Tulang Kalikasan Novels & Stories

Napabuntonghininga ako at pinagmasdan ang ulap. Minsan talaga ang buhay ng tao, parang ulap. May dalawa silang katangian. Una, ang isang kalmadong ulap na hatid ay magandang panahon. Kung ihahalintulad mo ito sa tao, isa ito sa mga masaya at normal na buhay ng tao, ‘yong chill lang, walang problemang dala. Pangalawa, ‘yong ulap na may dalang ulan, ‘yong madilim at ‘yong tinatawag naming dag-om. Nagre-representa iyon ng isang masalimoot na parte ng buhay ng tao. Siguro dahil sa kadilimang hatid nito kaya masasabi kong masalimoot nga.

huli, sila ay naglaho nang tuluyan, at walang natira kundi mga bato at alikabok. Ang mga talaan ay naglalarawan din ng kanilang kaalaman — mga paraan na nawala na sa atin, at mga kapangyarihang tila kayang gawing perpekto ang buhay. Ang balitang ito ay kumalat na parang apoy sa buong samahan, at marami ang nagsabing dapat nating hanapin at ibalik ang mga pamamaraang ito. Sinabi nila na kung nagawa ito ng mga nauna, maaari rin nating gawin ngayon; na ang kanilang pagkawala ay hindi dahil sa mali ang kanilang paraan, kundi dahil sa isang hindi inaasahang sakuna na hindi na muling mangyayari. Marami ang nangarap na muling makamit ang ganitong uri ng kaalaman — na sa wakas ay mawawala na ang la

MIKYLA POV ALAM kong mali ang tuluyang kalimutan ang dating pinagmulan ko. Pero, kung iyun ang tanging paraan para maging maayos ang buhay ko pati na din ng mga babies ko, why not! Kailangan kong mag move forward. Lalo na at sa nakikita ko nitong mga nakaraang buwan, wala na din naman yata akong halaga sa mga taong ang akala ko, kaya akong protektahan

Ang asul na kalangitan naman ay nahahaluan nang malalaking puting ulap. May iilang turista na ring naliligo sa dagat ngayon. May mga bata, magkasintahan, o isang buong pamilya. White sand din kasi rito sa pinuntahan namin ni Killian. Aware rin akong may white sand talaga rito sa North Luzon, pero hindi ko inaasahan na ganito pala kaganda. Pakiramdam ko tuloy ay nagsisi akong sa pagsusungit ko kay Killian, dahil sa biglaan naming pagluwas papunta rito.

Luma na ang tali—kumupas na ang pagkapula nito at medyo may mga hibla ng natanggal dahil sa katagalan. Napakunot ang noo ni Calista. Parang pamilyar sa kanya ang taling iyon, pero bago pa niya maalala kung saan niya ito nakita, binawi na ni Nico ang kanyang kamay at tuluyang lumabas.

Sumaludo kaagad sa akin ang matigas at tayo-tayo niyang pag kalalaki na kahit ilang beses ko na iyon nakita hindi pa rin ako makapaniwala kong gaano iyon kalaki. Napa-lunok na lamang ako ng laway na hindi inaalis ang mata doon na pinag lalaruan ni Taurus ang kanyang talong sa paraan na pag taas-baba niya na lamang doon. Para iyon na sandata na handang-handa nang sumabak sa gyera.

Tipid na ngumiti ako kasunod ng isang tango. "Me too..Merong sasaktan at lolokohin tayo, merong magtuturo satin ng mga bagay bagay hindi para baguhin tayo kundi para tulungan tayong marealize ang mga mali natin at tulungan tayong mag-grow at maging mabuting tao...may magmamahal at mamahalin at magiging parte ng kasiyahan natin.ipaparamdam na hindi tayo nagiisa na buo at kompleto tayo" ngumiti ulit siya..

"Tangina! Paano kami napasok ng mga kalaban?" Ikinasa ko ang aking baril at bahagya inilabas ang nguso sa gilid ng bintana para asintahin ang dalawang lalaki na nauuna sa mga kasama na palapit sa amin. Magksunod ko silang binaril at agad na bumulagta dahilan para dumapa ang mga kasamahan ng mga ito. Pero hindi ko inaasahan ang sunod na nangyari. Isang malakas na pagsabog mula sa itaas ng mansyon ang nagpatinag sa amin para mawalan kami ng pokus. Sa lakas ng impact ay tuluyang nabasag ang mga natitirang bubog sa mga bintana at nagkapira-piraso na tumama sa amin. May maliliit ding debris ang nanlalaglag mula sa itaas. Sa paglingon ko muli sa labas ay mga nagtatakbuhan na palapit sa amin ang mg

Malalakas, parang mga kulog na mas nakakatakot kaysa sa tunay na bagyong nagwawala. Napasinghap ako, napayakap sa sarili kong katawan habang lumuluhang nakayuko. Kasabay ng bawat putok ng baril ay ang buhos ng ulan—para bang pati ang kalikasan ay nakikisigaw sa bangis ng gabing iyon.