Serafina Mga Nobela at Kwento

Nakasuot ito ng mamahaling suit, amoy sigarilyong cuban, matapang na cognac, at nakakadiring pagnanasa. "Good evening, Mr. Tan," malamig, pormal, at matapang na bati ni Seraphina. Umatras siya ng isang hakbang upang magbigay ng distansya, ngunit mabilis na pumuwesto ang matanda upang harangan ang kanyang daan palabas ng sulok na iyon.

Dahil hindi n'ya maisip na mabuti s'yang tao. Paano nasabi ng dalaga na mabuti siya? Nang dahil lang sa niligtas n'ya ito, mabuti na agad siya? Si Seraphina Laurier ay hindi maiwasang mamangha sa taglay na kagwapuhan nito. Ang mukha nito ay para bang ginawa ng isang tao, para malaman nila na maganda ang kalalabasan nito.

Matapos ang sermon ay dumako na sa susunod na parte ng misa. Nang kantahin na ang “Ama Namin,” ay hinawakan ni Maximillian ang kamay ng katabi niyang si Aleyna, ngunit kaagad na kinuha ni Aleyna ang kamay niya. Nagtatakang napatingin si Maximillian kay Aleyna, kaya pala niya iyon ginawa ay upang ipahid muna ang kamay niya sa kanyang pantalon dahil basa ito. “Pasmado, pasensya na.”

Halos lahat yata kaming mga babae roon ay napalingon sa kanya. Swabeng swabe kung kumilos, simpatiko, iyong tipo na makalaglag panty. Sabi ko nga sa sarili ko, kahit na hindi siya mukhang koryano, siya na yata ang destiny ko. Siya na ang inilaan ni Lord para sa akin. Yes, kine-claim ko na siya na ang para sa akin. Siya na ang destiny ko.