Sun Jin Woo

เขาต้องการเพียงลูกเท่านั้น ไม่ได้ต้องการแม่ของลูกเลยสักนิด! จากน้องสาวบ้านข้าง ๆ ในวัยเด็ก กลับกลายมาเป็นแม่ของลูก และเมียที่เขาแสนจะเกลียดชัง จนแทบไม่อยากมองหน้าเลยด้วยซ้ำ! “เมียที่ฉันไม่ได้อยากแต่ง อย่าคิดว่าฉันจะรักคนแบบเธอ ฉันให้เธออยู่ถึงวันที่คลอดลูกฉันออกมาเท่านั้นแหละ” “ต่อให้คุณไม่รักเอย แต่ตอนนี้คุณก็ควรให้เกียรติเอยในฐานะเมีย และแม่ของลูกคุณ!” เธอที่ถูกเกลียดชังเพียงเพราะเธอไม่ใช่คนที่เขาอยากแต่งงานด้วย คนที่เขารักคือน้องสาวลูกติดแม่เลี้ยงเธอต่างหาก ไม่ใช่เธอ! และไม่มีวันเป็นเธอ! “รักกันมากใช่ไหม? ถ้ารักกันมากขนาดนั้น เดี๋ยวเอยถอยให้เอง” _________________ “ลูกร้องคิดถึงแม่ใหญ่เลย พี่เลยพาลูกมาหา ขะ ขอเข้าไปในบ้านหน่อยนะครับ” ลูกร้องคิดถึงแม่ก็จริงส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนหนึ่งคือพ่อของลูกก็ร้องคิดถึงเมียเหมือนกัน

เธอเป็นแม่ค้าสุดฮอตที่กำลังถูกเผาอยู่ในโลง! พอระเบิดโลงศพออกมาเท่านั้นแหละ! นอกจากไอ้บ้าตัวลายตาคล้ำอย่างกับคนเล่นของที่ดีใจวิ่งเข้าหาเธอ คนอื่นก็วิ่งหนีหมดเลย... “มึงกลับมาหากูแล้ว ฮือ ฮือ~” เธอจะสลัดหมอผีบ้า ๆ อย่างเขาให้หลุดพ้นไปจากวงจรชีวิตได้อย่างไรกัน? “เพราะพ่อหมอไม่ได้รักฉันยังไงล่ะจ๊ะ ฮือ! ฉันก็ไม่รู้ว่าต้องอยู่ไปเพื่ออะไรกัน นังชบาคนนี้มันไม่คู่ควรที่จะยืนอยู่ตรงนี้ ไม่คู่ควรเป็นเมียพ่อหมอ ชบาพาพ่อหมอกลับมารักษาที่นี่แล้ว หลังจากนี้ ฮือ ก็ขะ ขอให้พ่อหมออายุมั่นขวัญยืน ตบแต่งลูกเมียที่ใจพ่อหมอนั้นรัก อยู่กันจนแก่เฒ่า” “กูจะไม่แต่งเมียใหม่ เมียกูเป็นมึงเพียงผู้เดียว”

“ปล่อยหนูไปสักที! ป๊ามีเมียแล้ว!!มีเมียแล้วจะมายุ่งกับหนูทำไม!?” “ใช่!มีเมียแล้ว แล้วป๊าก็จะยุ่งเพราะหนูคือเมียป๊า”

He is arrogant and ruthless, she's humble and poor. He is powerful and Handsome, she's weak, fragile and innocent. There was a twist, she is the kick-ass heroin and he bowed at her feet. Twist and destiny took over....

After spending a night with a strange man on the night before her wedding, Arianna left the city to start her life afresh. The 22 year Arianna Jason lived her life pleasing those she loved the most, without knowing she was simply a prey that was being nurtured against the day of her ruin. She had tasted the bitter pill of betrayal. She wants to give back to the World and the society what it gave her. But how can she change her sweet, innocent personality to fit into a cruel world and society? Can her sweet nature be contaminated or will she make it through, paddling on the right path?

