Qrow X Summer

เมื่อจับได้ว่าแฟนนอกกายนอกใจ อย่าคิดว่าจะได้เห็น “มายู” ลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในแถบภาคเหนือ นอนร้องไห้คร่ำครวญเพราะเสียดายผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งที่ตัดออกไปจากชีวิต เธอตอบรับคำชวนของเพื่อน พากันไปเที่ยวสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง และได้พบกับ “โปรด” หนุ่มหล่อเจ้าของบาร์โฮสต์ ที่สวมรอยเป็นหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปปรากฏตัวอยู่บนเวที ด้วยความอยากเอาชนะผู้หญิงที่เป็นมือที่สาม ซึ่งทำให้ความรักของเธอจบลง มายูจึงยกมือขึ้นประมูลดริงค์ และเป็นฝ่ายชนะไปในที่สุด เธอได้รับคำเชิญจากโปรดให้ขึ้นไปนั่งดื่มด้วยกันที่ห้องวีวีไอพี และเกิดความสัมพันธ์อันเร่าร้อนกันที่นั่น ทว่าพอตื่นขึ้นมาเขากลับพบเพียงห้องที่ว่างเปล่า ไร้คนนอนอยู่ข้างกาย ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความสุขอันวาบหวาม และเงินหนึ่งพันบาทไว้ให้ดูต่างหน้า ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) น้องชายฝาแฝดของมายู 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู)

เขาขีดเส้นกั้น ให้สถานะเธอเป็นแค่ ‘น้องสาว’ ทว่าเธอกลับคิดกับเขา มากกว่าคำว่า ‘พี่ชาย’ เมื่อลูกสาวเพื่อนสนิทของผู้เป็นแม่ใฝ่ฝันอยากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยคณะเดียวกัน ทำให้ “พัตเตอร์” หนุ่มหล่อสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปี 2 ต้องมารับบทพี่ชายจำเป็น แต่ทว่า “ไอติม” นักเรียนชั้นมัธยมปลาย สาวสวยใบหน้าจิ้มลิ้ม กลับหมายมั่นว่าจะจีบพี่ชายคนนี้เป็นแฟนให้ได้ คนที่ไม่เคยสนใจเรื่องความรัก แต่กลับมียัยเตี้ยมาคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ จะยังคิดกับเธอแค่น้องสาวแน่หรือ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) พี่สาวฝาแฝดของพัตเตอร์

I was growing up as the much-hated "fake heiress" in a wealthy family, and my life took a devastating turn after my death. My childhood friend who lived next door leaked my nudes online, branding me as manipulative and promiscuous. This ignited public outrage, with strangers celebrating my demise at my family's home. My parents, eager to sever any connection with me, destroyed our mansion that very night, even going so far as to feed my ashes to the dog. Everyone said I deserved it. On the day the true heiress married my childhood friend in a grand, live-streamed wedding, I gave them a unique wedding present from beyond the grave.

He is the unchallenged Alpha of the Shadow pack. He crushes my hand, lets his true love drive me to the brink, and forces me to lick wolfsbane from my wounds in the punishment chamber, turning me into the pack's laughingstock. I am the Lunar pack's pawn in a political bonding. After enduring three years of humiliation and clutching enemy intelligence, I overturn his throne during the Moon Ceremony, making him watch helplessly as his beloved betrays him and his pack descends into chaos. Later, he backs down. He abdicates as Alpha and gets down on his knees at the pack's border every day, his voice hoarse from shouting, "I was wrong." I hold a blood-stained dagger, my gaze icy as I say, "Your regret is deadlier than wolfsbane and worth even less than my life." Our bonding is a calculated trap, and revenge is the move I am determined to play. Winning him back no longer matters. This time, I am not turning back. I want nothing but his endless remorse and the chance to break my chains and begin a new life.

Nagscroll ako sa reddit ng napadaan ako sa post na naghahanap ng payo. Sabi ng poster na meron siyang HIV pero tinatago ito mula sa kanyang fiancee. Ang post ay merong libong mga like. Naintriga, pinindot ko ito para magbasa pa. Ng dumadaan ako sa mga detalye, napagtanto ko—bakit ang paglalarawan ng fiancee ay pareho ko?

My boyfriend tells me he's a monster in a game, but I think he's lying. What monster would have washboard abs and defined obliques? And what monster would keep asking me for hugs and kisses? Everything changes when I end up in a survival game one day. I'm stuck in a dark, cold ocean when the main boss of the game, a scary tentacled monster, entangles me in its grasp. When it speaks, the voice is gentle and familiar. "Kiss me, Ara."

I was scrolling through reddit when I came across a post seeking advice. The poster said he had HIV but was hiding it from his fiancée. The post had tens of thousands of likes. Intrigued, I clicked to read more. As I went through the details, I realized—why did his description of the fiancée sound so much like me?

After failing the mission, the System gave me one final chance, and to succeed, I had to give birth to a child. The System promised that if the baby were born safely, it would reveal the truth to my target and give me one last glimmer of hope. However, six months into my pregnancy, just when things seemed stable, I was dragged onto an operating table in the middle of the night by my husband and family. My husband stopped the anesthesiologist from giving me any pain relief. “Let her feel the pain,” he said coldly. “We need to keep the kidneys as fresh as possible.” My parents instructed the doctor to draw my blood. “She’s the same blood type as our precious girl. Let’s take some for backup.” Even my childhood friend, the boy who had always been by my side, was the one to slice open my abdomen.  They wanted my kidneys to save my sister, who was dying from kidney failure. No one believed I was pregnant. No matter how much I begged, they went ahead with the operation, tearing me open. The baby couldn’t survive, and I died on that operating table. However, as my soul began to fade away, something strange happened. Those who had murdered me—my husband, my parents, my so-called friend—they all lost their minds.

On our seventh wedding anniversary, my husband's childhood sweetheart called, claiming a burst pipe at her home. Without a second thought, he ditched our celebration to play handyman. Moments later, Vivian Duffy's social media lit up with a smug post. [No matter when or where, my Superman arrives at one call. How should I reward him?] Accompanying the post was a photo of scattered condoms and torn clothing on the floor. I forced a smile, picked up my phone, and dialed a number. "My pipe is broken. Care to fix it?"

Timothy Holt was someone my family sponsored. He was extraordinarily gifted in mathematics, winning an international gold medal at just 17. Yet for the prom queen's sake, he was willing to give up his chance to further his studies abroad I couldn't bear to watch someone with such a brilliant future ruin his own prospects, so I handed the girl a check and sent her overseas. Later, Timothy achieved both fame and fortune. However, when my family fell into hardship, he kicked us while we were down. An accident followed, and we both died. Before his death, he said to me: if he could start over, he hoped I would show mercy and stop interfering in his life. Thus, just as he wished, in this lifetime, I chose to stay out of his business.