Tulang Kalikasan Novels & Stories

“Hindi ako masayang marinig iyan, Olrick. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksiyon ng prinsesa kapag sa paglabas niya sa kuweba ay hindi na niya tayo maabutang buhay.” “Hindi mangyayari iyan. Sa ngayon, alamin muna natin ang nilalang na tila ba nakikipaglaro sa atin.” Seryosong pahayag ni Tamara. Saglit na tumahimik ang lahat at nakikiramdam. Ilang saglit pa, isang kawal ang hindi makagalaw mula sa kaniyang kinatatayuan sa kadahilanang, isang kakaibang nilalang ang sumampa sa kaniyang balikat. Nilalang na kung tawagin ay “Gumaka” o ang maliliit at kulay puting mga halimaw na kung susukatin ay sinlaki lamang ng kalahating daliri. Ang Gumaka ang sanhi ng mga kalmot na natamo ni Olrick at

Tila pinaghalong asul at lila ang kulay ng kaulapan at kumikisapkisap sa dako roon ang hibla ng kidlat. Muli kong pinikit ang aking kaliwang talukap at dito muli kong ipinagpatuloy ang aking pagtulog. Patuloy kong naririnig ang tila rumaragasang ulan na tumatama sa aming bubong. May pagkakataong lumalakas ang buhos nito at medyo humihina. Ilang sandali pa ay biglang tumila ang ulan, kaya naman binalot ng nakakabinging katahimikan ang bawat sulok ng aking silid.

"Welcome bali kayong dalawa lang ang tao sa Isla pwede niyong gawin kahit saan walang makakakita" "Ewan ko sayo gudluck din sa pagiging Stalker mo Ms.Manhater" maka hulugang turan ko rito "What the hell are you talking about?" "Pfft Hahah akala mo ba hindi ko napapansin Calista?Alam ko kung anong pinag kakaabalahan niyong tatlo tuwing nawawala kayo" natatawang wika ko rito Actually accidentally ko lang naman nakita eh

MIKAY Tulala. Tuliro. Hindi alam ang gagawin dahil sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa aking labi... pakiramdam ko naiwan yung labi niya sa labi ko. Yung pakiramdam na hinahalikan niya ako ng dahan-dahan kanina tapos isama mo pa yung... ahhhh I kennat the feels talaga! Bakit kasi may padila? Tapos akala mo pa kung aksyon star yung dila niya kung makipag-away ito kanina sa bibig ko...

Sa gabing iyon, pareho kaming nagkaisa na kailangan naming malaman ang totoo—para kay Cass, at para na rin kay Caline. Dahil sa nangyari, kinausap ni Caline ang Tita White niya na dating naging kaluluwang ligaw na matagal nagliwaliw sa mundong ito. Ayon sa kaniya, ang mga kaluluwang nawalan ng alaala ay normal, hindi na magbabago iyon sa oras na hindi mo na talaga makita ang katawan mo. Maaari pa itong mabuhay, ngunit sa katawan ng ng iba tao, pero sa katawan na iyon, wala na, ang dating alaala nito ay wala nang maaalala kahit isa. Pero kung ang isang kaluluwa ay nagkakaroon o bumabalik ng kaunti ang mga alaala, malakas daw ang chance na mabuhay ito at kung nasa ospital man ang katawan nito,

sabi ng kaluluwa "Sorry pero I lied HAHAHAHAHAHA!" Kanyang tinulak palabas ang kaluluwa sa katawang tao nito at hinigop para makain.. at pagkakain niya sa kaluluwa ay ang biglang pagtusok ng isang espada sa kanyang lalamunan mula sa likuran Mabilis ang paghablot ng espada paalis sakanyang leeg at agad itong bumagsak. Bago tuluyang pumanaw na parang bula ang kaniyang katawan ay nakita niya ang isang puting pakpak na lumilipad na palayo bago pa hinablot ng alaga kong uwak ang kaniyang mata

Sa sandaling iyon, pumailanlang ang tinig ni Liana mula sa mikropono, mariin at buo, umaalingawngaw sa bawat sulok ng bulwagan. “Ang Torre ng Dilaw na Tagak ay nakatindig sa tuktok ng Bundok Uwak, sa gilid ng malawak na Ilog. Ang anyo nito’y kakaiba, isang gusaling may walong gilid, napapaloob sa apat na panig. Mayroon itong limang palapag ng magkakapatong na bubong, at sa pinakatuktok ay ang rurok na kumikislap sa gintong glazadong tisa, pinatatag ng pitumpu’t dalawang matitibay na haligi…”

Tila hayok na hayok na kumaldag ang lalaki ng malalalim ng tuluysng makapasok sa ikalawang butas. Sabay ang kaldad ng balakang niya at kaldag din ng isang kamay na hawak ang bagay na nakapasok din sa ano niya.Habang walang tigil ang pagsibasib ng halik at mga kagat ang tinamo niya dito habang sakal sakal siya ng lalaki. Dumugo na ang kanyang u***g at labi sa mga kagat at gigil nito.Tumila na ang ulan kasabay ng pagtila ng apoy ng kasabikan.

Kapag naalala ko tuloy iyon bumabalik ang inis ko. Pagliko ko sa huling kanto bago makarating sa bahay ay nakita ko ang grupo ni Kaloy. Nasa pwesto na naman nila ang mga ito. "Hi, Tasyang!"masayang bati sa akin ni Kaloy ng mapadaan ako sa lugar kung saan madalas sila nakatambay. Gaya ng dati, tumutuma na naman sila. Ang titibay talaga ng mga baga ng mga ito.

Kontento na ako doon at babaunin ko ito sa aking ala-ala. Nakita ko naman sa di kalayuan ang dulo ng bulkan. Kung titingnan mo ito, para lang itong isang burol. Pero dulo lang ito at hindi ang buong bulkan. Agad na pumasok na sa butas ang Basilisk at halos maiwan na naman ang kaluluwa ko sa ere dahil sa pabulusok na lipad nito. Muntik pa akong mapatili nang biglang nagwave ito at lumapag