Vivid Imagination Mga Nobela at Kwento

CHAPTER 8: Imagination A continuous sound of a gun can be heard inside the shooting range. Tuloy-tuloy kasi ang ginagawa kong pagbaril sa may shooting target. Doon ko nilabas ang galit ko. I want to distract myself to refrain my mind from thinking to all the possible things that Violet and her man from the bar might doing right now. Sinundan ko kasi sila kanina at kitang-kita kong pumasok sila sa isang exclusive condominium.

Pede na ngang pagpantasyahan kahit hilik pa lang para ka na ring nakakarinig ng mahinang halinghing. Natawa si irene sa mga iniisipmMadalas talaga gumagana ang maikot niyang imagination.at since hindi na rin lang naman makatulog ayo na lang ng pagkakahiga si Irene tumagilid aiya paharap kay Tisoy saka malayang pinanasdan ang guwapo at maamong mukha ng kasintahan.

Muli, iginala ni Anna ang kanyang patingin sa buong paligid na nagbibigay ng nakakaginhawang vibe sa kanyang katawan dahilan para muling gumana ang kanyang imahinasyon at ibalik ang kanyang pansin sa kanyang pagsusulat. “Ang makita mismo ng mga mata ang mga ganitong eksena ay mas nakaka-stimulate na i-describe sa sinusulat na k’wento kaysa ng pinapanood lang sa video o nakikita lang sa mga pictures sa internet,” saad niya sa kanyang sarili at napangiti.

Ini-imagine siguro nito kung ano ang hitsura ko habang hinihila ni Elara at lalo na iyong sinabi nitong hinalik-halikan ko raw ang sahig dahil nagha-hallucinate ako na may diyosa sa harapan ko, kung totoo man ang sinabi niya at hindi lamang niya ako ginogoyo. Kahit anong ungkat ko sa aking isip ay hindi ko talaga maalala na ginawa ko ang bagay na sinabi ang babaeng iyon. Ini-imagine ko pa nga lang ang sarili ko na hinahalikan ang sahig habang nasa harapan ni Elara ay parang gusto ko nang lumubog sa kinauupuan ko ngayon. I'm sure that woman made fun of me.

As he was submerged in the tub with a cold water, he closed his eyes to feed his imagination dahil iyon na lang din naman ang nagtutulak sa kaniya para makapagpatuloy ay malagpasan ang bawat araw. Most of the times, he would imagine the times they were together just like when she first left. Everything just felt nostalgic dahil gan'on na gan'on lang din naman ang sitwasyon noon. Sa malalim na pag-iisip ay hindi niya namalayang nakatulog ba siya roon. Nagising na lamang at naalalang imahinasyon lamang ang lahat. He shook his head in disappointment before stepping out of the tub to get changed.

My mind continues to create fake scene where Strike seemed so obsess to caress my body. Sa kalagitnaan ng tahimik at malalim na gabi ay nanatili akong gising. And as the world slept in wander, I found myself lost in fantasies of Strike. His commanding presence, his brooding intensity, held a spell over me that I couldn't quite shake. And as I drifted into dreams filled with his image, I couldn't deny the flutter of my heart or the heat that bloomed in my cheeks at the mere thought of him.

Tumulo yata ang laway ko. Iniling ko ang ulo ko. Easy self! Tanggalin mo na kasi siya sa isip mo. Hindi patuloy mong paglawayan ay este pagpantasyahan sa imagination mo! Nang balingan ko ulit ang kinaroroonan niya wala na ito doon! See! Ang tindi talaga ng imagination ko. Pati ba naman mga pandesal niya napaka specific sa imahinasyon ko! "Malala na ako! Kailangan ko na talaga siyang kalimutan! Baka maglaway pa ako ay este ma imagine ko na naman siya." nakanguso kong saad.

Sinundan pa ni Hailey ang mga paglalarawan ni Katie at sinimulang i-visualize ang mga imahe sa kanyang isipan. Ito pala ay si Katie ay isang mahusay na storyteller. Sa pamamagitan lamang ng pakikinig sa kanya, ang isang tao ay madaling bumuo ng mga imahe sa kanyang isip. Ito ay katakut-takot!

Narinig ko ang sarili kong mabilis na paghinga na sumasabay sa tahimik na silid. "Stiffer than you should be," puna ni Vaughn. Ang kaniyang boses ay nanggagaling sa sofa, ngunit sa lakas ng kaniyang presensya ay parang nakatayo pa rin siya sa mismong harap ko. "You are thinking too much, Amira. Stop analyzing. Feel your own skin. Imagine that your fingers belong to someone who desires you completely... or imagine they are mine."

Kundi dahil sa pakiramdam na may matang palaging nakasunod sa bawat kilos ko. Hindi lang dahil sa nangyari sa bookstore kaya hindi ako mapakali. Kundi dahil sa pakiramdam na may matang palaging nakasunod sa bawat kilos ko. Everywhere I go, parang may presensyang hindi ko makita pero ramdam ko. Sa café, sa mall, kahit sa loob ng kotse, may kakaibang kaba akong nararamdaman. I tried to convince myself na imagination ko lang iyon. Pero habang lumilipas ang oras, lalo akong hindi mapalagay. Minsan, napapalingon ako sa likod kahit walang dahilan. At sa bawat pagkakataon, wala akong nakikita. Ngunit deep inside, alam kong may nagmamasid sa akin—at hindi maganda ang kanilang pakay.