Vivid Imagination Novels & Stories

Pinitik ng malakas ang noo ko! 'Bagay lang sayo yan, Jaymee! Kung ano-ano kasing imahinasyon ang pinagii-isip mo! Mahiya ka!' Napangiwi ako sa sermon ng utak ko sakin. Imagination ko lang pala yun. Ang akala kong ngiting-ngiti niyang mga labi, nakasimangot pala sa reyalidad. Hays. "Don't tell me, gusto mong magpa-halik sa akin," nanunukso ang mga tinging ipinukol sakin ni KC.

Ano kaya ang pakiramdam ng ganon? Naglaro sa imahinasyon niya ang eksena na bubuksan niya ang pinto ng bahay, tatakbo ang isa o dalawang bata tapos nasa likod ay ang ama ng mga ito na kamukha ni… Bigla siyang napatuwid sa pagkakaupo. Kumurap-kurap na parang ginigising ang sarili. Bakit siya nagi-imagine siya ng ganon?! Bente-singko pa lang siya.

Pinaglalaruan siya ng imahinasyon niya. Ipinikit na naman niya ang mga mata. Hindi niya yata talaga kaya. Her trauma was still haunting her—the memory from her dark past was still invading her. Flashbacks kept on coming back like waterfalls that never stops. Tears kept falling from her closed eyes. Many thoughts invaded her head—unpleasant memories and scenarios that happened in the past. She pinched herself hard, tugged her hair and shook her head repeatedly to stop thinking and daydreaming. She hated this feeling. She hated it!

Mga ilang segundo bago ako nakasagot. Ang unang sumagi sa isipan ko ay baka binibiro niya lang ako. Posible ba na dahil mag-isa lamang siya sa napakalaking tahanan na ito kaya kung ano-ano ang lumilikot sa imahinasyon niya. Bawal naman sa propesyon namin ang hindi maayos ang mental state. “Nababasa ko sa iyong mga mata na hindi naniniwala at baka malikot lang imahinasyon ko no?”

Her imagination is beyond someone else's expectations. 'Wahh bat ang gwapo mo krass? Wahh pa-kiss nga! basa ko sa nasa isip nya. Natatawa ako sa cuteness nya, she's different, one of a kind. Nang makita kong medyo namula sya at napatakip pa ng bibig when she got to realize what she had been thinking, dun ako mas lalong naaliw. 'Oh baby you must have forgot that vampires could read your mind through telepathy'

Nanatili itong nakaagapay sa kanya. Namutawi ang imahe ng mabait na binata sa kanyang utak. Ang matikas nitong pangangatawan, ang mga nangungusap na mata, ang mga ngiti nitong mailap subalit punum-puno ng sinseridad.. Did she just imagine Sandro Dela Vega on her mind? No, no, no, no, no! It must be the hormones! Isa lamang iyong simpleng paghanga. Walang ibig sabihin iyon!

Narinig ko naman siyang tumawa. "Pft. You're mind is really good at imagining things," pagkakwa'y saad nito. Umayos siya ng pagkakaupo. "Imagine agad, hindi ba p'wedeng nagbibiro lang? Pinapatawa lang kita para naman magkaroon ka ng happy genes sa katawan." Muli itong tumawa. Hindi naman ako clown pero kung makatawa siya para akong nag p-perform sa harapan niya eh.

' Genevieve whisper in her mind, Genevieve found herself in the midst of chaos. Bright lights flashed, music boomed, and the air hummed with a feverish energy as models strutted down the runway during a high-profile photoshoot. The atmosphere stirred something deep within Genevieve, a familiar spark of ambition and desire that she thought she had long buried.

Sana nga hang over lang kase kung ganyan talaga siya minsan eh mas mabuti pang wala na lang tatay yung pamangkin ko. "Shett pede na ako maging author. Ang lawak ng imagination ko. Normal bang maging ganito kapag sumasakit yung puson?" Natawa na lang din ako sa sarili ko. Dumiretso na ako sa CR para maglinis dahil anlayo na nang narating ng imahinasyon ko.

Habang ang isang kamay ay humahaplos sa kanyang dibdib, kasabay ng marahan at senswal na pagpisil nito ng kanyang maliliit na dunggot. “Ahh!!” He groaned. Mariin na pikit niya ang mga mata, habang naglalaro sa isip niya ang isang imahe na laman ng isip at maging ng mga panaginip sa loob ng pitong taon. ‘Destiny! Destiny!’ Sigaw ng isip at puso niya.