Novel & Cerita Tula Para Sa Mga Umaasa

“Ako ‘din! Sayang at hindi kamuka ni Xandra pero it’s okay. Kamuka naman ng kambal kaya sure akong maganda siya!” Nawala ang ngiti sa labi ni Xandra dahil sa sinabing iyon ni Iara. Hindi pa sila sigurado kung anak niya ba talaga si Tanya. Paano kung hindi totoo edi umasa lang siya at masasaktan nanaman? Matagal na niyang tinaggap na wala na ang kaniyang bunsong babae ngunit ngayon umaasa nanaman siya at malaki ang posibilidad na walang katotohanan ang lahat.

Hobby na yata talaga natin ang umasa sa isang bagay kahit alam naman nating wala na tayong aasahan hindi ba? I know, I am not alone--I know there are people out there like me, who really loves to hope and expect for something---they have no assurance with. 'Yung tipong naghihintay parin at umaasa kahit wala silang pinanghahawakan. And that was a false hope that I must refused to do anymore.

RED Tulala at hindi pa rin siya makapaniwala habang nakatitig sa bangkay ng mga nasa harapan niya. Sino ba ang mag a- akala na sa bawat oras na laman ito ng isip niya, ay narito naman ito at piniling lumayo sa kanya? Sobrang nasorpresa siya ng sabihin ng mga kaibigan nito na si Sheena nga ang babaeng nakasiping niya ng gabing iyon, ngunit palaisipan pa sa kanya kung bakit si Cynthia ang nagisnan niya na nasa tabi niya.

Tanong ko. "Biglaan kasi ang uwi ko kaya hindi na ako nakapagsabi sayo, isa pa.. diba ayaw mo na akong makita? I update you last month na next week ang uwi ko pero hindi ka man lang nagrereply sa mga emails ko sayo." Litanya nito. "Tapos..tapos ngayon lalapit ka sakin, yayakapin mo'ko at sasabihing miss mo ako after what you did?" She added.

Her body is like betraying her! What is happening to her? Tila isa siyang alipin at pag-aari ng lalaking nasa harapan. Kahit hinang hina, pinairal niya ang tama. Mali ang nangyayaring ito sa kanila. Hindi dapat siya magpaalipin sa nararamdaman niya kahit na mas malaki ang tsansang sumuko siya rito. Gagamitin niya ang natitirang makatuwiran sa kanya upang mapigilan ito.

What the heck! "Aalis na kami, enjoy sa honeymoon ninyo. Here, ticket papuntang Paris para sa inyong trip na nais puntahan. At heto ang susi ng bahay na regalo ng Papa mo sa iyo, Seth. Beauty, bigyan mo kami ng isang dosenang apo," turan ni Tita Celina.

"Pero paano kung hindi natin sila makita? Paano kung... huli na ang lahat?" Umiling si Tita Leona, kasabay ng isang pilit na ngiti. "Huwag kang magsalita ng ganyan, Justine. Hindi tayo dapat mawalan ng pag-asa. Habang hindi pa natin sila nakikita, buhay ang pag-asa."

Napakasaya na sana ng gabing iyon dahil ang pangarap niyang babae ay binigyan siya ng pag-asa. "Sayang ka Tess, minahal kita pero ginago mo ako, hintayin ko lang na ako naman ang bumira sayo at wawasakin ko talaga yang makati mong tahong!" pagsumpa nito sa dalaga noong si Luis pang bumabayo sa kweba ni Tess.

Pareho silang tumingala sa langit, at sabay na nagdasal. Unti-unting humupa ang hangin. Ang mga ulap ay tila naghiwalay, at ang araw ay bahagyang sumilip mula sa pagitan ng mga ito. Sa init ng liwanag na iyon, tila may kasamang aliw—isang paalala na kahit sa gitna ng pagkawala, may pag-asa pa ring sumisilip. Pinunasan ni Lara ang kanyang mga luha. “Tara na, Santi,” mahina niyang sabi. “Babalik tayo bukas, ha? Gusto ko siyang dalawin ulit.”

Hindi ako dapat magpapakita ng kahinaan. "Kung ganon, naintindihan kita. Pinapangako ko sayo, na hinding hindi kami maging sagabal sa lahat ng naisin mong gawin sa buhay. Susuportahan ka namin Talya." paliwanag ni Luciana. Napapansin ko ang pagbabago ng kanyang itsura, at muling nagsalita. " Huwag mo sanang mamasamain ang itatanong namin sa iyo Talya"