Novel & Cerita The Night Sun Chapter 1

CHAPTER 68 – “The Empty Morning” Tahimik ang buong mansyon ng Evans nang sumikat ang unang liwanag ng araw. Sa labas, maliwanag ang langit, punong-puno ng malalambot na ulap. Pero sa loob, mabigat ang hangin—parang may bagyong paparating.

Soirye added, her voice soft as a whisper, "we can take a nap under the palm trees." I smiled, my heart overflowing with happiness. We were home. We were together. And we were going to make the most of every single day. The sun dipped below the horizon, painting the sky in hues of orange and purple, a breathtaking spectacle that usually filled me with a sense of peace. But tonight, the beauty of the sunset felt like a cruel mockery, a stark contrast to the storm brewing within me.

At sa huling sigaw ni Ayesha, lumubog ang buong mansion sa kadiliman. End of Chapter 13 — To Be Continued...

sabi ko habang binubuksan ang pinto. "Oo. And this is just Chapter 148, Clara. Marami pa tayong gagawin," sagot niya habang bitbit ang nakatulog nang si Lucas. Inayos ko ang mga gamit sa sala habang pumanhik na si Sebastian para ihiga ang bata. Ang katahimikan ng gabi sa Maligaya ay hindi na nakakapanibago sa akin. Ngayon, ang katahimikang ito ay nagsisilbing pahinga bago ang panibagong linggo ng trabaho at pangarap.

" What? I am Austin, I am" ***end of chapter***

Hindi niya maiwasang hindi mapabuntong hininga sa tuwing pagmamasdan iyon. Nahirapan siyang makatulog no’ng gabing ‘yon kaya pinili na lang magkape at pagmasdan ang bukang liwayway sa silangan. Nang magising si Edann ay nakapaghanda na siya ng agahan. Pinakain niya na ito para maaga silang makaalis at makasakay ng trysikel tungo sa mansyon ni Sandro.

- Talliah Jae's POV. Nagising ako ng walang katabi, pag tingin ko sa orasan ay mag 10pm na. Ibinalot ko ang sarili sa comforter at tumayo upang hanapin si Ice ngunit nalibot ko na ang buong kuwarto ay wala sya, napalingon ako sa counter ng maliit na kitchen, May pasta and juice na nakatakip at may nakadikit na notes. Ilang oras na kaya siyang nagpapahangin sa labas?

'to wala na ba siyang ibang paraan na maisip, kundi ang ipagkaloob ako? Siguro nga, hindi ko siya masisisi, dahil kasalanan ko rin naman kung bakit mag-isa siya ngayon. Nandito na rin ako sa lungga na 'to. Wala akong ibang pagpipilian kundi tulungan siya sa gusto niyang mangyari. Ito na ang tamang oras para ibalik ko sa kanya ang lahat nang paghihirap niya noon. Pagbabayaran ko ang lahat ng mga magagandang ginawa niya sa akin. Nagtungo ako sa kama. Hinahanap ko ang gamit ko Lalo na ang cellphone ko. Ngunit, kahit saan man nakin hanapin ay kahit anino lang ay hindi ko makita. Maya-maya pa, bumuhos ang malakas na ulan. Naghatid ito nang matinding lamig sa aking puso. Nakatanaw ako sa labas, k

Alipin ng isang Tyrant Duke. Shet. Paano ako napunta rito?! End of Chapter 1

Mula roon ay kitang-kita ang ilaw ng siyudad. Ang mga gusali sa labas ay parang maliliit na bituin sa dilim ng gabi habang ang mga sasakyan sa kalsada ay tila gumuguhit ng mahahabang linya ng ilaw. Sa ibaba ay tanaw ang mall na puno pa rin ng tao kahit gabi na. Napakaganda ng tanawin na para bang ibang mundo ang nasa harapan ko. Tumayo ako at lumapit sa salamin. Marahan kong hinawakan ang malamig nitong ibabaw habang pinagmamasdan ang lungsod.