Snitches Get Stitches Novels & Stories

Katulad ko, maluha-luha rin ang mga mata nila habang nakatingin sa akin. Ni hindi nga rin sila makapagsalita. Sabay pa nilang pinahid ang mga luha nila. Lumapit ako at niyakap sila. Nakakaawa kasi talaga ang mga hitsura nila. Parehong may neck brace at puno ng pasa, sugat, at galos ang mukha. “Sorry, pati kayo napahamak dahil sa amin—” “Gwin, wala kang kasalanan. Kagagawan lahat ‘to ni Mitch. Kung mayr’on mang dapat mag-sorry at magbayad si Mitch “yon!”

Nabigla ako nang niyakap nya ako. " Bakit?" Gulat kong tanong sakanya. " Snipers." Bulong nya sakin." Tumawa lang ako ng mahina. " That's hilarious. Who would try to shoot me at this hospital?" Bulong ko sakanya. " Saka wlang laser." Sabi ko " The Knights have a very modified spectacles. They don't need to use laser." Sagot nya sakin. Knights? " You're serious?" Bakit hindi ko napansin.

Namutla ang mukha ng dalaga at hindi makapaniwala na napapaligiran ang abandonadong lugar na pinili niya upang gawin ang malagim na plano kay Maddox. Punong-puno na rin siya ng dugo dahil sa nabaril niyang kamay, nanunuot din ang sakit kung kaya't napakagat siya ng labi. Nanginginig na ang kan'yang buong katawan dahil sa sobrang takot, kitang-kita niya rin ang mga pulang tuldok na nakapaligid sa kan'yang katawan. Nangangahulugang maraming mga sniper ang nakatago sa labas ng building. Napaatras si Nicole ng tatlong hakbang habang napapailing. Hindi niya akalaing matutunton agad sila ng mga kapulisan.

"Get this tight pussy of yours ready, slave. Next time, my cock will tear it apart until you bleed." MARIING napapikit si Rozz habang hinihilot ang sariling nose bridge. Katatapos lang niyang i-check ang isang pasyenteng nagkaroon ng minor injuries mula sa aksidente. Wala itong malalang sugat kaya ipinaubaya na niya ang paglinis ng sugat sa nurse. Hindi siya mapakali habang nasa hospital siya. Naiiwan ang isip niya sa mansion.

“He had a deep cut on his forehead, but we’ve stitched it up to close the wound. The bleeding has stopped. Medyo mahaba po at sobrang tulis po yata ng bagay na tumama sa ulo niya. Thankfully hindi ‘yun bumaon sa skull niya.” Tama ako, tatahiin siya. Sumikip ang dibdib ko dahil doon. I felt relieved that they had stopped the bleeding, but hearing that Nathaniel needed stitches just made it all feel so real, so serious. Neil squeezed my hand, his face still pale and full of worry. “Can we see him?” tanong ko at parang may bumabara sa lalamunan ko dahil hindi ko kayang ilakas ang boses ko.

Squish! Dalawang blade ang magkasunod na itinapon, at tinusok nila ang ulo at buntot ng isang poisonous snakes na ipinako sa lupa. Hiss! Isa pang ahas ang sumugod. Hindi nag-panic si Thomas. Iniwasan niya ang atake ng ahas at mabilis niyang hinawakan ang buntot ng ahas. Pagkatapos nito, hinampas niya ang makamandag na ahas sa lupa na parang isang latigo.

Kung hindi siya pumunta sa pamilya Dela Merced noong una pa lang, hindi sana sila nagtagpo ni Thorn. Siyempre, wala nang silbi ang magreklamo ngayon. Ang pinakaimportanteng gawin ay pakalmahin si Thorn at protektahan ang sarili mula sa pananakit, o kahit man lang mabawasan ang hirap na dadanasin. Thorn immediately noticed a tiny needle mark on her fair neck. He gently stroked her hair and said in a low voice, "Well, I'll trust you for now."

hindi na ako makapaghintay pa kung anong sasabihin niya sa akin, at kung anong resulta ng pagcheck niya sa mukha at sa katawan ko. “Calm down, Sienna.” hinaplos-haplos niya ang balikat ko. “It will take a week for the stitches in your face to be removed. Nawalan ka ng maraming dugo, pero mabuti na lamang at nag-match kayo ng dugo ng father ni Tyler.” “Ni Tatay Isko?” hindi makapaniwalang tanong ko.

Kahit hindi matalas ang hawak nito ay nasugatan pa rin siya sa balikat. Napaigik sa sakit ang dalaga nang inundayan siya ng malakas na suntok sa tiyan ng lalaki. Napaubo siya at natumba habang namimilipit sa sakit ng tiyan. Hindi pa nakuntinto ito at inagaw sa kanya ang hawak at ibinaon iyon sa kaniyang tiyan. Sniper ang ginamit sa pagbaril sa tatlong lalaki na nagbabantay sa labas ng bahay. Mabilis ang kilos na pumasok si Steven kasunod si Mauro upang gulatin ang nasa loob.

NOX “Aray!” Napalingon ako agad. Si Chrishana, nakahawak sa kamay niya, may dugo. “What happened?” tanong ko. “Stapler, Sir. Tumusok.” Lumapit ako, kinuha ‘yung kamay niya. Maliit lang ‘yung sugat pero may nakabaon pa. “Wait. Don’t move,” sabi ko, maingat. “I’ll gently pull it out.”