Mahal Ka Sa Akin Novels & Stories

Naramdaman ko ang pagluwag ng kanyang katawan habang sumasandal siya nang buong tiwala sa akin. "Para sa akin, ikaw ang pinaka mamahaling bagay na meron ako ngayon na kailangan kong ingatan. Tanggap kita. Tanggap na tanggap. Hindi naging madali sa akin noong una pero mas mahirap naman kung dahil lang doon, mawawala ka sa akin. Mahal kita! Mahal na mahal kita, Alexandra!"

"Kung galit ka sa akin, sige lang, wala na akong magagawa. Kung ayaw mo na akong makita, gagawin ko 'yon. Para sa ikakatahimik ng lahat." Nagsimula na akong maglakad at nilampasan ko siya. Pero bago ako tuluyang lumayo, huminto na muna ako sandali. "Alam mo ba kung ano ang pinakamahirap at pinakamasakit sa lahat?" tanong ko pa. "Hindi 'yung mawawala ka sa akin. Kundi 'yung mamahalin pa rin kita... habang tinatawag kitang Kuya sa mundong ito."

Isang bagay na matagal na niyang sinarado sa sarili. --- Habang nakaupo sa tabi ng kama ng ina ni Bash, tahimik siyang nag-observe. Pero ang puso niya... hindi na ganoon katahimik. Tulad ng isang yelo na unti-unting tinutunaw ng apoy, ganun na rin ang nararamdaman niya. Paano kung yung init na yun ay hindi lang panandalian? Paano kung ang lalaking akala niya'y walang puso… ay may tinatago palang init na kayang sunugin ang lahat ng pader niya?

“Mahal mo ba ako?” Napatitig ako sa kanya. Hindi ako agad nakasagot. Hindi dahil hindi ko alam ang sagot—kundi dahil natatakot akong sabihin ito nang malakas. Dahil ang pag-amin ay parang pagtalon sa isang bangin… wala kang kasiguraduhan kung may sasalo sa’yo sa ibaba. Pero hindi ko na kayang itago. Hindi ko na kayang magsinungaling pa, lalo na sa sarili ko.

Kaya naman mahigpit rin niyang sinuklian ang yakap nito sa kanya. “Mahal na mahal kita, sana palagi tayong ganito, palagi tayong magkasama,” hindi niya maunawaan pero ang totoo ay kusang nanulas ang mga salitang iyon sa kanyang mga labi. Noon banayad na hinaplos ni Vincent ang kanyang buhok saka nito dinampian ng simpleng halik ang kaniyang noo. "Mahal na mahal din kita, sobra. I can't explain how, ang alam ko lang mahal kita nang mas higit pa sa pagmamahal ko sa sarili ko o kahit na ano. Sigurado akong masasaktan ako ng sobra oras na mawala ka sa akin. At hindi lang kalahati ng puso ko ang mawawala kundi pati narin ng pagkatao ko. Tiyak na magiging miserable ang buhay ko. Maybe when that ha

"Mahal ko, sambit nito. Parang nagliliyab ang katawan ko sa pagkasabik. I distance her leg. A beautiful woman in front of me now.. I'm in hard I can't wait inside of her.. I'm starting to move... F***k tight p***y Mahal.. I saw her tears fall.. Did I hurt you Mahal"? I kiss her lips and Br**st to remove the pain. I heard a moan from her. Hindi ko na pinansin na nasasaktan sya. Ang alam ko sobrang Saya ko at pagkasabik ang nararamdaman ko dahil sa unang beses namin magka relation ay ngayon ko natupad ang Pinaka inaasam ko. Inangkin ko sya ng paulit ulit. I release mine in her many times.

"Mahal, nakahiga ka na ba? Sorry ulit kanina. Basta tandaan mo, ikaw lang ang mahal ko. Goodnight, Mahal ko." Napaiyak ako lalo sa pagbabasa noon. Mahal na mahal niya ako, at mahal na mahal ko rin siya. Pero paano kami magiging masaya kung may isang malaking pader na nakaharang sa pagitan namin? At ang pader na iyon... ay ang sarili niyang ina. Niyakap ko ang unan at doon nakatulog, bitbit ang pangamba at takot para sa kinabukasan namin.

Dinala niya ang palad n'ya sa ibabaw ng ulo ko at tinapik ng mahina. "Malapit ka nang makawala sa pagpapanggap, malapit na malapit na. Babalik kana sa pagiging ikaw, bilang isang Unique Mahinhin. Pangako ko iyan. Malapit na malapit na.” Saad niya na ikinatuwa ng puso ko.

Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na ikaw Ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw You look so beautiful in white

Pagmamahal Sa Larong kailanman ay uwiang sugatan Manalo man o matalo, ako'y lalaban hanggang puso mo'y makamtan At hindi mauwi sa pusong puno ng hinanakit at luhaan. Ihihinto na lang Hahayaan na lang Hanggang ako'y magkulang Kaya huwag kang susugal sa taong di ka mahal Dahil mas masakit pa ang masampal Ng katotohanang di kanya tunay na minahal Parang ako'y naging panakip Sa Damdamin mong naiinip Na maasam ko lang kung ako'y mananaginip