Dahlia Dimples Novels & Stories

"Nakikita ko nga. You all look ready to take on the world huh?" "Mommy, look what I picked out for you!" Ipinakita naman ni Dahlia ang damit na hawak niya. Sa kanilang apat, si Dahlia ang may pinakamagandang taste pagdating sa damit. Sila Lily ang madalas na pinakamaagang nagigising para bulabugin silang lahat. Meanwhile, ang kanyang unico hijo na ubod ng seryoso na mukhang nagmana sa kanyang ama, si Kamal, ay nanatiling misteryoso at hindi maalis sa kanyang libro at ang hilig nito sa wipes.

Nang magkahiwalay ang kanilang mga labi ay pareho nilang habol ang hininga. Nagkatinginan sila. Sa mga mata ni Damien ay nakikita ni Dahlia ang pagnanasa. Tila ba sa tingin pa lang nito ay hinuhubaran na siya. Hindi niya maiwasan pamulahan ng pisngi. Ni sa panaginip ay hindi niya alam na titignan siya ni Damien sa ganoong paraan. Nagsimula nang uminit ang paligid ni Dahlia. Hindi niya maintindihan pero gusto niyang hawakan siya ng lalaki. Gusto niyang hagkan siya nito.

Lalo siyang namula sa galit. Kilala ko si Dahlia. Ayaw na ayaw niyang pinupuna ang katawan niya dahil iyon ang isa sa pinakamalaki niyang insecurities. Nanginginig siya habang nakatitig sa akin. Parang anumang oras ay sasabog siya sa galit. At sa itsura niya ngayon, mukhang malapit na ngang mangyari iyon.

Whole lips ang meron siya na ikinabagay naman sa kanyang muka. Napansin rin nito na kapag ngumiti-ngiti ang dalaga ay mayroon itong dalawang maliit na dimple ngunit sa baba ng kanyang labi. May ganoong tao talaga nasa baba ang dimple. Samantalang siya isa lang ang dimple ngunit nasa pisngi mismo. Habang pinag mamasdan niya ang natutulog na si Marian ay papalapit ng papalapit ang kanyang muka sa muka ng dalaga.

Although, she wore a simple and out-of-place outfit that night bawing-bawi naman siya kung sa panglabas na kaanyuan lang ang pag-uusapan. She has a delicate and exquisite face. With a perfect shape of eyebrows, natural and long eyelashes, and perfect almond black clear eyes. Her pointed high nose and perfect alluring lips. She also has a slender and perfect body curve and snow-white smooth fair skin. Her 172.72 centimeters height is perfect for her features. Most importantly, her eye-catching mole on the corner of her right eye and her cutest dimples on both sides of her cheeks. That perfect description is envied by all other women, including her step-sister, Dalia.

Hindi nila akalain na sa likod ng masigla, makulit, at matapang na pagkatao ni Dahlia ay may mabigat na pasan-pasan siyang lungkot at sakit. "Nakakaawa ka naman. Heto, kain ka muna ng cake — pampatamis sa mapait mong buhay," basag ni Kian sa katahimikan na mabilis na umani ng tawa at malakas na hampas mula kay Dahlia. "Ang pangit mo talaga ka-bonding! Bwisit ka!" bulyaw ni Dahlia sa kaniya na ikinatawa lamang nito.

Napapaubo rin ito nang sunod-sunod. Sumigaw ang mga pumusta kay Dahlia. Parehas na silang may dalawang puntos. Isang puntos na lang ang dapat nilang makuha at mananalo na sila ng malaking pera. Kaya, hindi na nila pinatagal ang laban. Kaagad ding tumayo ang lalaki at saka mas lalong nainis kay Dahlia.

Iniiwasan niyang magkamali dito, dahil na rin sa pakikisama nito sa kanya. Hindi si Dahlia ang tipo niyang babae. Ayaw niya ng masyadong maliit. Mukhang 5'3 lang ito, samantalang siya ay 6'2. Hanggang balikat lang niya ito. Saka ang wavy ng buhok nito, Hindi rin ito kaputian. Angbtamang description dito ay cute. Nakadagdag sa appeal nito ang mga dimples sa pisngi.

He uttered with a smile on his face kaya lumabas ang malalim na dimple nito sa isang pisngi. At ayaw kong magpakaepokrita dahil sa totoo lang, walang babae ang hindi hahanga sa taglay nitong kagwapuhan at kakisigan. Mukha rin itong napakaseryoso sa buhay at mahirap bilhin ang ngiti, iyon naman pala ay nakatago ang malalim na dimple. Ang gwapo niya sa totoo lang. Mas napansin ko ito kumpara nung una ko siyang makita dahil saglit lang naman iyon. Iyong tipo ng mukha na kayang kaya makipagsabayan kay Dreymon.

Perpekto ang makakapal na kilay, depina ang pagiging matangos ng ilong, mapupula ang mga basang labi, namumula ang mga pisngi sa kalasingan at lumilitaw ang dalawang dimples kapag ngumingiti. Nahihiwagaan ako sa dimples niya. Minsan ay isa lang, minsan naman ay dalawa. Ano’ng klaseng pisngi ba mayro’n ang isang ‘to? Hindi ko alam kung namalikmata lang ako noon at isang dimple lang ang napansin ko. . . Sinaway ko ang sarili nang mapansing lumalalim ang pagkakatitig ko sa kanya. Pumikit ako at napailing.