روايات وقصص ضمن Nakatira In English

sagot sa akin ni Natalia. "Sa pagkakaalam ko, hindi mahilig ang aking ina sa mga magagarang bato. Lahat ng kanyang mga alahas at palamuti ay inilibing ko sa lupa katabi ng kanyang puntod na nasa isang libingan sa Roma," "Roma?" ang napabulalas ni Natalia sa narinig na tila nawalan ng pag asa. Sasagot sana ako bilang sang-ayon, nang may bigla akong maalala.

Si Nexus ay nasa kalagitnaan ng isang international conference call at nagbibigay ng ilang tagubilin sa Ingles nang makita niyang lumitaw si Hiraya sa harap ng dance studio na pagod na pagod ang itsura. “A-ako, nandito na ako.” “Huwag kang magmadali, magpahinga ka muna, huwag kang mabahala.” Nagulat ang taong nasa kabilang linya nang marinig ang sinabi ni Nexus. Ha? Hindi ba tagalog ang sinasabi ni Sir Nexus? Bakit bigla siyang nagsalita ng english? Ano ang ibig sabihin nito? Takot na baka may na-miss siyang mahalagang tagubilin, plano na sana niyang humanap ng sabayang tagasalin, pero narinig niyang bumalik na naman sa Ingles si Nexus.

𝑁𝑎𝑡𝑎𝑡𝑎𝑘𝑜𝑡 𝑛𝑎 𝑎𝑘𝑜. 𝑆𝑎 𝑠𝑖𝑡𝑤𝑎𝑠𝑦𝑜𝑛𝑔 𝑔𝑎𝑦𝑎 𝑛𝑖𝑡𝑜..𝑖𝑠𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑎𝑜 𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑙𝑎𝑔𝑖𝑛𝑔 𝑠𝑢𝑚𝑎𝑠𝑎𝑔𝑖 𝑠𝑎 𝑖𝑠𝑖𝑝 𝑘𝑜...𝐽𝑗

natatawa niyang wika. “Maganda ka dyan.” Irap kong wika rito. “Ate can I borrow your friend, she was our maid naman.” Napatingin ako kay Nathaniel dahil sa sinabi niya. “Nat-.” “A-ayos lang Nicole totoo naman,” mahinang wika niya sa akin. “Tsk, pasensya kana dyan kay Nathaniel, may regla kasi ‘yan,” Natawa naman ako nang malakas dahil sa sinabi ni Nicholas.

Matapos marinig ang tawag sa kanya ni Nanako na Otosan, mahinang bumuntong-hininga si Yahiko habang sinabi, “Nanako, sige, gawin mo ang gusto mo. Gagalangin ni Papa ang lahat ng desisyon mo. Pwede mong habulin ang mga pangarap mo na may malinaw na konsensya. Hihintayin ka ni Papa sa Tokyo!” Matamis na ngumiti si Nanako bago niya sinabi, “Otosan, kung masasaktan man ako nang husto ngayong araw, ayokong bumalik agad sa Tokyo. Mas gusto kong pumunta sa Kyoto para magpagaling. Mas gusto ko ang kapaligiran sa Kyoto…” Ang Tokyo ay ang kabisera ng Japan, at ito ay isang cosmopolitan na lungsod na may matataas na gusali, abalang trapiko, at napaka modernong kapaligiran.

Medyo maaga pa naman pero hilig ko na rin kasi ang dumaan sa ground at tumambay. “Hi Laarni,” bati ni Nikita na isang Japanese pero dito na sa Vegas lumaki at nagkaisip. Magkasundo kami pati na rin ang isa pa naming kaibigan na si Nate. “Hi,” bati ko rin. Kukunin ko sana ang aking phone para tingnan kung nabasa na ni Channing ang chat ko ngunit naantala dahil sa pagdating niya. “Why are you early?”

“Narita International Airport? Japan? “ seryosong tanong naman ni Christopher sa kapatid niya. Hindi niya alam kung maniniwala siya dito dahil pati ang immigration dito sa pinas, kinalkal na nila at walang Katrina Ocampo ang lumabas ng bansa. “Yes….kaya loang, naisip ko lang. Paano nakarating si Katrina ng Japan eh wala namang passport iyun diba? I mean wala sa immigration list ang pangalan niya na lumabas ng bansa kaya iniisip nating lahat noon pa na nandito lang siya sa Pinas diba?” nagtatakang sagot din nito sa kanya.

Saan ba nanggaling ang tamod nito at ang ga-gwapo except sa mothe`fucking monster na `yun. "I'm sorry, b-but I re-really have— basta sorry, bye." sabi ko ng maaninag ang anino ni Nicholas. Kailangan ko na gamitin ang tanchi-butok technique ni Naruto para makatakbo ng mabilis. "NATALIAAA!" sigaw nito. Grabe makasigaw akala mo ninakawan ko ng milyones na gamit. OA mo duon pareng Nicholas. Nicholas POV

NIKITA ['Sir*ulo beh, inimbeta ako akala mo walang atraso sa 'kin.'] Naiinis na kwento ni Mara habang kavideo-call ko ngayon. Nagkukuwento siya tungkol sa pang-iimbeta ni Kent sa kaniya sa kasal kahit buong batch naman yata pinadalhan ng invitation nila kaya natural papadalhan din siya. Pagtapos tumawag ni mama, si Mara naman ang tumawag. "Meron ba?"

Napangiti si Nathan nang muling tumingin sa kanya si Nathara, dahil napansin niya ang biglang pagbabago ng ekspresyon nito na para bang tuwang-tuwa itong makilala siya. “Ano ang pangalan mo, batang babae?” Tanong ni Nathan. “Tam Nathara,” pakilala niya. “Hello, Nathara. I am Nathan,” sabi niya habang marahang kinuha ang hiwa ng bulaklak sa kamay niya at nilagay sa gilid ng kotse niya. Nice to meet you Nathara. “Magkita tayo.”