The Less You Know The Better Mga Nobela at Kwento

Ang sabi nila may mga bagay na mas maigi pang manatiling nakatago nalang kung wala naman iyong magandang maidudulot. Ika nga, the things you don't know won't hurt you. But not for my case, not for me. It may work for others but not on me. The more I don't remember things the more my curiosity is eating me and I am scared that in the end I will really lose my sanity.

"Yung ano Solene? Sige, yung ano? Try to think some excuses that are not lame, okay? Bibigyan kita ng oras. Sige lang, mag isip ka lang," "Hindi ako nag-iisip ng excuses o palusot! Hindi ko lang masabi at baka ma-offend ka!" palusot ko. "Say it, hindi ako ma-ooffend." "Experience. Edi sana hindi mo na-experience na matulog sa upuan na gawa sa kawayan. Magandang experience kaya iyon, magandang ala-ala na pwede mong balikan kapag matanda ka na. Isa kang mayaman na tao, bilyonaryo, madaming pera, arogante tapos natulog ka sa upuan na gawa sa kawayan." Ngumisi ako sakanya. Isang mapang-asar na ngisi.

"Bwisit ka." Bago ito pumasok sa loob ay bahagya siyang nilingon nito na ang tanging nakikita niya ay ang side profile nito. "Sometimes, not knowing things will keep you safe. It's better knowing nothing that knowing something that could get you killed one day." matalinhagang sabi nito bago tuluyang pumasok sa loob. Coreen was left confused. Was that a figure of speech or a warning?

“Never settle for less, Dave. Everything you own should be the best.” Noong bata pa ako, pinaniniwalaan ko ang mga iyon. Akala ko, kapag nakuha mo na ang “best,” doon ka na magiging masaya. Pero habang kumakain ako ng pinakbet dito sa simple naming bahay, na-realize kong hindi lahat ng best ay nasa taas ng mundo. Minsan, nasa ganitong tahimik na sandali lang, sa ulam na malamig na, sa note na may dalawang linya, sa presensiyang hindi mo man lang maramdaman pero alam mong nandiyan.

"Hindi ko alam ang sinasabi mo." "You don't need to know. It's better for you to not know anything about it. Mas magandang wala kang alam dahil mas nakakatuwa." "What the fuck are you saying?!" "Make me tell you," hamon niya bago ako malakas na itinulak, pero dahil sa dinagdagan ko ang porsyento ng lakas na ginagamit ko ay hindi ako natinag.

Kailangan mo ring matutunan kung pano humawak ng baril bukod sa self-defense. Hindi natin alamn kung anong mga pwedeng mangyari in the future.. Mas mabuti nang may kaalaman ka. Dahil 'ika nga sa isang palabas sa Pilipinas.. LAMANG ANG MAY ALAM," Nginitian sya ni Clyde kaya napangiti rin sya rito. "Oh sige. Sabihin mo lang kung ano pa ang dapat kong matutunan. Everything I need to know just name

Dahil dali-dali ko iyong ininom ni hindi ko naalalang mag chaser. Ang pait at init na gumuguhit sa aking dibdib pababa sa sikmura ay walang-wala sa totoong nararamdaman ko. People are indeed liars. And some lies are better of unknown. Sana pala hindi ko na inalam. Sabi nga nila, what you don't know won't hurt you and at this point I wish I have a time machine to turn back time and make my life better. Sisiguraduhin kong hindi ganito ang kahihinatnan ko.

Buong pagmamalaki niyang sabi dito. “But some questions does not need answers.” Makahulugan nitong sabi sa kanya. “Alam mo yung kasabihang, what you don't know doesn't kill you?” “Pero mas gusto kong malaman ang katotohanan kaysa maging masaya at magmukhang tanga sa isang kasinungalingan.” Napabaling sa kanya ang ulo nito. Tinignan siya ng binata na animoy tinubuan siya ng sungay.

Sh*t! “Now your decision is yours if you want to know everything now. Go, I'll tell you.” *******

Bukod ang sa babae at bukod rin ang sa lalaki. Tama nga naman, si Seb. Siguro ay hindi basta bastang tao sila liam at tres, may dahilan kung bakit sila nasa ganong posisyon at wala na akong balak alamin pa. My mother always told me that 'the less you know, the better'. I think I am just keeping myself safe.