pangangailangan nilang mag-ina. Sa tagal ng panahong nagmukmok siya, ngayon lamang siya nakarinig ng mga ganung salita. Kaiba sa pakiramdam. Nakaramdam siya ng ginhawa matapos marinig sa kasamahan ang mga sinabi ng mga ito. Tinitingala siya ng mga ito bilang huwarang babae; isang malakas at hindi palulupig na mandirigma sa malaking laban na sinuong niya sa buhay. Isa sa mga panghuli niyang sinabi kanina ang tumatak sa mga ito.