Kung ako ay bibigyan ng pagkakataong talakayin ang 'Bintana ng Puso', madali akong mapapahinto sa kakisigan ng kwento. Ang bintana na ito ay hindi lamang simbolo kundi isang pintuan na nag-uugnay sa ating mga damdamin at isip. Isipin mo ang isang kwento na puno ng mga pighati at kasiyahan - isang salamin ng ating mga suliranin. Sa ating mga sarili, lahat tayo ay mayroong mga bintana, mga puwang kung saan inilalabas natin ang ating tunay na mga damdamin. Sa kwentong ito, makikita ang isang karakter na nakasalubong ang isang bagong kaibigan at unti-unting nagbukas sa kanya sa kabila ng kanyang takot. Ang proseso ng pagtanggap ng iba sa ating mga puso ay tila isang uri ng pakikipagsapalaran na puno ng mga pagsubok. Amoy ang mga alaala, tunog ng tahimik na pag-iyak, at mga ngiti sa ilalim ng mga bituin. Sa huli, nagbibigay ito ng inspirasyon na pagtanggap sa ating mga sariling kahinaan at pagbibigay-daan sa mga tao sa ating paligid.
Nakapukaw ng atensyon ang 'Bintana ng Puso' lalo na para sa mga tagahanga ng mga kwentong puno ng emosyon at pagninilay. Nagsisilbing paalala na ang ating mga sugat ay nagdadala ng liwanag at pagkakataon para sa pagkakaiba-iba sa ating mga relasyon. Sabi nga, hindi tayo nag-iisa sa ating mga laban. Sa pagtugon sa mga hamon, natututo tayong buksan ang ating mga bintana, hayaan ang liwanag at pagmamahal na makapasok. Bawat bintana ay may kwento, ang sa atin ay naglalakbay mula sa takot patungo sa karunungan.
Minsan, akala natin controlado natin ang lahat, ngunit ang mga bintana ng puso ang nagiging daan para tayo ay maging mas tunay. Isa itong klasikal na kwento na naglalarawan kung paano nagiging ulan ang ating mga luha at kung paano ang bawat pag-iyak ay nagdadala ng bagong simula. Talagang kapana-panabik ang paglalakbay na ito.