Vivid Imagination Novels & Stories

Mas lalo lang akong natuliro matapos lumawak ng imahinasyon ko. Hindi na lang labi ang naiisip ko. Mas malalim at mainit pa do'n. Mga kamay na naglalakbay at h*lik na umiikot. Nahulog ako sa panaginip na ginagawa iyon. Pagising ko ay ramdam ko pa ang pagkabasa ko. I can't believe it! Paanong nasa isip lang pero may basa? Wet dream. Wet dream?!

Bagong palit ang sapin sa kama at mabango kaya humiga siya rito. Mariin siyang pumikit at nag-imagine ng senaryo na bagay sa lugar na iyon. Katulad sa mga eksenang napanood niya at nabasa sa libro ang nasa isip niya. She imagined herself being tied to her hands while lying on the bed, and Terrence was there on top of her, penetrating his stone-hard d*ck inside her wet behind.

“Hahaha. Sabi ko sayo mahilig ako mag-dig ng information. Ngunit di naman ako gaano kaprangka dahil dinadaan ko sa metaphor, personification at hyperbole. Ahahaha. Gusto mo maging writer?” Napailing na lang ako. “Hindi po malawak ang imagination ko.” “Hahaha. Yan ang mga sinasabi ng mga taong tinatalikuran ang kanilang imahinasyon. Hinahayaan ngang tubuan ng damo. Hangang sa maging totoo nga ang sinabi nilang hindi malawak ang imagination nila. Haist. Minsan ang kwento Missamy, nakukuha yan sa mga experience na nangyayari sa atin. Yung sakit. Pananapak ng pagkatao mo at iniwan ka ng iniirog mo. Ahahaha. Mga dinadanas na pamamalupit sa ibang tao o kung minsan sa sariling pamilya. Yun ang tumu

Kung kailan naman niya kailangan ang mga vivid imaginations niya ay saka naman hindi gumagana ang mga ito. Ganoon pa man, pinilit pa rin niyang magsulat pero sa malas ay wala talagang magandang nililikha ang imahinasyon niya ng mga sandaling iyon. Makalipas pa ang isang oras ay isang bagay ang napagtanto niya. Isang mabigat na hininga ang pinakawalan niya. Wala talaga siyang maisulat na matino ngayon. So, after thinking it through for a whole minute, she decided to end her ‘misery’ right there and then.

She could vividly view themselves going wild on her naughty mind. “O, bakit ganyan ka makatitig sa akin? Imagining things, huh!” Puno ng kapilyuhang hinimas nito ang kaliwang pisngi niya at pinagpalit ang puwesto nila. Isinandig siya nito sa pader ng gate. Napakislot siya. She suddenly felt such electrifying tremor striking all over her earthly body sa ginagawa nito. Pinaglabanan niya ang sariling mapapikit.

Halos nakapikit na rin ako sa pag-i-imagine ng mga bagay na napapanood ko sa mga Disney movies at librong may mga kastilyo. We're going to make our dream community in partial fulfillment of our requirements in Community, Engagement, Solidarity and Citizenship. Kahit hindi ako kasali sa grade na maibibigay rito ay willing pa rin akong tumulong, lalo pa't alam kong maganda ang naiisip ko. Tiningnan ko sila isa-isa at napansing nakatunganga lang sila sa akin. "Back to earth, people!" I snapped and clapped to wake them up. "Isn't my imagination fascinating? Yeah, yeah?" Ang laki-laki na yata ang ngiti ko ngayon.

He suddenly pictured the scene with Dia vividly. His mind played with the idea, bawat detalye na umiikot sa kanyang isip, bawat imahe nagpapalakas ng init at kakaibang atraksyon at pagnanasa sa loob niya. He could almost feel every movement of Dia’s body in his mind, and every gaze and smile sent shivers down his spine, stirring a fire he couldn’t contain.

o gawa-gawa lang ng sobrang aktibo kong imahinasyon. Alin man doon, sigurado akong magiging interesting ang gabing iyon.

Sa bawat pagpikit ko, ang bawat patak ng tubig na dumadaloy sa aking katawan ay nagiging dahilan upang mas lalo ko siyang ma-imagine. Sa gitna ng singaw ng banyo at ng tunog ng bumubuhos na tubig mula sa shower, nagsimula kong ma-imagine si Jamilla na kasama ko sa loob ng maliit na espasyong iyon. Nakikita ko siya sa aking isip—basa ang kaniyang mahabang buhok na nakadikit sa kaniyang likod, ang kaniyang balat ay nagniningning sa ilalim ng mga patak ng tubig, at ang kaniyang mga mata ay nakatingala sa akin nang may halo ng takot at matinding paghahangad.

Bakit pamilyar sa kanya ang pangalang iyon? Sa labis na pag-iisip ay sumakit ang ulo niya at ilang imahe ng bata na halos tatlong taong gulang ang sumagi sa kanyang isip. The images were so vivid that he could imagine the child’s face and feel his lovely smile. Hindi na siya nagtaka kung may kinalaman iyon sa nakaraan niya.