Tula Para Sa Mga Umaasa Novels & Stories

"Tama ka. Pero wala pa kaming nakikitang conclusive evidence as of. Sino ka?" Tumingin si Sheena kay Laira na may pag-asa na mga mata. Pakiramdam niya ay si Laira ang anghel na ipinadala ng Diyos upang tulungan sila sa kanilang mga problema. Kung makakalabas sila sa kanilang dilemma ay depende sa babaeng nasa harapan nila.

I understand that Teng's are well-known, however what I don't understand are those people trying to pull me down to the extent that I don't have anything to do with the issue circulating. "May point ka. Pero still, hindi naman p'wedeng ikaw ang madehado rito. Tingin ng mga tao o mga babae na baliw na baliw sa mga Teng may pag-asa sila eh kaya ang lakas nilang kumuda."

Sa harap ng lahat ng mga kasamahan, si Alexa ay nagbigay ng isang tula na nagsasaad ng kanilang mga pangarap para sa bayan. “Ang bawat hakbang na ating tinatahak ay puno ng mga alon ng pagsubok,” wika ni Alexa, “ngunit sa bawat alon ay may silakbo ng bagong pag-asa. Hindi tayo titigil hangga't hindi natin natutulungan ang bawat isa na makatawid sa dilim patungo sa liwanag.”

"Oo, Atty. Luna. Panahon na." Muling ibinaling ni Venus ang kanyang tingin sa kalangitan. Sa mga ulap na banayad na naglalakbay, nakita niya ang pag-asa. Ang pag-asa na sa wakas ay maaari siyang bumangon, hindi bilang biktima, kundi bilang isang babaeng lumaban at nagtagumpay.

"Para sa inaasahan nang iyong ina at nang ibang tao." "Umasa ka nang malaki sa iyong sarili kaysa sa ibang tao dahil ang umasa sa ibang tao ay masakit sa damdamin samantalang ang pag-asa sa sarili ay natututo ka at maaaring maging inspirasyon mo ito. Ganyan talaga ang buhay." Sabay tayo at pagpag sa damit ko. Nagtext na rin kase si Adam na uuwi na kami at lasing na lasing na daw si Eli kailangan na iuwi sa bahay nila. Baka ano pang mangyari sa kanya.

Tutunguhin niya ang highway at hihingi ng tulong. Hindi na mawari ni Taliyah kung gaano katagal siyang tumakbo. Kasabay ng pagpatak ng ulan ay ang pagbuhos rin ng kanyang luha. Labis siyang nag-aalala sa sinapit ng lalaki. Tanong niya sa sarili, makakalabas pa kaya siya ng buhay roon? Nanginginig ang tuhod niyang napahinto sa pagtakbo. Mayroon pa nga bang pag-asa?

Gusto kong marinig sa iyong pagpatak na marunong kang umunawa, na marunong kang maawa, na marunong ka rin magbigay ng pangalawang pagkakataon! Ulan? Ulan? Nakikiusap ako ikaw ay sana'y tumila na, Ipakita ang bahaghari sa aming mukha na ang ibig sabihin ay may bagong pag-asa ang darating, na may bagong tao rin ang darating na mas hihigitan ang ginawa ng taong nang-iwan. Suminghap ang mga kababaihan ng marinig ang tulang iyon. Hindi ko ba alam kung ano ang trip ng drayber na 'to. Bubuksan ang radyo sa sigment pa na yan.

BANG Hope and Faith Ang panalangin, paniniwala at pag-asa ang una’t huli na makakapitan mo sa mga ganitong klaseng trahedya ng buhay mo. Hindi ko alam kung kaylan matatapos, hindi ko alam kung ano ang patutunguhan pero sana sa dulo ng lahat ng ito ay maganda ang katapusan.

“But that ring is for someone who promised someone an unsure thing.” Bumakas ang pagkalito sa mukha nito. “What do you mean unsure thing? Who would promise someone unsure thing?” “Those people who wants to be together but they can’t because everyone is telling them it’s not right,” Lyla replied. “Alam mo ‘yun, Mom? Like, the person is right and wrong at the same time.” “Parang mga taong pinagtagpo pero hindi itinadhana?” tukoy ng kanyang mommy na ikinatango niya. “Bakit mo naisipang gumawa ng ganito?”

“Wala kang magagawa. Tanggapin mo na lang ang katotohanan.” Ang mga salitang iyon ay tila tumusok sa bawat bahagi ng pagkatao ni Luciana. Ang kanyang pangarap na buhay ay tila naglaho, naiwang isang malungkot na alaala ng isang masayang nakaraan. ---