The Night Sun Chapter 1 Mga Nobela at Kwento

Asher eyes glistens in his own idea and she can't help but rolled her eyes and smile. As the night continues their body dwelling and become one until the dawn. ***end of chapter***

Magulat ka, andito ako matapos mo akong hamakin, itapon at abandunahin I will be your living nightmare, Remonise. AN: Ayon, kita ko mga demanding nyong comments na UD na po otor, mga bhie. Hinahabaan ko na kasi diba nga bitin lagi, at please bare with my unexpected update since i am very busy, kung gusto nyo ng araw araw update, nasa d****e nyo makikita. Ibang story nga lang. Ibang genre din, but i am hoping that you guys will support Night Shift in D****e. Tanong ko lang, kung ipapublish ba ang Night Shift bibili ba kayo? Let's see, but now. Thank you for undying support. I love you all! 𝙭𝙤𝙭𝙤

Dahil ba sa pag-iwan niya rito noon? Sumasakit lalo ang ulo niya sa pag-iisip at kahit humiga siya at pumikit ay hindi naman na siya makakatulog kaya umahon na lamang siya mula sa kama. She went to the huge glass door at the right of the bed leading her to the adjacent veranda. She surprised when she saw the sun slowly kissing the horizon. Ang ganda ng view ng sunset sa veranda ni Sylvan. Kitang-kita mula doon ang unti-unting pagsasanib ng araw sa hangganan na kanyang natatanaw.

Dati, mabilis siyang magbasa, pero ngayon, halos wala pang isang chapter ang natatapos niya sa loob ng isang oras, dahil lagi siyang lumilipad ang isip. Napatingin siya sa oras. Halos ala-una na ng madaling araw. Sakto namang narinig niya ang mahinang pagsara ng pinto mula sa kabilang kwarto. Sinara niya ang libro, pinatay ang ilaw. Sa labas, ang buwan ay nasa tuktok ng langit, habang dahan-dahang gumigising ang araw.

Magsisimula na ulit ako! Magsisimula na ulit sa panibagong buhay ko kasama ang anak ko at ang magulang ko. It's been a long night, Now I see the daylight! The new chapter is finally on! Sinalubong ulit kami ng limang tauhan ni papa. Ganun parin ang soot nila, naka itim parin habang naka soot parin ng itim na sunglasses. Pinagmasdan ko sila bago ako tumingin sa paligid. Niyakap ko kaagad si chuchi ng maramdaman ko ang hangin na sumalubong sa amin.

Chapter 170 Nothing to Worry Ngunit nagising si Serena halos lumampas na ang hating-gabi at ala una nga ng umaga. Pawis na pawis siya kahit nga malamig ang silid. Hindi rin niya maalala kung ano ang kanyang panaginip na ang dahilan kung bakit pawis na pawis.