ไม่รู้ว่าต้องทำบุญเก้าวัด สิบวัด ยี่สิบวัด ถึงจะสะเดาะเคราะห์กรรมใหญ่ในครั้งนี้ได้ เมื่อคนที่เป็นอาจารย์สอนอยู่ตรงหน้าเธอนั้น คือ 'อดีตคนรัก ไม่สิ... 'อดีตคนเลว' ที่ทิ้งเธอไป พร้อมกับมอบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า 'ลูกน้อย' ไว้ให้คุณแม่วัย 18 ในตอนนั้นต่างหาก อนาคตที่วาดฝันไว้ ดับวูบลงทันตาเห็น เธอต้องทนลำบากเลี้ยงลูกมาคนเดียว พอตั้งหลักได้อยากทำตามความฝันกลับเหมือนสวรรค์แกล้งส่งเขามาอีกครั้ง ส่งคนเลวมาทำไมก่อน! เดี๋ยวอีวิวจะด่ายันเทวดา มาเอามันกลับไป! “มันอยู่ในท้องเธอนี่ ไม่ได้อยู่ในตัวฉัน เพราะฉะนั้นก็ไปดูเเลกันเอาเอง ” “อย่าหลอนค่ะ แหกตาดูด้วย ลูกอยู่ในท้องหนูไม่ได้อยู่ในลูกอันฑะพี่ เพราะฉะนั้นไม่ต้องสาระแนมาวุ่นวาย”

Jordan is a young man of 29 years old, handsome, charming with a powerful aura but a detective, a successful detective with awards and a name to himself. Despite being a happy and successful detective, he couldn't bring himself to forget about his late wife Rachel, he found this soul knitted with hers despite she's no more. Dwelling on the past memory prevents Jordan from falling in love with another woman. He remained single with his daughter for many years until fate brought Tina his way. Tina is a detective and a team member with Jordan. What started as colleagues developed into something sweeter. Will Tina be able to kill the obsession in him and make him fall in love with her or she will fail and they would go their separate ways?

I don't expect to be reunited with Reyn Aldric, the heir of Frostfang Clan, at a banquet to celebrate his ascendance. I also don't expect him to throw me out heartlessly. As I walk along a deserted street, my mind replays Reyn's mocking words. "You abandoned me for money and status, Ms. Valtara. Do you regret your actions now that I've become an heir? Throw this materialistic gold digger out! I don't want to see her anywhere near me!" And so, I'm thrown out of the banquet hall just like that. I fall to the floor. It's been five years. I didn't think he would still hate me so. Then again, it makes sense. Who wouldn't hate someone who left them when they were on the brink of death? But my dear Reyn isn't dead. He's alive and well; he can even get mad at me without worrying about it affecting his health. I'm about to die, though. I don't even deserve to be emotional. Why? Because my Heart of the Wolfkin beats in Reyn's body.

ความสัมพันธ์แบบไหนกัน? เป็นแค่ที่ระบาย เป็นตัวสำรอง เป็นคนรับใช้ให้เพื่อนสนิทตัวเอง เป็นเพื่อนไม่ว่าจะทุกข์จะสุข เป็นทุกอย่างยกเว้น 'คนรัก' นี่มันความสัมพันธ์แบบไหนกัน? แต่ที่เเน่ๆ คือเธอไม่อยากเป็นแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว ไม่อยากถูกด้อยค่า และเป็นตัวตลกในสายตาใครต่อใครอีกต่อไป แต่พอถึงตอนจะตัดใจ เพื่อนสนิทกลับอยากเปลี่ยนสถานะตัวเองขึ้นมาเป็น 'ผัว' ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอที่เเสนยุ่งเหยิงนี้ ควรจะไปจบที่ตรงไหนดี?

To ensure the launch of the company's new game, I worked overtime for a week straight. I practically lived at the company. But on the day of the celebration, I received a punishment notice from the new VP. "A certain someone has been working overtime until past midnight for over a week. This is a waste of the company's electricity. This notification is to inform him that he needs to pay this month's electricity bill for the company." The superior whom I worked with ever since this company was founded suddenly became arrogant as well. "A certain someone really needs to know their place. You're already 35. It's not like the company can't run without you. You're the one who relies on this company now." I laughed angrily. Had he forgotten what I did for a living? I submitted my resignation on that very same day. I'd like to see who would be the desperate party in the end. They could forget about ever being listed if this was how they treated their loyal employees.