حامل の小説・ストーリー

Tahimik ang hangin sa paligid ko. “Ano?” tanong ko. “Primary biometric authorization—Apollo Arizcon.” Parang tumigil ang mundo ko. Papa Apollo. Ang ama ni Troy. Hindi si Heidi. Hindi isang technician. Kundi ang mismong may-ari ng lupa. “Secondary?” tanong ni Rafael. “Wala.” “Sigurado ka?” tanong ko. “Walang nakalistang fallback.” Ibig sabihin— Ang pintuang ito ay nakatali sa katawan ng isang taong wala na.

Sabi niya kaya binigay niya ang isang botelya na kulay brown saka ito binuksan. "This is the special ointment that hail in our village in Scotland this is efective in all type of itchy." Sabi niya kaya tumango ako saka niya ito mabini na pinahid sa akin. "I will kill that woman if i want Serene but he is the mother of your husband so i will spare her." Seryoso niya na turan kaya medyo kinabahan ako. "Okay na ako salamat sa inyo." Sabi ko sa kanila kaya napatango lang silang dalawa.

GAME OVER *****

parang tanga na tanong n'ya sa walang malay na binata. Ilang segundo muna n'yang tinitigan ang umbok na iyon bago nagpasyang hubarin din pati ang boxer na suot nito para magamot n'ya ng maayos. Walang pasubaling na ibinaba n'ya ang boxer ng binata. "Ay penislavia banana!" gulat na bulalas n'ya ng biglang umigkas ang pagkalalaki nito ng maibaba n'ya ang boxer na suot.

Tanong nito. "E-Ewan kung problema," kaswal niyang sabi. "Hindi mo alam? Ano ba 'yon?" Tanong ulit ni Teresa. "Isa sa mga araw na darating... darating ang ka-chat mo!" Nagsalubong ang kilay ni Teresa. "What?" Bulalas nito, "Ka-chat ko?" Nagtataka nitong naitanong. Ngumiti siya dito, "Yah... si Gohan... Gohan Morales. Pinoy pero American citizen," paliwanag ni Erica.

May shortcut ha; madaya masyado to. Hinanda ko ang sarili ko ng makita kong aataki sya muli. Sinugod nya ako ng suntok, inilag ko ang mukha ko at inasinta rin ng suntok ang mukha nya, di ko sya natamaan dahil mabilis din syang kumilos, palitan kami ng suntok pero walang nakakapuntos sa amin. Nakita kong itinaas nya ang kanyang paa upang sipain ako sa aking tyan kaya umuro g ako ng bahagya ngunit naabot ako ng paa nya at tinamaan ako sa aking tagiliran, bumalandra ang aking katawan sa pader. Tumayo ako kaagad ng makita kong aatakihin nya ulit ako ng sipa, umilag ako kaya ang pader ang kanyang natamaan, halos gumalaw ang pader ng tamaan ng kanyang paa na may sapatos!

"Napadilat ng mata si Mina nang maramdaman niya ang paghawak sa kaniyang pulso. Mabilis na nadako ang kaniyang paningin sa isang lalaking nakasuot ng antipara sa kaliwang mata. (monocle) "Huwag kang mag-alala maayos na ang kaniyang kalagayan, siya’y nilalagnat pa rin ngunit hindi na gano’n kataas," saad nito at saka napalingon sa kinatatayuan ni mayor doma Emilda.

Halos isang pulgada na lang ang layo ng kanilang mga mukha. Ramdam ni Austin ang mainit na kamay ni Farah na marahan na humahaplos sa kaniyang dibdib, dinadama ang bawat sulok ng kaniyang balat. Hanggang dahan-dahang bumababa ang kamay nito mula sa kaniyang dibdib gamit ang mga daliri nitong animo'y gumuguhit pabilog sa kaniyang balat ay nagdadala nang kakaibang kiliti sa bawat himaymay ng kaniyang ugat.

Tumayo na ako sa kinauupuan kong malakeng bato. "Is she real?" Rinig kong sambit ng seryoso ng lalaki. Napalingon naman ako kung saan nanggagaling ang boses. Nakita ko ang dalawang lalaki na mukhang dayo. May dala silang tig-isanh kabayo na kulay brown. Hindi ko namalayan dahil ako'y abala sa paglalaba ay mayroon na pa lang tao sa may sapa bukod sa'kin. Tinitigan ko pa ang lalaking nagsalita. Mapayat, katangkaran, itim ang kaniyang buhok at mestiso. Ang kasama niya naman ay seryoso na nakatingin sa'kin. Mas matangkad ito kaysa sa kasama niya, bilugan ang mukha, mata na bagay sa kaniya, itim na itim ang kaniyang buhok na straight, matangos ang kaniyang ilong, malake rin ang kaniyang pang anga

Ang killjoy kahit na kailan. Pero wait, kinusot kusot ko pa ang mga mata ko. Hindi ba ako pinaglalaruan ng paningin ko? Sa dinami rami ng araw ay ngayon niya pa naisipang magsuot ng polo na pink. Sir naman eh, kung kailan nilagyan ni Jenny ng malisya ang utak ko saka ka nag pink. Tama ba naman iyon? Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir?