Novel Books Tagalog Novels & Stories

Anna Luisa Ngayon ay Linggo, at napagpasyahan naming ipagpatuloy ni Lara ang pagbabasa sa talaarawan ko. "Mahal na talaarawan ngayong araw ay di maganda ang araw na ito, dahil ngayong araw ay nalaman naming nasa Maragondon, Cavite sina Tiyo Andres at Tiyo Procopio. Kaaraawan ko ngayon pero di ako masaya dahil kanina lamang ay nalaman naming napaslang na sina Tiyo Andres at Tiyo Procopio. Kaya narito kami at nagluluksa sa kanilang pagkawala."

Napalingon sa gawin namin ang mga estudyante at nagbulong-bulungan. "Sino iyan? New student." Dahil ngayon lang nila ako nakita ay di nila ako kilala. Iilan lang kasi ang pumunta doon na high school department. "Ate Sheena. Okay ka lang po?" tanong ni Everleigh ang babaeng tinulungan ko noon. Napasinghap ang iba, dahil alam nila kung sino ako. "Jay, nahuli na namin ang may gawa."

Kabanata 34 Jelousy HINDI na umalis sa isip ko ang babaeng tinutukoy ni Mr. Reyes na dinadala ni Tyson dito sa opisina niya pati na rin ang babae sa litratong nakita ko noong naglilinis ako sa library. Malakas kasi talaga ang pakiramdam ko na ang tinutukoy talaga ni Mr. Reyes pati ang babae sa litratong nakita ko ay iisa lang sa buhay ni Tyson.

Kumalas siya mula sa pagkakayakap sa akin at lumuhod para pantayan ako. "Walang maling tao, Keish." Hinawakan niya ang magkabila kong kamay ng mahigpit at tinitigan niya ako sa mga mata. "Nagmahal ka lang sa maling pagkakataon, sa maling panahon. Alam mo, naiintindihan ko na kung bakit mo nagawa ang bagay na ito. We can't dictate our heart kung sino ang pipiliin nitong itibok," tinuro niya ang dibdib ko kung nasaan ang puso ko. "The heart wants what the heart gets. At kahit anong gawin mo na huwag mahulog sa taong yun, you still found yourself falling in love with him. And people will never understand it when they don't experience it themselves."

“El set comenzara Ultimo petalo de rosa Se escribira otro capitulo” Anang nakasulat sa ika limáng pû’t anim na pahina ng libro. Dahil sa nakasulat ito sa lenggwaheng Español ay kinakailangan pa niyang hanapin ang aklat ng talasalitaan. Hindi naman ito kakapalan ngunit makikitang talagang napakaraming salita ang laman niyon dahil mahigit labing-limang pulgada ang haba at sampung pulgada naman ang lapad.

Malakas na dinikit nito sa dibdib ng singkit na lalaki ang libro ko na basang-basa, nakita ko sa mukha ng mayabang na lalaki ang galit dahil sa ginawa nitong isa. "Feeling hero, Gabriel? Huwag mo nga ako patawanin. Huwag mo rin ako utusan na palitan ko 'yan." Mayabang na sagot nito. Nahulog na sahig ang libro ko at napatingin na lang ako doon, sinipa naman ng mayabang ang libro ko kaya mas lalo itong nasira. Tumalikod na ang singkit na lalaki at mayabang na umalis.

Author’s Note: Ito na po ang panghuling kabanata sa kwento nina Kaisha at Theodore Jasper (TJ) dahil sisimulan ko na ang kwento ni Brielle, ang ikalawang anak nina Anabelle at Raheel. Maraming salamat sa suportang ibinigay ninyo sa aking akda simula Book 1 lalung-lalo na sa pagbigay ninyo ng gems. Alam ko po na marami ang naiinis o nagagalit sa akin since Book 1. Pasensiya na kung medyo magulo ang story. Sana napasaya ko pa rin kayo kahit kaunti.

Bahagyang nanlaki ang mata ko nang makita ang itsura niyon—medyo may kalakihan din kasi iyon, at napupuno ng sand ang loob. What the h*ll! Parang ako pa ata ang unang matatapos bago maubos ang sand na iyon. Inilapag niya iyon sa harap ko at masama akong tiningnan. “Hold on, gaano katagal bago maubos ang sand niyan?” pagpoprotesta ko. “5 hours,” sagot niya at inabot ang libro na dala ko. Binuksan niya iyon at dinala sa isang pahina bago muling ibalik sa akin.

Para dumugin ng maraming mga reporters? Well, I am no other than Hanneah Marie Alvarez. The owner of the well-known flower shop in the Philippines, HM Flower shop. Ako rin ang may-ari ng malaking pananiman ng mga bulaklak sa buong pilipinas. That’s why pinagkakaguluhan ako ng mga reporters. It’s been five years and yet I'm still not used to them.

"I love you so bad, do you love me?" *Dug dug dug* Ayaw ko talaga sa ganitong eksena. Parang kailan lang na sa mga libro ko lang ito nababasa, ngayon nararanasan ko na talaga. "Ah eh d----- Napahawak ako ng dis oras sa balikat niya dahil sa gulat. Halos lumuwa ang mata ko sa gulat. Dug dug dug Dahil sa lakas ng pintig ng puso ko ay lalabas na ito.