Skimming Blade Set

We were on our way to celebrate our son’s birthday when we got into a car crash. When I woke up, I looked at my family gathered around my hospital bed and cracked a joke: “Sorry, but who are you guys?” I held back a smile, curious to see how they'd humor their "amnesiac" patient. Would my mother grab my hand in a panic? Would my husband look at me with worry? Would my son rush over, crying and calling me Mom? What I didn't expect was for them to freeze for a moment—and then, almost in unison, let out sighs of relief. My mother was the first to speak, her tone unmistakably lighter, as if a huge weight had been lifted. "If you don’t remember, it’s probably for the best. This is Lindsay—your sister, she’s my daughter. You were adopted." My husband then pointed at me and said to our son, "You should call her Aunt Wendy." Before the shock could even sink in, I watched the child I'd fought so hard to protect turn and throw himself into the arms of Lindsay. "Mom! I played outside all day. I missed you so much!" So that was the truth. My amnesia was exactly what they'd been hoping for. In that case, I didn't need this made-up life anymore.

พอ.กับนอ.ถูกจับให้แต่งงานกันตามความประสงค์ของผู้ใหญ่ แต่เมื่อทั้งคู่ได้มาเรียนรู้และลองใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน. นอ.จึงคิดว่ามือของหมออย่างเธอมีไว้เพื่อรักษา. แต่มือมาเฟียอย่างเขามีไว้เพื่อทำล.าย ซึ่งมันไม่ควรอยู่ด้วยกันได้ แต่สิ่งสำคัญกว่านั้น นั่นเป็นพราะนอ.รักพอ.มากเกินกว่าจะแบ่งปันเขาไปให้ใคร เธอจึงไม่อยากเสียใจภายหลัง. เมื่อคิดได้นอ.จึงตัดสินใจขอยกเลิกงานแต่งงาน โดยอ้างเหตุผลที่ว่า นอ. : 'เราเข้ากันไม่ได้เลยสักอย่างเพราะเราแตกต่างกันมากเกินไป' พอ. : ใครบอกว่าเราเข้ากันไม่ได้. ในเมื่อพี่ก็เอามันเข้าไปในตัวเธอได้ทุกรอบ แล้วเธอก็ทำหน้าฟินตลอด. เข้ากันไม่ได้ตรงไหนช่วยเอาปากกามาวงให้ที" ###อิพี่ก็ดันทำเป็นไม่เข้าใจความหมายไปซะอย่างงั้น### : “!!?”

ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ.. และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น อย่าฝันจะเป็นอิสระ

My newlywed husband wants to kill me. He's backing me to the balcony with a knife in his hand. The blade pierces my heart, and he shoves me off a 20-story building. At the same time, I see the tear streaks on his face. He says, "Long time no see, my perfect lover."

Zitrey d' Nightroad is a former assassin known as ‘Crimson Blade of the Dark Moon’. To protect herself from people that want to take her life, she pretends to be a man and live as Benedict's son. Though living peacefully as a normal student at Lumiere Academy and receiving full of care and love from her new family. She still can't forget the burning hatred she has for the man who killed her mother. All this time, she has only one goal in mind to search for her mother’s murderer and to have her vengeance!Unexpectedly, who would have thought that in her journey of seeking revenged, things happened? A person who is cold and feared by everyone could attract into this idiotic and feminine Nathan Colfer? Furthermore, she obtained some trustworthy friends, Nikka Steinmetz? Very well known for being a hot-blooded and violent student?But no one knows what will happen later on as she was the most wanted person in the dark world. ["Let's play a game, you a hunter, and I'm your prey, be sure to draw the arrow correctly 'cause if you'd miss, this rabbit will hunt you instead...”]Warning: All information written here are work of Author's Imagination.

After my son’s surgery, I stayed overnight at the hospital. While keeping watch, I scrolled through my phone and came across a post. [What’s the worst thing you’ve ever done?] An anonymous user replied. [I used the senior who sponsored me as a stepping stone.] [My sponsor was rich and clueless. He paid for my entire college education, and after I graduated, I slept with his wife. She even had my child.] [The best part is that he treats my son like his own. He works himself to exhaustion just to set that kid up for life.] [By the way, his family just received three million from the relocation compensation. My lover will be here soon. She’ll pretend we need it for a school district apartment and trick him into giving it to us.] [Once the cash is in hand and the villa is bought, I’ll have my son acknowledge me as his real father and then throw my sponsor out of the house.] A blurry photo of a little boy was attached. My heart skipped a beat. On his wrist was the safety charm I had given my son. Just then, my wife pushed open the hospital room door. “Honey, Xeno is starting elementary school soon. Let’s take your mom’s compensation money from the relocation and use it to buy a place in a good school district.”

