Seraphina Novels & Stories

Nagkaroon na naman ako ng pag-asa. Una si Adam, si Micah at ngayon ang mga ilang kawaksi dito sa mansion. "Sana tulad niyo ay mapansin din ni Ares ang pagkakaiba. Hindi talaga ako ang totoong Lavinia. Ako si Cally Janeiro, kaya lang ay walang makitang record ko ang mga tauhan ni Ares kaya malabong maniwala pa siya sa akin."

Buong buhay niyang tinanggap ni Seraphina ang sakit, pananakit, at kawalan ng pagmamahal mula sa sarili niyang pamilya. May peklat sa mukha, mahirap, at itinuring na parang alipin, akala niya ay ganoon na lang hanggang sa huli—hanggang sa araw na ibenta siya ng sarili niyang ama kapalit ng isang milyong piso. Ibinigay siya kay Damian Black, isang malamig, mayaman, at makapangyarihang lalaki na para bang hari sa kaniyang sariling mundo. Napilitan siyang pumasok sa kasal na hindi niya naman ninais. Para kay Damian, isa lang siyang gamit na hindi pasok sa kaniyang pamantayan; para sa pamilya niya, isa lang siyang pabigat. Pumasok siya sa mundong puno ng y

Kailan kaya kikilos ang babaeng ito nang hindi ko kailangang ipanakot ang kaniyang kapatid? Naisip ko, kailan kaya darating ang araw na kusang ipagkakaloob ni Seraphina ang kaniyang buong katawan at sarili sa akin nang walang kahit anong takot o panginginig na nararamdaman sa kaniyang dibdib? Gusto kong makita ang sandali na ang kaniyang pagka-wild, ang kaniyang mga halik, at ang kaniyang pag-ulos sa ibabaw ng aking kandungan ay magmumula sa kaniyang sariling kagustuhan, hindi dahil sa ako ang may-ari ng ospital, kundi dahil tuluyan na niyang isinuko ang kaniyang puso sa akin.

“Grabe, si Adrian Velasco daw, iniwan si Clarisse para sa… sino nga ulit ‘yon? Yung girl na walang background?” “Althea. Yun yung name. Imagine, from socialite to… carpenter’s daughter daw?” “Tsk. I wonder how long bago siya mapagod.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Althea. Hindi siya lumingon, pero ramdam niya ang tingin ng mga ito, parang mga kutsilyong humihiwa sa balat. Pilit siyang ngumiti nang magbayad sa cashier, pero sa loob-loob niya, nagsimula nang mabuhay ulit ang mga lumang insecurities.

Ramdam niya ang mainit na pagtulo ng luha mula sa mga mata niya, pero wala siyang masabi. Nang mapansin siya ni Adrian, para bang natigilan ang lahat sa loob ng kwarto. Mabilis nitong itinulak palayo si Lyra, halos parang sinusubukang burahin ang eksena na kanina lang ay buong-buo niyang nakita. “Love, wait— Seraphina!” mabilis at halos utal na sambit ni Adrian, pero para bang wala nang pumapasok sa tenga ni Sera.

Tumingin ako sa paligid para siguraduhin na walang ibang tao na nakakarinig sa amin. “I know” sabi ni Seraphina habang ngumiti siya sa akin ng paalam “I could tell right away that you are not Xylophia. My brother can be very smart but sometimes he misses the small details. You have a different way of talking and moving you are more quiet and gentle than how I imagined Xylophia to be”

Ang batang iniligtas nila, ang batang tinuring nilang anak, ay ang mismong nagdala sa kanila sa bitag ng kanyang kambal. "Seraphina," malamig na sabi ni Serein habang ang lilang aura niya ay muling nag-aalab, pero ngayon ay may halong itim—ang kulay ng Chaos. "Hindi mo alam ang ginawa mo. Binigyan mo ang halimaw ng dahilan para magalit." Biglang lumindol sa buong Sector 0. Ang space elevator sa labas ay nagsimulang gumuho.

He declined in front of Seraphina. "What's the problem? Seraphina is beautiful, Smart and sweet." I pursed my lips. While looking at my son who leaned his back to his chair and rest his arm to the back of Seraphina's chair. Ngumisi si Seraphina t'saka hinawakan nya ang braso ni Maximilian. Para na silang magyakapan dalawa dahil sa pagkahawak ni Seraphina. Ngumisi din si Maximilian. "She is. But I don't like her."

"Athena!" I snapped back because of Laura. Nakapagtataka na masigla ang boses niya ngayon at pinapalapit pa ako sa kanila. "Hi," nahihiyang bati ko pagkalapit. "Hi!" Tumayo ang babae at inabot ang kamay niya. "I'm Cassiel." "Si Athena iyan. Pamangkin namin," nakangiti si Laura. Inabot ko ang kamay na in-offer nang babae. Ang lambot ng palad niya at ang init. Babae ako pero sobra akong na-attract sa kanya. Parang hindi ko kayang alisin ang mata ko.

For that bitch Anastacia? Napadàing ako sa biglaang pagsakit ng aking ulo. Rumaragasa sa aking ala-ala ang mga tao at mga nakaraang pangyayari na hindi pamilyar sa akin. Cecilia Eckhart Campbell. I remembered this woman's name. Ah! She’s the character of the book that I had read before. Kung ganun, my soul was transmigrated into this woman's body? How come? Sa librong binasa ko ay walang exposure ang babaeng ito, she was just mentioned once.