Serafina Novels & Stories

Alas singko ng umaga ang pasok ko sa panaderya sa kanto, at kapag nahuli ako kahit limang minuto lang, bawas agad iyon sa sahod ko. Wala akong karapatang mahuli. Wala rin akong karapatang magkasakit. At higit sa lahat, wala akong karapatang sumuko. Dahil habang lumalaban ang kapatid ko para mabuhay, mas kailangan kong maging matatag at lumaban para sa kanya. Pero minsan... napapaisip din ako. Hanggang kailan ko pa kaya kakayanin? Hanggang kailan ko mapipilit ang sarili kong ngumiti, kahit sa totoo lang, unti-unti na rin akong napapagod at gusto nang sumuko? Ako si Seraphina Monteverde, dalawampu't tatlong taong gulang. Isa lang akong ordinaryong babae na pinilit maging matatag dahil wala nan

I want to puke when he winked at me. My forehead furrowed. “what are you looking at?!” saway ko ng makita ang pagbaba ng mata nung blonde sa boobs ko. “At sino ba kayo? You’re interrupting us!” Ngumisi ang curly hair na guy sa kaniya. “Hi, I’m Asmodeus Finn Del Fuego. The most handsome, try to ask every girl’s and they would tell you who’s the most handsome, and that’s me.” Turo nito sa sarili at malokong siyang ngumisi na nagpataas ng kilay ko.

friendly nitong bati sa kanya. "I'm sorry about yesterday.Ako nga pala ang asawa ni Leonardo De Capri,Mrs.Minerva Matamis De Capri,"pagpapakilala nito sa kanya.Sabay lahatd ng maganda at malambot nitong mga palad. Pinunasan muna niya ang kanyang kamay na inakalang may rumi iyon. Makikipagkamay na sana siya ngunit,binawi niya iyon at saka nginisian ang babae.

" Salamat din sa pagpunta mo. Ingat kayo sa byahe pauwi. " Natutuwa namang tumango si Sarina bago ilipat ang tingin kay Isabella na nakatayo sa likuran ni Maximo, bahagyang nakatungo ang ulo nito. " Señorita Catriona, mauna na ako. Magkita na lang ulit tayo sa huwebes o sa biyernes. Huwag niyong kalilimutan ang mga binilin ko sainyo, ah? "

“Go ahead.” “Her name is Serafina Dela Paz. Sixty-five years old. Widowed. Nakatira malapit sa palengke sa Sta. Ana. Wala raw trabaho, pero may mga kakilala doon sa area na nagsasabing may dalawang anak.” My chest tightened a little. “Anak?”

Masaya kaming mag-asawa na kumakain ng hapunan. Kasalukuyan sinusubuan ang anak kong makulit. Ni hindi ko man lamang namalayan ang nakabalot ko pang mukha. Sa wakas, ilang araw na lang ay babalik na rin ang gandang taglay ko noon. I am Hera Del Fuego Acosta. The woman who was weak before, but now, a strong woman who greatly loved her own family.

Ang hangin ay mabango, at ang dagat ay tahimik at kulay asul. Pagdating ni Seraphina, nakita ni Damien siya at napahinto. Ang ganda niya — parang isang anghel na bumababa mula sa langit. Lumakad si Seraphina patungo sa kanya, hawak ang kamay ni nanay Linda.

“Who is she?” Maraming nagbulungan matapos makitang hinawakan ni Seraphina si Navi sa kamay. Ilang beses akong napalunok para pigilan ang mga luha ko dahil tila pilit ng mga itong kumakawala sa mata ko. “I’m Seraphina,” sambit ng babae’t nilibot ang tingin sa lahat habang nakangiti. “His wife,” dugtong niya pa. Parang tinusok ng karayom ang puso ko nang tumingin sa akin ang babae’t ngumisi.

Liningon ko si Seraphina na naka smirk na sa akin ngayon. What's with the smirk?

Humakbang ako ng malaki at inapakan ang t'yan ng sundalo nang hindi nilalapat ang paa sa lupa ng base nila. "Pagsisisihan mo ang araw na ito, Officer. You'll regret that you didn't let an unauthorized person help you, coward." Diniinan ko ang pagkaka-apak sa t'yan n'ya. "At hindi ako kung sino lang." pinanlakihan ko s'ya ng mata. "I am Mikaela Perez, your soon to be heroine." ----- Mas lalong lumakas ang ulan pag-alis namin sa base ng armyng duwag.