Tulang Kalikasan Novels & Stories

"Reminder lang, hija. May kasabihang, tulak ng bibig kabig ng dibdib. Huwag mo 'yang kalimutan." "Ay naku, walang kasa-kasabihan sa'kin! Lintik na lalaking 'yon!" palatak ko. Kumuha ako ng pinggan, tinidor at kutsara. Kakainin ko na lang ang paborito kong ulam. Amoy palang nito tanggal na ang high-blood ko. At pagkatapos kong kumain ay hinugasan ko ang pinggang ginamit. Muli, bumalik ako sa aking kwarto para sana magpahinga ng maayos. Namiss ko na ang malambot kong kama. Sana naman umalis na ro'n ang h*******k na si Seth.

Katulad nong una ay madalas akong nahuhulog sa mismong palayan kaya halos hanggang tuhod ko na ang dami ng putik doon. Magkahalong tuwa at kaba ang nararamdaman ko habang patuloy ang mga paa ko sa paghakbang. Tuwa dahil pagkatapos ng ilang buwan ay nasisilayan kong mu ang kagandn ng talon. Kaba dahil sa pagpapabaik-balik ngmga alaalang mga nangyari noon dito. "We're here," mahinang bulalas ni Calyx nang marating namin ang kinaroroonan ng talon.

KINABUKASAN, dahan-dahang nagmulat ng mata si Talia habang mabigat pa rin ang kanyang ulo. Ilang segundo siyang tulalang nakatitig sa kisame nang bigla siyang may maalala “Ang lab?”

France is way better than Lesbian! "There. How's it?" Calamity. Tumalon-talon si Disaster at tumakbo habang hindi umaalis sa pwesto niya. Nag-iwas na ako ng tingin. Natigilan ako nang makita silang hindi mapakali ang mga mata kung saan titingin at namumula ng sobra. Ang iba ay nag-uunahan na sa banyo. Boys' things.

Ang mga historical ruins ang pinag-uusapan nila. “Bata! Wala ka bang utak?! Malapit ka nang mamatay! Mayroon akong higit sa seventy na kalalakihan sa aking asyenda at madali ka nilang patutumbahin. Nakikipag-negotiate ka talaga sa akin sa oras na ito?! Mukhang mahina nga ang utak ko. Isa pa, tanga ka talaga. Sa tingin mo ba kaya mo akong takutin dahil lang alam mo ang location ng mga historical ruins?!” Umiling lamang si Tilar. Napangisi din ang lahat ng tauhan ni Tilar habang nakatitig kay Gerald.

***** TULALA at malalim ang iniisip habang nakatitig si Clyde sa mga kamay na balot ng putik at sugat dulot nang buong magdamag niyang paghuhukay sa libingan nina Calista. Inabutan na siya ng pagsikat ng araw sa loob ng gubat. Sinubukan niyang tumayo subalit muli siyang bumagsak sa lupa dahil sa labis na panghihina. Hindi niya matiyak kung ang dahilan ba ng panghihina niya ay ang labis na pagod o dahil sa nakikita niya ngayon.

Halos kalahating oras 'ata ang nilakad namin pero nu'ng makita namin ang talon ay napangiti na lang ako. Napaliligidan ng malalaki at matataas na bato ang talon. Sobrang taas din nito kaya naman tumatalsik na rin minsan ang tubig sa paligid. Maririnig rin ang malakas na pag-agos ng tubig at usapan ng mga tao. Puro bato ang ibaba ng talon. Parang mga graba ang mga ito na isinabog sa lugar. "Wow!"

Tang ina, sobrang nakakainis. Hindi niya akalain kung gaano kahirap ang buhay sa kulungan. Walang pinto ang paliguan, kulang ang mainit na tubig, ang pagkain ay lasang panis, at kailangang matulog nang siksikan kasama ang ibang preso. Gabi-gabi, habang pinakikinggan ang hagok ng maraming lalaki, pakiramdam niya ay natutulog siya sa babuyan.

“I’m not s” “Ting! Tang! Dang! Ting Plang…” ang tumatalbog na takip ng kaldero at malakas na pagbagsak ng kaldero ang nagpahinto sa kanilang pag-uusap. Halos mabingi pa nga ang lahat ng umalingawngaw sa buong paligid ang ingay ng kaldero.

Clank! Sa sandaling pumasok sila, nagsimulang sumigaw ang mga nilalang na ito. Ang ilan ay nabasag ang hawla gamit ang kanilang mga kamao, habang ang iba naman ay nauntog ang kanilang ulo laban dito. Gayunpaman, ang mga bakal na kulungan ay gawa sa pinatibay na bakal. Gaano man kalakas ang Bionicles, hindi sila makakawala.