Snitches Get Stitches Novels & Stories

Kung meron man ay hindi ako iyon! Nanatili akong nakapikit habang nakikiramdam sa paligid. Hindi umalis si Lucas sa tabi ko hanggang sa hindi dumating ang doctor. Naramdaman ko din ang paglagay niya ng pressure sa dumudugong ulo ko, using something na hindi ko alam kung ano. Hindi naman kasi siya umalis sa tabi ko. "I need to redo her stitches," sabi ng doctor. Hindi ko alam kung paano kunwaring gigising 0ara magawa ng doctor iyon. Mahihirapan siya dahil sa pagkakahiga ko.

Nakangiting tinanggap niya ang payong, nagsimula na rin siyang pinagpawisan dahil sa matinding init. "Okay na sana kaya lang ang init pala sa lugar na ito," sabi niya. Ngunit gano'n na lamang ang gulat niya nang may biglang humila sa kanyang bag. "What the!" aniya. "Naku po!" Bulalas ni Susan. Hindi siya nagpautang sa snatcher kaya hinabol niya siyempre, napangiwi pa siya dahil sa sobrang init at tagaktak ang kanyang pawis, sa malas ay hindi niya naabutan ang naturang snatcher.

Nanatili siya sa loob niya habang nanginginig siya sa mga aftershocks, ang hininga ay hirap na hirap sa kanyang collarbone. Pagkatapos, dahan-dahan, inilabas niya ito, isang makapal na patak ng kanyang t***d ang agad na tumulo sa kanyang hita, hinawakan niya ito gamit ang dalawang daliri, sinundot ito, at dinala sa kanyang mga labi. "Linisin mo ako," malumanay niyang utos. Ibinuka niya ito nang hindi nag-iisip, sinipsip ang kanyang mga daliri, tinikman ang pareho.

Sumugod na si Nash at inambahan ng suntok si Trenton sa mga sandaling iyon. Nagulantang si Trenton. Kaagad niyang kinuyom ang kanyang kamao at pinadaloy ang kanyang Chi sa paligid nito. Hindi siya nangahas na tumugon sa pamamagitan ng pagsasawalang bahala at mabilis na sinalubong ang atake gamit ang suntok. Boom!

Walang aawat sa akin dahil wala si Nicolas. "Sinabi ko bang magkaroon ka ng pakialam sa sumasakit kong paa! Hindi naman 'di ba!" "Puwede bang hinaan mo ang boses mo! Malapit lang ako Sienna, wala ako sa malayong lugar!" "Ikaw ang nag-umpisang sumigaw, sumunod lang ako!" Napapikit ako. Mas tumitindi ang kirot dahil siguro hindi pa nababalik ang na dislocate kong buto. Paano pa ako makakapaglaba at matatago ang nabasag kong plato?!

Pinigilan ko ang sarili kong abutin at hawakan ang kanyang ulo gamit ang aking mga kamay. "Ikaw ay sumusumpa sa katahimikan. Hindi ka makakapagsabi ng isang salita nito kaninuman. Mamamatay ka bago ka maging snitch," tugon niya bago inilapat ang dulo ng isang matigas na bagay sa gitna ng aking tiyan. Tiningnan ko ang baril at napanganga ako. Nakatingin sa akin si Kristoff, naghihintay ng sagot.

Tumingin ako kay Stitch at pinalapit siya sa akin. "Tulog ka muna, ha? Si Ate ang bahala sayo." Naka-ngiti kong sabi at hindi na siya pinaghintay pang magsalita at sinaksakan siya ng pampatulog. Unti-unting sumarado ang mga mata niya kaya agad ko siyang nasalo. Mahigpit ko siyang niyakap at pinatawagan ang New Hope Hospital para dalhin si Stitch doon.

Binigyan ako nang babaeng doktor ng isang tipid na ngiti bago umiling. Matapos ay ang ilan pa niyang bilin sa mga bawal gawin gaya ng sobrang paggalaw at pagbubuhat ng mabibigat, bubuka daw ang sugat. Pitong stitches ang kinailangan dahil dalawang bala ang nakuha sa balikat ko. Nakakapagtaka. Nang umalis kami sa parke ay wala akong naramdamang kakaiba.

Napaatras ako sa kama ng duluyan n'yang ma-unbutton ang damit n'ya. Wala itong suot na sandong panloob kaya kita ko na agad ang katawan n'ya. "Tayo naman talaga," sabi ni Snipe sa akin. Bigla itong pumunta sa ibabaw ko; tinignan ako sa mata. "S-snipe!" Kinakabahan kong tawag sa kan'ya. Kinilabutan ako ng bigyan n'ya ako ng isang ngisi, bago n'ya ako halikan.

He will really do it if things got out of hand. Si Ashton naman ay tinanguan lang ang binata, kapagkuwan ay hinalikan siya sa noo bago umalis na rin doon. “Are you okay?” tanong ni Nick sa kanya nang sila na lang dalawa ang naiwan. “Yes. I’m okay…" she answered kasabay nang marahang paghaplos sa mukha nito. "We need to treat your bruises.” Tumayo siya para kuhanin ang medicine kit.