Novel Books Tagalog の小説・ストーリー

And their book is handwritten, not printed. Sa first page, it's a blank. So as the second and third page. Napukaw ang atensyon sa sa fifth page dahil sa nakasulat dito. It's a beautiful calligraphy na ang nakasulat ay Holoserica. At isa lang ang pumasok ko, it's my name. It's a Latin word of Velvet.

Is it coincidence? “My boyfriend looks so bothered right now” Tumabi saakin si Krist and smiled at me so sweetly di ko mapigilang ngumiti pag nakikita siya. “But when I looked at you everything are so fine” Ginulo ko ang kanyang mga buhok dahilan ng pagka inis niya but I am still happy for him. We just eat our lunch at sa magandang palad walang pasok I just wash the plates and he go to our bed reading his novels, Krist is a bookworm he can read a 500 pages novel in just a week but I cannot read a chapter even so much time.

Ang tigas. ========= A/N: Favorite ko 'tong chapter na 'to dahil ni Lukas. HAHAHAHA.

Ganun kaya iyon? Iniling iling ko ang ulo ko. Kung ano ano na lang naiisip ko. Hindi iyon ganun, imposibleng naiisip pa niya iyong nangyari kagabi eh wala naman siyang puso. Kinabukasan, maaga siyang pumasok kaya maaga din akong nakapasok. Dumiretso ako sa library para mag-ubos ng oras. "Ang aga aga, nandito ka" bungad ko kay Kenji na nagbabasa sa dulong bahagi ng mahabang mesa dito sa library.

"Yes sir." Syempre madali lang 'yon, labas sa ilong eh! Naupo na lang ako at naglabas ng librong babasahin. Hindi ako nanood, naririnig ko lang ang hiyawan lalo na kapag siya ang nakakagoal. I was engrossed with my book at hindi ko namalayan na 1 hr na ang lumipas. May kumulbit sa akin. His Majesty.

excited kong tanong. "Hmmm in Calle Crisologo and Bangui Windmills tapos bukas ay uuwi na tayo," sabi niya habang inaayos ang pagkain. Ini-on ko na ang TV at saka sinimulan na ang pagkain, sinusubuan niya naman ako kaya pagnguya na lang ang gagawin ko.

Jaxon I'M hella tired. Pagparada ko ng kotse ay napadukdok ako sa manibela at napahilot sa batok ko. Sa dami ng papeles na pinirmahan ko ay ilang oras din akong walang pahinga.

Just mine. At ang unang gagawin ko? Isang tell-all book. (DOMINIC’S POV) “I lost her.” Nakatayo ako sa harap ng malaking billboard ni Cassandra sa Makati. “She’s launching a book. Title? Nilaspag Ako ng Mapang-Akit na Boss: The Truth Behind the Billionaire Bedroom.” Tangina. Ako ‘yun. Ako ang boss. At ngayon, ako na ang ikakahiya ng buong mundo.

Napangiti siya, kinilig kasi nagustuhan nito. "Hehe thank you sir." "Akala ko ba mahirap lang kayo?" tanong nito." "Bakit alam mo ang mga ganitong luto at alam mong gamitin mga gamit dito sa kusina." Kumagat siya ng labi. Inasahan na niya ang tanong na iyon ngunit nakahanda ang sagot niya. "Iyong kapitbahay kasi namin na mayaman noon, nagtapon ng mga libro. Kinuha ko sa basurahan ang isang libro na puro pagkain at binasa ko kung paano gawin ang mga iyon. Isa na yung panini."

Siningitan ko ng bookmark ang pahina kung saan ako tumigil at saka ibinalik ko sa bookshelves ang libro. Tumayo ako para kumuha din ng kagaya ng iniinom ni Alaric. Red horse in can. I may be a billionaire, but still, I am Pinoy. And once a Pinoy, loves this Filipino beer more than those expensive liquor beverages. "How's work?" Tanong ko sa kanya. Bumalik akong muli sa aking dating kinauupuan habang si Alaric naman ay naupo sa gilid ng kama ni mama.