The Less You Know The Better の小説・ストーリー

The less you care, it’s better; That was his motto in life. Kaya nga walang babaeng naglalakas-loob na lapitan, o landiin siya. Alam kasi ng mga ito na walang mapapala sa kanya. Isa pa, natatakot ang mga ito na maglaho kuno katulad nang nangyayari sa iba.

sabi ko "Asus! May nalalaman ka pang tamang panahon diyan. Goodluck naman diyan sa sinasabi mo, Bakla. Baka matanda ka na hindi pa dumarating ang tamang panahon na sinasabi mo. Paano mo malalaman kung nasa panahon ka na kung masyado ka naman abala sa ibang bagay. Hindi mo nga mabigyan ng oras ang sarili mo dahil mas inuuna mo pa ang kaligayahan ng ibang tao. Hindi naman masama ang tumulong pero dapat ay magtira ka rin para sa sarili mo. Minsan kailangan mo rin mag-effort at huwag iasa sa tadhana ang lahat. Sige ka baka kakaganyan mo hindi mo na namalayan napag-iwanan ka na pala ng panahon," natatawa na sabi niya at inismiran ko na lang siya.

Paulit-ulit na bumabalik sa kanyang isip ang imahe ni Barbie—ang kanyang ngiti, ang sopistikadang mukha, ang maalon alon nitong buhok, ang kumpiyansa sa sarili, at ang para bang likas na ganda na hindi pilit. Hindi niya maintindihan ang sariling damdamin. Nabibighani ba talaga siya sa dalaga? O baka naman nadadala lang siya ng ideya na si Barbie ang perpektong mukha ng kanyang merchandise? Ang tanong sa sarili ay paulit-ulit: nararamdaman ba niya ito bilang lalaki o bilang negosyante? Pero sa dulo, palaging negosyo ang sagot niya sa sarili. Para sa negosyo ang lahat ng ito.