Sans X Papyrus 18

เพื่อนสาวในที่ทำงานชอบแวะไปร้านนวดสัปดาห์ละห้าวันเป็นอย่างต่ำ ทุกครั้งที่ไป วันต่อมาเธอจะมาทำงานที่ออฟฟิศด้วยสีหน้าแจ่มใสอย่างมาก ฉันอดใจไม่ไหวเลยถามเธอว่า หมอนวดที่ร้านฝีมือดีมากขนาดนั้นเลยเหรอ? สัปดาห์หนึ่งเธอถึงไปตั้งห้าครั้ง? เธอยิ้มและตอบกลับมาว่า ฝีมือของหมอนวดเก่งระดับไม่มีใครเทียบได้เลยล่ะ เธอลองไปนวดดูสักครั้งก็จะรู้เอง ด้วยเหตุนี้เอง ฉันจึงตามเพื่อนร่วมงานคนนั้นไปที่ร้านนวดที่มีชื่อว่า ‘ลุ่มหลง’ นับจากนั้นเป็นต้นมาฉันก็ถอนตัวออกมาไม่ได้เลย

"Ah… Mr. Carter, my legs can't spread any further…" My dance instructor, Cameron Carter, is in the middle of correcting my posture in the dance studio. He grabs me by my inner thighs while pressing on them forcefully. His actions drive my ticklishness to its peak. At the same time, I'm so acutely sensitive that I get wet instantly, soon drenching Cameron's hands with my juices.

My boss, who made me work overtime every single day, finally got what was coming to him. Somehow, he got connected to my new keyboard. It was like he was synced to it. His face flushed red, his eyes brimming with tears. "Don't type anymore," he begged. I just smiled and nudged the mouse. "Don't move the mouse either!" 'Do you expect me to just stop because you said so? Wouldn't that make me look pathetic?' I thought to myself. I kept working until midnight. Just as I was about to leave, I glanced down. The carpet at my boss's feet was soaked through. I figured he must have knocked over his glass of water.

“Sir, I beg you to let me go! Don’t touch me! No!” My voice broke into sobs. The stranger forced me into an uncomfortable position. I wanted to fight back, but he was too strong. Out of shame and confusion, I did everything I could to free myself from his grasp. However, the more I fought back, the more unsettled I became. Eventually, I lost my rationality.

I’ve always been someone with a strong, restless libido I can’t quite explain. I’ve never gone to a doctor about it, but I know myself well enough to realize it’s something that comes and goes in waves, especially when I'm ovulating. During that time of the month, I'd need to do it two to three times a day or my body would feel extremely uncomfortable. Normally, my tall, broad-shouldered husband would be the one to ease that ache and fill the emptiness in me. However, lately he’s been impossibly busy, away on business trips for weeks at a time…

X, was the only son of the Han Clan. His parents Kon and Lia Han were both brutally murdered fateful day. His origin was shrouded in mystery as his people were very secretive. His only possessions were a blue sapphire pedant with matching earrings and a translucent blade. Upon his travels there was an attempt to rob him of his possessions creating a bloody feud. X was always alone until one day a mysterious lady who claims to be his wife makes an appearance. Can X trust this lady? Will be able to revive the Han clan?

เขาคิดว่าตัวเองแน่ แต่กลับเอาชนะ 'เธอ' ไม่ได้สักครั้ง [โปรดXอัสมา]

ใครๆก็บอกว่าคุณสส. น่ะใจร้าย (สส. เซียง x อบเชย)

ดูเหมือนของขวัญวันเกิดปีนี้คงจะทำให้ชีวิตผมไม่ปกติสุขอีกต่อไป - แฟนมีตxพาสต้า

“ยามข้ารักท่าน ท่านมิห่วงหา ยามข้าหมดใจ ไร้ซึ่งยินดียินร้าย เหตุใดท่านต้องแสร้งนึกถึงความหลัง เหนี่ยวรั้งข้าไว้ข้างกายเช่นนี้” เรื่องย่อ : เพราะเขาทนมองนางตายไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างเลือดเย็น เช่นนี้นางยังผูกใจรักเขาได้อยู่อีกหรือ บุรุษเช่นนี้หรือที่นางใฝ่หา เสิ่นหนิงจิน ฮองเฮาแห่งต้าหยาง เคยพยายามทุกวิถีทางให้นางได้อยู่ในสายตาชายที่รัก แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรความสัมพันธ์อันเก่าก่อนของนางและเขาก็มิอาจหวนกลับ ‘จินเอ๋อร์ของอวี่เกอ’ ยากจะหวนกลับ คงหลงเหลือเพียง ‘ฮ่องเต้และฮองเฮาแห่งต้าหยาง’เท่านั้น เจิ้งเฟยอวี่ x เสิ่นหนิงจิน “หากเป็นเมื่อก่อนเจ้าคงไม่มองข้าด้วยสายตาเช่นนี้” “มิต้องกังวลไปเพคะ หม่อมฉันอยู่มองพระองค์ด้วยสายตาเช่นนี้อีกไม่นานนักหรอก” “หมายความว่าอย่างไร...” “หม่อมฉันมิอยากเป็นฮองเฮาแล้วเพคะ” “...” “หากฝ่าบาทจะกรุณา ช่วยมอบอิสระให้หม่อมฉันได้หรือไม่เพคะ”