Time And Him Are Just Right

"I'm in love with your body Soph, not you. . ." He doesn't do Love, He only does Fuck. He is a Son of the Devil, preferably, the first son.

Lucas Andreas Barnave pemuda tampan yang memiliki darah campuran Indonesia-Italia. Kaya dan tampan tidak membuat hidup Lucas bahagia, kata keluarga bahagia selalu jauh dari hidup Lucas, sepi dan hampa yang selalu menemani hidup lucas selama 18 tahun. Clari Wijayanto melati seorang gadis imut dan baik. Tersenyum dan bercanda adalah hidup clari Pertemuannya dengan clari membuat lucas belajar banyak warna baru, cinta, sakit dan bahkan bahagia, tapi ketika lucas mulai mencintai clari dia harus putus asa karena clari sudah memiliki seseorang yang spesial dalam hidupnya Apakah lucas hanya akan menjadi teman bagi clari?

Just a hug. You're running away. Gets stuck in some trouble. A guy saves your life. Who also happens to be a really famous singer. Now, What if you hug him instead of taking an autograph? What if you both feel the spark? What if you get scared? But...what if he doesn't let go? ------ "You're stuck with me, angel." Asher whistled from behind me. "You'll wish you could take back those words." I said noticing a sort of sinking feeling in my stomach as I turned and looked at him. "What if I don't?" He asked leaning quite close to me. "You will. Everybody does." I said stepping away and continuing to walk. "Even if I'll want to, just hug me and I'll stay." He said making me stop and look back at him. He winked with that breathtaking smile. "Okay, Asherboy." I said back as a smile formed on my lips too.

ไลลา : คนหนึ่งเขาชั่งดีกับฉันจะทิ้งลงยังไง คนหนึ่งเคยทิ้งไปแต่รักไม่เคยจางหาย มิโน่ : คุณเคยทำลูกโป่งหลุดมือไหม ตอนนั้นคุณ โทษอะไร โทษสายลมที่พัดแรงไป หรือ โทษมือเราที่จับมันไม่แน่น พอ เฌอรีน : สิ่งที่ฉันอยากได้ไม่ใช่แค่ตัวนายแต่ฉันอยากได้ใจของนายด้วย ไลลา เฌอรีน มิโน่ ทั้งสามเป็นเพื่อนรักกัน และมันควรจะแบบนั้น ถ้าหากคนใดคนหนึ่งไม่เกิดคิดเกินคำว่าเพื่อน พวกเขาทั้งสามจะสามารถรักษาความเป็นเพื่อนไว้ได้รึเปล่า....

Sehari setelah menangkap pemandangan dimana kekasihnya bermesraan dengan wanita lain. Jasmine melempar surat pengunduran dirinya tepat ke wajah Jovial didepan para karyawannya. "... Aku tidak akan pernah menyesal melakukan ini. Camkan itu!" Pada akhirnya, Jasmine benar-benar menyesal. Sebab setelahnya ia kehilangan pekerjaan dan dalam seketika menjadi sosok pengangguran yang hidupnya bergantung pada Ibu. Menuruti segala perintahnya. Katakanlah ini berlebihan, tapi ia merasa layaknya Cinderella. Ditambah harus menanggung malu saat suatu hari Jovial kembali memungut dirinya sebagai seorang karyawan lewat rayuan sang Ibu. Dan dari sanalah hidupnya mulai kacau. Terlebih saat pertemuan tak disengajanya bersama Ed- Si seniman jalanan, yang membuat segalanya semakin rumit.

In a whirlwind of passion and consequence, Andy, a struggling pauper finds herself entangled in a one-night stand with a billionaire Drake, leading to an unexpected pregnancy. But there's a chilling twist- a curse on Andy’s lineage makes abortion impossible except the father of the child is ready to die, leaving them both in peril. As Drake's impending wedding with Stephanie looms, he must show between protecting his future and confronting the dark secrets lurking within his soon-to-be wife, Stephanie. An unexpected twist occurs when Drake's mother happens to be Andy’s father's first love and the reason his manhood was destroyed. In a table of love, betrayal and the sinister forces of fate, who will emerge unscathed in the ultimate battle for survival? Will the child be killed? Will the wedding hold? Will Stephanie's dark secrets be revealed before the wedding? Will Andy’s father get revenge? Read on to find out!

