Teether In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Wala ito sa tamang pag-iisip kaya hindi na dapat pang haluan ng malisya. “Mum- Ouch!” he hissed when I pinched him on his arm. “Anong sabi ko kahapon?” Mahina ko siyang itinulak para magkaharap kami. Tinaasan ko siya ng kilay. “Mal,” nakasimangot nitong sabi.

"kahit sobrang sakit." "Shhh, darling i'm sorry too. Sorry kung wala si mama habang nasasaktan ka." tumango na lamang si Yesha. Hindi siya humihiwalay sa yakap ng kaniyang mama. Pakiramdam kasi niya ay gumagaan ang lahat. "M-ma," "Hmm?" "Uwi na tayo sa atin..."

Anong nakakatawa? Ang tingin niya papunta kay Jin sa akin ... saka tatawa ng walang tunog. Parang pinipigilan humalagapak sa pagtawa. Habang abala yung katulong na ipagserve siya. Sige tawa pa. Babatukan na kita. Nang susubo na sana si Dino... Nang maibaba niya ang kutsara... saka tumayo. Nagsiyukuan ang mga katulong...

he gave me a toothy grin. Okay, I’m lost. S***a. “Hoy, Kleng. Pag hirot daw. Dire ka pa ngani maaram sumaka hit lubi, magarbo ka na dayon. Baa hiya,” singit ng isang batang lalake na marahil ay same age ng kaharap. May bitbit ding ice cream ang isang ‘to. Bumaling ito sa ‘kin. “Miss byutipol, ‘wag ka maniwala ha iya. Ay sa kanya.”

Sa tainga niya ay nakakabit ang maliit na headset. Bahagya niya tinapik ang headset sa kanyang tenga para sagutin ang isang tawag. Mahina ang boses na may halong pagod, sumagot siya sa kabilang linya. “Hey, I'm already in Manila. But old man, do we really have to recognize our relatives?” Mula sa kabilang linya, biglang bumungad ang boses ng isang matandang lalaki. “What do you think? We’re already in Manila, why would you go back if you don’t recognize them?”

This is a confusing question. "Money. Here!" I said and took one hundred and twenty from my pocket. I showed it to him. "This thing you call money?" It's a raised eyebrow. "Yes, this is money. In Tagalog, we call this 'pera'. If you don't have this, you'll die of hunger." "P-era." He said money in Tagalog. "Wow! Cool! When I say 'money'." He spoke in English and was very happy when he said the money correctly.

"Naku, ayos lang. Medyo takot din kasi ako sa aso kaya n-napaakyat ako sa puno." Humalakhak siya. "You look adorable there," komento niya. "Adorable monkey." "Adorable tarsier." "Adorable caterpillar." "Yah! Tumigil ka na nga!" "Adorable... home." Mas lalo pa kaming humalakhak at nag-apiran. Matapos naming matawa ay nagtitigan kami at ngumiti sa isa't isa. Nilahad niya ang kanyang kamay.

Napa titig ako sa kawalan. Agad na inabot ko mula sa may leeg ko ang nakatagong kwentas ko. Tinitigan ko 'to ng ilang sandali. Naramdaman kong may isang butil ng luha ang pumatak sa pisngi ko. 'Someday we'll see each other again my Mi hija' Nagising ako ng may naramdaman akong sumusundot sa pisngi ko kaya agad na sinamaan ko nang tingin ang may gawa nun..

Inilipat ko ang tingin sa hindi pamilyar na babae na nakatalikod sa kitchen at ng humarap ito ay tila nalagutan ako ng hininga. "Iris?" Umawang ang labi ko. Nawala ang ngiti niya ng makita ako pero unti-unti ay bumalik ang matamis niyang ngiti. "Thea?" Sambit niya at naglakad papalapit sa akin. Halos mabuwal ako sa kinatatayuan ko ng yakapin niya ako. "I miss you." Malambing na sambit niya. Hindi ako agad nakagalaw. Namuo ang luha sa mga mata ko ng mag-angat ng tingin kila mama at Papa. Ngumiti si Mama at tinanguan ako.

Kailangan namin makatakas. “Ahhh!” Sigaw ko nang madulas ako at mahulog sa matarik na parte ng daan. Mahigpit akong humawak sa ugat ng isang puno. “Ate!” Nag-aalalang sigaw ni Vero. Sinubukan niyang bumaba ngunit umiling ako. “Ayos lang si ate...” Pilit kong pinipigilan ang panginginig ng boses ko. “Tumakbo ka na, susunod ako. Pangako iyan.”