Novel & Cerita The Joy Luck Club

Simple lang dapat ang lahat, pero sa bawat saglit na lumilipas, hindi ko mapigilan ang mabilis na pagkalabog ng aking dibdib. "Dito kami titira na kahit na ang gusto ng kanyang mga magulang ay magpatayo rin ng malapit sa kanila kagaya na lang nila Ate Cha at Kuya Channing. Pero dahil sa trabaho ay mas gusto niya na dito na lang kami kahit na kapag nagkaroon na kami ng anak." "Kunng convenience para sa kanya, eh di dito na nga lang. Sa totoo lang, iba pala ang traffic dito," komento ni Joy na sinang-ayunan ko agad dahil totoong totoo 'yon.

Buong hapon silang nag-usap ni Joy at doon niya nalaman ang kwento ng pamilya nito. Ipinanganak si Joy sa isang probinsya kung saan lalaki lang ang may halaga. Ang buong buhay ng mga magulang nito ay umikot lang sa paggawa ng mga anak lalo na lalaki. Para sa mga ito kapag wala kang anak na lalaki, nangangahulugan lang yun ng kamalasan at kahihiyan sa buhay. Kaya naman, matapos ang apat na anak na babae at ilang miscarriage ng ina.

Gusto kong makapag usap kami ng maayos at mahinahon nang kami lang. When I finally arrived at Jelai’s small apartment, she greeted me with a weary smile, her eyes shadowed with a sadness that mirrored my own. She confirmed Mama Zyco’s story, her voice low, her tone heavy with grief. The details were as heartbreaking as I’d imagined: a sudden fire, a tragic loss, a family wiped out in an instant.

"Maglalakad na lang ako papasok." Gusto talaga ni Johnny na ihatid siya pababa para malaman niya kung saang gusali siya nakatira, ngunit ang Seaside Garden ay isang mataas na klase na komunidad na hindi basta-basta makapasok. Sa huli, sumuko na lang ang binata. Gusto niyang malaman kung saang gusali at unit nakatira si Lucky, "Sige, ililibre kita ng pagkain kasama ang iyong pinsan sa ibang araw."

Nagmukha tuloy itong mas matanda kesa sa age niya. Habang kumakain ay nagkwento si Joy tungkol sa buhay nila, mula sa pagkalugi ng negosyo ng pamilya nila na naging sanhi ng pagkakasakit ng kanyang ama hanggang sa mawala lahat ang mga ari ariang naipundar ng kanyang pamilya. Tatlo silang magkakapatid ngunit may kanya kanya na ring mga pamilya ang kanyang dalawang kapatid kung kayat siya ang lubos na nagsasakripisyo para sa kanilang mga magulang. Ang ina naman nito ay nagbago, mula sa mapagmahal at maalalahaning may bahay ay naging tao na rin sa labas. Mas ginugusto na nitong palaging kasama ang mga kaibigan na gumagala at nagmamajong kaysa tumao sa bahay. Palibhasa nasanay ito sa marangyang

Nakatayo na ang binata, matangkad, pormado, at seryoso ang ekspresyon ng guwapong mukha. "About Clara... she likes asking questions. Don't answer anything you're uncomfortable answering." Natigilan si Joy. "Why?" "Because you don't know her." Tumitig ito nang malalim sa kaniyang mga mata na parang binabasa ang kaniyang kaluluwa. "And Joy... don't let her make you feel like you don't belong here." Parang may kumurot nang matindi sa puso ni Joy sa labis na emosyon. Mabilis siyang tumalikod at naglakad patungong hallway para itago ang nanginginig niyang mga labi.

Curious na kasi talaga ako sa family background niya. "She already passed away, 10 years ago pa." may lumambong na lungkot sa mga mata niya. "Gano’n? Belated condolence." Napangiti siya. "Since she passed away, halos namuhay na rin akong mag-isa. May iniwan naman siyang trust fund kaya hindi ako nahirapan financially, kaya lang malungkot din. Bihira naman kasing makauwi dito sa Pilipinas si Lola. Gusto niya akong ipagsama sa Korea, ang kaso, alam ko namang ayaw sa akin ng second husband niya at ng mga half siblings ni Mama, kaya dito na lang ako sa Pilipinas hanggang sa nakatapos na ako ng college. Naitayo ko ulit ang negosiyong naiwan ng Mama ko. Ang Hyun publishing." kwento niya kaya napat

Siguro nga'y naninibago pa kami sa mga nalaman. I could feel my eyes swollen. Hindi ako makapagsalita at nakikinig lamang sa kuwento niya. Ang bigat-bigat sa pakiramdam. Nalaman nga namin ang totoo, hindi naman kami nagkaroon nang pagkakataon na magkasama-sama kahit saglit. “And now we don’t have any idea how to find Mommy. We only have her diary but I couldn’t finish reading it. I was mad at her. She destroyed us…” her voice cracked.

Dumiretso na ako sa labas at naglakad-takbo lamang patungo roon. Nang makarating ako ng club na sinasabi ni Joy ay ka agad akong pumasok. Bumungad sa akin ang makapal na usok ng mga sigarilyo at pinaghalong mga alak kaya ka agad akong napatakip sa aking ilong.