"หมอคิดถึงแก้วแค่นี้เองเหรอคะ" หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน อินทัชเองก็ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป เขามองหน้าหญิงสาวก่อนที่จะเริ่มบรรเลงจุมพิต

เควิลนั่งเอนกายพิงพนักพิงเก้าอี้ตัวใหญ่ ในมือแกว่งไกว่แก้วไวน์ไปมา แล้วกระดกมันลงคอรวดเดียว เขามองหญิงสาวยืนก้มหน้า เธอมองมือตัวเองที่จิกกันไปมา เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่เข้าใจในสิ่งที่หญิงสาวตรงหน้าเอ่ยเมื่อครู่ "เธอว่ายังไงนะ?" ชายหนุ่มเอ่ยถามคนตัวเล็กที่ยืนนิ่ง เธอยังคงก้มหน้ามองพื้น เขามองเธออย่างไม่เข้าใจ "ถ้าพี่ยินดีช่วย ปราณยินดีขายความบริสุทธิ์ให้พี่" ปรรณพัชร์เอ่ยเสียงสั่น พยายามรวบรวมความกล้าของตัวเอง เธอมีเหตุผลที่ต้องทำแบบนี้ ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความจำเป็น ไม่มีใครอยากขายความบริสุทธิ์แลกกับเงิน ไม่มีใครอยากทำในสิ่งที่น่าอับอาย แต่ที่เธอทำก็เพราะไม่มีทางเลือก "...." ชายตรงหน้าไม่พูดอะไร ปรรณพัชร์จึงเงยหน้าขึ้นมองเขา คนตัวโตที่นั่งอยู่ เขาดูเหมือนจะไม่พอใจที่เธอพูดแบบนี้ "ถะ...ถ้าพี่เควิลไม่ช่วย ปราณ..." "ถอดเสื้อผ้าแล้วมาหาพี่!"

"Kiss me." My eyes widened as my throat ran dry. His lips were inviting but I knew I was walking straight into trouble. "Stop this, Khalil." He came closer, backing me up against the wall, "I said, kiss me. Or no answers." -•- Life goes into sudden crumbs for Kezie when Khalil Ahmed, his rival and arch enemy takes his lips under the warm showers of the boy's locker room. For some stupid answers about what he had said the last night when he was drunken to stupor. But he knows deep down, that Khalil is using his body to invite him in slowly irrespective of what their society believes in. He knows it's a dangerous game. But why does he keep getting succumbed into his kisses? Why is he always begging for more?

I loved Alpha Lucien Grey with all my heart. From the moment I first saw him, I was drawn to him. However, I always knew the one Lucien loved was someone else. Her name was Summer White. I thought I’d be like one of those tragic side characters in romance stories—forever on the sidelines, watching the man I loved build a life with another woman. However, everything changed three years ago when Summer ran away on the night of the marking ceremony, saying she wasn’t ready to be claimed. Lucien had to make a decision and announced he would find a new partner. So, I stepped forward. Wearing a dress that didn’t quite fit, my hands trembling, I stood in for Summer. That day, Lucien and I formed a bond as mates. For the past three years, Lucien had treated me with warmth and kindness. He was gentle and thoughtful. He took care of me in every way. However, just over a month ago, Summer came back to our pack. On the night of our anniversary, she got drunk and called Lucien in tears, sobbing that she regretted everything. Lucien’s hands were shaking so hard he almost dropped his phone, but he didn’t hang up. He just stood there, torn. When his eyes met mine, full of confusion and pain, I took his hand—still trembling—and said softly, “Go to her.” The moment he left, I filed the mate-bond termination papers at City Hall, requesting to break the bond. After all, these years of stolen happiness were never really mine to keep. It was time for me to leave, too.