Snitches Get Stitches Novels & Stories

Zinder ay humalakhak at tumayo sa malayo, pinapanood at walang katapusang pinupuna ang trabaho ni Frank. "Oh, tingnan mo—nagdidisinfect siya ng scalpel. Kung ganun hindi siya ganoon ka-tanga… aba, mukha siyang dalubhasa…" "Tut, tut, ano yang incision na yan? Hindi ko pa nakita yang ganyang estilo—nagtataka ako kung gaano katagal ang pasyente. "Oh, Diyos ko. Nakakita siya ng isa pang piraso ng shrapnel?"

At sobrang nakakahiya niyon sa parte ko bilang babae. "Salamat, Dra." Boses ni Nick. "Don't mention it. Huwag ka na ring mas'yadong mag-worry, it's not a severe tear, therefore we don't need stitches. I will give her antibiotics instead. Medyo mataas lang talaga ang lagnat niya. First time ba?" Ramdam ko ang pag-iinit ng mukha ko sa tanong na iyon ng doktora kay Nick. "Yeah." Mariin akong napapikit sa naging sagot ni Nick. Sobrang nakakahiya talaga.

Chandler Matapos ma-check si Mitch, pinaghintay muna kami sa labas ng consultation room. Hindi naman seryoso ang naging pinsala sabi ng doctor. Medyo maga ang pisngi at kailangan lang lagyan ng ointment at cold compress. Walang fracture, walang internal injury. Kita ko anggulat sa mukha ni Mitch ng sabihin ng doktor ‘yon. Siguro ay ordinaryong sampal lang ang natanggap nya pero kahit ako ay kita kong buong lakas ang binigay ng Ayan na yon.

seryosong sagot ni Adier. "Some cuts may look small but they are more severe than you realize. If there is a lot of blood, you will probably need stitches." sumulyap pa si Rare saakin bago tinignan ng may tensyon si Adier. "Yes tama siya Adier." Lalo pa't walang tigil kadudugo ang noo niya dapat mag pe-perform din ako ng pagtatahi sa kaniyang sugat kaso dumating na si Rare.

Advice ni Johnson, na tiningnan ang mga naka-bandage pa rin niyang sugat sa katawan. He is not totally fine. But, kaya naman na niyang maglakad o tumakbo. Iyong sugat naman niya sa tagiliran because of being stabbed, it's been stiched with the help of Dr. Sebastian. But, he needs to take care of himself lalo na't tuloy-tuloy pa ang process ng full recovery niya. Iyon din ang rason kung bakit gusto ko siyang tulungan, kasi may mga sugat pa siya sa katawan na hindi pa fully-healed. Seeing him talked like that, it made me think kung ilang taon na siya. Sa lagpas isang linggo ko na siyang kasama ngayon, I did not ask him about his age.

Mas gugustuhin pa niyang uminom ng sampung gamot kaysa matahi. Tatayo na sana siya ngunit agad siyang pinigilan ng isang malaking kamay. “Stop being stubborn.” Mababa ngunit matigas ang boses ni Jonathan habang pinipigilan siyang tumayo. Pagkatapos ay malamig nitong binalingan ang doktor. “Do the stitches.”

Nagulat ako, may hawak siyang panulat, nakatutok sa akin ang matulis na parte nito. Akala ko nabaliw na siya. Ayokong makipag-away sa kanya, pero ayaw niyang umatras. Ironic, habang sinusubukan akong saksakin ni Suzy sa mata ko gamit ang panulat, bigla siyang natapilok at bumagsak sa sahig, tumama ang mata niya sa matalim na parte ng daan. Nagkaroon siya ng mga gasgas sa mukha at isang nasugatan na mata. Kung walang corneal transplant, unti-unti siyang mabubulag.

Pero sa sandaling magtagpo ang kanilang mga mata, agad na napalitan ng matinding pag-aalala ang mukha ng lalaki. “Hey, don’t move. You might rip your stitches,” malumanay na utos ni Thaddeus nang mapansing pilit na kumikilos ang dalaga. Kumuha siya ng baso ng tubig at maingat na ipinainom ito gamit ang straw. “Slowly… there you go, good.”

Muli itong sumunod, inabot nito ang forceps sa kaniya at gamit iyo ay hinugot niya ang bala ng baril na nakatimo dito. Nang mahugot ang bala ay mabilis niya iyong ibinagsak sa tray. Napahinga siya ng malalim at nagpasalamat dahil walang damage na organs dito. "Doc Jameson can you stitch her up?" Tanong niya sa kasamang doctor dahil nakakaramdam siya ng hilo. Tumango naman ito at nagpalit sila ng pwesto, pero saktong patayo pa lang siya ay pinigilan na siya ni Doctor Irish.

Pinili niyang huwag gumalaw. Sa loob niya, gustong-gusto niyang hilahin si Nica palayo sa gulo, ipahid ang dugo gamit ang sariling panyo, at siguraduhing ligtas ito. Ngunit sa sitwasyon nila ngayon—hindi pa siya pwedeng kumilos. “Wala ‘to. It’s just a scratch,” bulong ni Nica, halatang nahihiyang mapansin.