"ถ้าจะให้พี่ช่วย เธอต้องเรียกพี่ว่า ผัวขา ให้พี่ฟังก่อน...ไหนลองเรียกสิครับ พี่รอฟังอยู่" แนะนำตัวละคร โรม รัชตะ อายุ 28 ปี เขาเป็นเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ยานยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศและเป็นเจ้าของบ่อนคาสิโน เขามีบุคลิกที่เงียบขรึม ดุดัน ขี้หึง โมโหร้าย แต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น ------------ นิลิน อายุ 25 ปี เธอคือเป็นพริตตี้ตัวท็อปแห่งวงการพริตตี้มอเตอร์โชว์รถยนต์ จากผู้หญิงที่แสนดีอ่อนหวานกลับกลายเป็นสาวแซ่บที่มีบุคลิกแรง ๆ ตรง ๆ เพียงเพราะในอดีตเธอถูกผู้ชายใจร้ายหลอกให้รักและทิ้งเธอไปแบบไม่ใยดี -----------

ประธานบีเคกรุ๊ป ถูกตาต้องใจนักศึกษาฝึกงานตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ คนอย่างเขามีนิสัยที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ด้วยสิ ในเมื่อเขาอยากได้เธอมาเป็นเด็กของเขา เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาปฎิเสธความต้องการของเขา.. “คืนนี้หนูนอนนี่นะ ฝนยังไม่หยุดตกเลย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรหนูมากไปกว่านี้ ถ้าหนูไม่ยอม...” แนะนำตัวละคร ภาคิน อัคราไพศาล นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง อายุ 28 ปี ผู้บริหารบีเคกรุป ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขาบริหารงานเพียง 3 ปี สามารถทำผลกำไรสะสมได้เป็นหมื่นล้าน เขาเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์ มีหน้าตาที่หล่อเหลาดั่งเทพเจ้าสร้าง ทำให้สาว ๆ ในประเทศต่างหลงใหลในรูปร่างหน้าตาและความรวยระดับอภิมหาเศรษฐี แถมตระกูลของเขาถือได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลอันดับต้นๆ ของประเทศเลยก็ว่าได้ ---------- อรดา พิทักษ์กุล (ไอด้า) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะสาขาวิชาการบัญชี อายุ 21 ปี นักศึกษาฝึกงานบีเคกรุป เธอมีใบหน้าที่สะสวย มีรูปร่างสัดส่วนที่เย้ายวนเซ็กซี่ นิสัยขี้อ้อนเหมือนนางแมวยั่วสวาท ใคร ๆ ที่อยู่ใกล้เธอต่างหลงใหลดั่งต้องมนต์สะกด ไม่เว้นแม้กระทั่งท่านประธานหนุ่มหล่อบีเคกรุป

Being the late General's daughter, Adira clasped the responsibility and duties of raising the devastated kingdom of Sinandaya back from ashes. To the process of life and recuperating, hatred and vengeance rose from her. Aiming revenge and raging war against the Abberant pack who slaughtered her family. An unexpected plot stirred her cup of tea, meeting the current Alpha. Recognizing who it was, her destined mate... A werewolf that belonged to the clan she loathed the most.

On my fifteenth birthday, I begged my mom to teach me how to make a cream cake from scratch. We only had cream at home. No flour. So we went out to buy some. When we came back, we didn't walk into a birthday surprise. We walked in on my father pressing a strange she-wolf down onto the dining table. Cream was smeared all over her bare body. That night ended with my parents signing the Mating Dissolution Agreement. From that day on, cake became my nightmare, a taboo I could never touch. The night I mated with Alpha Kaelen of the Shadow Pack, amidst the pain and pleasure of his marking bite, I whispered in his ear. "Honey, if you ever want to end our mating, just bring me a cake." He frowned, his eyes burning with possessiveness, and kissed the words away. "Don't talk nonsense, Seraphina. You are my fated mate. How could I ever let you go?" Later, on his birthday, his intern secretary Elena ordered a three-tier luxury cake. Kaelen went into a rage, throwing both the cake and the intern out the front door. Back then, I was moved, even telling him not to be so harsh on a low-ranking wolf for my sake. But six months later, Elena had been promoted to Kaelen's personal assistant. On my birthday, she walked into my laboratory, swinging her hips, holding a burnt, homemade cake. I called Kaelen, asking him to remove the provocative item. On the other end of the line,his tone was casual. "Elena put her heart into making that for you. It would be cruel to throw it away. Be a good girl, don't be so sensitive. Have the grace of a Luna." The phone slipped from my hand. It turned out my mother wasn't wrong. Cake really is best served with a side of rejection papers.