Sentence With Joy Novels & Stories

Nakangiti itong lumapit sa kanya. "Nagkausap na kayo nang maayos?" tanong ni Joy, ang boses nito ay puno ng pag-aalala. Tumango si Apple, bahagyang napangiti. "Oo. At nagpapasalamat ako sa’yo, Joy. Kung hindi dahil sa’yo, hindi ko alam kung paano ko siya makakausap nang maayos."

“You deserve this look, ma’am.” Sumunod na lumapit si Yvee kay Joy. “Salamat din, sa iyo, Joy. You made me comfortable today.” Natawa si Joy. “Wala pong anuman, ma’am! Sana kapag ikinasal po kayo ay i-book niyo ulit kami.”

“Mas lalo mong pinabibilis ang tibok ng puso ko, alam mo ba?” Bigla itong namula sa kanyang hirit. May ilang kaklase rin silang nagsabi ng ‘uyyy’ pero wala siyang pakialam sa mga ito. Ang atensyon kasi niya ay nakatuon lang kay Mimi. “Wala kang pag-asa riyan,” wika ni Joy. “May syota na ‘yan, de kotse.” Sa halip na mapikon siya sa hirit nito ay isang matamis na ngiti pa ang kanyang pinawalan. “Hanggang sa hindi sila nakakasal ay may pag-asa pa ako.”

((( SEAN ))) This is what Christmas Feel. Your power is almost limitless. You bring joy, love, peace, comfort and contentment. Ss we celebrate you. The joy on every eyes I met. Specially the childrens who nothing to do is to laugh merrily. The love on my wife eyes. The peace on my

Nang makita ako ng mga ito ay agad na ngumiti sa akin si manang Jocelyn ngunit wala naman kahit na katiting ang nagbago sa ekspresyon ni Joy. "Aalis na ho muna ako, manang. May iba pa pala akong gagawin." Seryoso nitong sabi at bahagya pa akong nasanggi nito dahil tumama sa braso ko at balikat nito. "Naku, iyong babaeng talagang iyon at hindi nag iingat! Pagpasensyahan mo na, ma'am Maxine ha? Hindi lang ata maganda ang pakiramdam na ni Joy." Saad pa ni manang Jocelyn at marahan akong inalalayang maupo.

saway ko sa kanya. "I have a feeling hahaha.." "Feeling what?" Natatawa rin na tanong ko kay Joy. "Feeling na magkaka-jowa kana." Natutuwa na sagot niya sa akin. "Oo dahil sasagutin ko na si Rain." Sagot ko sa kanya. "Ayoko kay Rain kay pogi ako."

Hindi rin naman siya nabigo dahil higit pa roon ang ipinantay ni Michael. “Malay n’yo nasa tabi–tabi lang si Mr. right at naghihintay sa inyo,” pagkuwan aniyang itinaboy sa kamalayan ang kahalayang tumatakbo sa diwa niya. “Ay, sana nga! Kahit isa lang sa mga friends ni Senyor, ang matikman ko super heaven and bless na ako,” nangangarap na saad ni Joy dahilan para magtawanan silang tatlo.

As well as Joy, she should continue her plans, probably lalago iyang business niya in the near future dahil madiskarte siyang tao. Nag-uusap pa kami tungkol sa bagay-bagay at talagang humahaba pa dahil sa tuwing may nakikita kaming gamit na bet namin, biglang nag-o-open up si Joy o di kaya'y ako, kaya talagang nag-enjoy ako. Nasa kalagitnaan pa kami ng pag-uusap nang biglang lumingon si Joy sa likuran ko at mabilis na tumayo na mukhang gulat na gulat.

Nakatayo na ang binata, matangkad, pormado, at seryoso ang ekspresyon ng guwapong mukha. "About Clara... she likes asking questions. Don't answer anything you're uncomfortable answering." Natigilan si Joy. "Why?" "Because you don't know her." Tumitig ito nang malalim sa kaniyang mga mata na parang binabasa ang kaniyang kaluluwa. "And Joy... don't let her make you feel like you don't belong here." Parang may kumurot nang matindi sa puso ni Joy sa labis na emosyon. Mabilis siyang tumalikod at naglakad patungong hallway para itago ang nanginginig niyang mga labi.

bulong niya sa may punong tainga nito. Bigla namang pinamulahan ng mukha si Joy sa sinabi ng nobyo. "Ikaw talaga babes!" sabi niya sabay hampas niya dito pero mahina lang iyon. "At nakuha mo pa talagang magbiro ng ganiyan dito!" natatawang dagdag pa niya. Pero sa isip ni Joy ay nami-miss na nga rin niya ang madiligan ng nobyo. Wala kasi silang palya kung magniig nito.