นอกใจ Novels & Stories

ต่งงานกับนที เธอดูออก แต่พอต่อหน้าของบิดามารดา นางก็ทำเป็นพูดดี ภัคธีมารู้สึกหนักใจกับว่าที่แม่สามีขึ้นมาในทันที ยิ่งนทียิ่งไม่ได้สนิมสนม นทีเอาอกเอาใจเก่งก็จริง แต่ก็ดูเอาแต่ใจและไม่ค่อยจริงใจ ไม่รู้สิ! เธอคิดว่าเขาไม่ได้รักเธอ แค่อยากเอาชนะเท่านั้นเพราะเธอจ ีบยากกว่าผู้หญิงคนอื่น

เมื่อคิดถึงคำว่าไม่รัก มิลินก็ฟูมฟายขึ้นมาอีกครั้ง ในหว่างนี้ชิชาเรียกเด็กเสิร์ฟให้หยิบแก้วมาเพิ่มให้ ก่อนจะชงเหล้าและยื่นให้กับเพื่อนสาว " ดื่มให้ลืมผู้ชายเลว ๆ ชน...!! " ท่าทีที่เปลี่ยนไปของชิชาหลังจากรู้ว่ามิลินถูกนอกใจ มันทำให้ความผิดครั้งนั้นของไทม์พลันแล่นเข้ามา ในหัวทันที ราวกับว่าเรื่องของเธอก็เพิ่งจะเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ เช่นเดียวกัน " มึงสมกับเป็นเพื่อนกูจริง ๆ เลยชา หมดแก้ว..."

หมั่นไส้ที่สุด🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 #ด้วยรักจาก❤️❤️❤️❤️❤️❤️

‘ใจดีตลอดปลายก็รู้’ ใช่ ฉันรู้ว่าผาใจดีกับฉันตลอด และนั่นทำให้ฉันตัดใจไม่ได้สักที “รู้ว่าผาดีกับเราตลอด” ถ้าดีขนาดนี้ ทำไมไม่เป็นแฟนสักที

วันที่กำลังจะไปออกทริปฉลองเรียนจบที่ทิเบต อยู่ดี ๆ แฟนสาวของผมก็ขาดการติดต่อ ขณะผมกำลังรออยู่ที่สนามบินด้วยความร้อนใจ รูมเมตก็ส่งข้อความที่มีความหมายแฝงบางอย่างมาให้ "หลินโจว นายใจเย็น ๆ ก่อนนะเว้ย รับรองว่ามีเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่แน่" ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดว่าเหตุผลที่จี้โหรวมาสาย คงเพราะกำลังแต่งตัวจัดเต็มอยู่แน่ ๆ เพราะเธอเคยบอกไว้ว่า เรียนจบเมื่อไหร่เธอจะสวมชุดเจ้าสาวแต่งงานกับผม จนกระทั่งหัวหน้าห้องส่งรูปภาพการ์ดแต่งงานพร้อมข้อความที่เขียนอยู่บนนั้นเข้ามาในกรุ๊ปไลน์ @ทุกคน : "ขอขอบคุณอาจารย์และเพื่อน ๆ ทุกท่านที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในงานหมั้นของจี้โหรวกับฉู่เสวียนนะครับ! รักมาราธอนสามปี ในที่สุดก็ถึงฝั่งฝันสักที!" มีคนระดมกดไลก์รูปการ์ดแต่งงานใบนั้นอย่างรวดเร็ว เพื่อนร่วมชั้นต่า

มันกำลังกัดกินหัวใจของเธอจนแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี มินตราใช้นิ้วมือเรียวยาวเรียวแตะที่หน้าอกซ้ายของตัวเอง ตำแหน่งของหัวใจที่กำลังเต้นระทึกและเจ็บปวดอย่างรุนแรง เธอซบหน้าลงกับฝ่ามือ ปล่อยให้น้ำตาไหลหยดลงบนพื้นพรมหรูหรา เธอแพ้แล้ว... แพ้ให้แก่ความรักไร้ค่าที่เธอมีให้ผ ู้ชายไร้หัวใจคนนั้น แพ้ให้แก่สัญญาปีต่อปีที่เธอกระโจนเข้าหาเพื่อแลกกับชีวิตของแม่ และแพ้ให้แก่ความจริงที่ว่า ไม่ว่าเธอจะรักเขามากแค่ไหน... เธอก็เป็นได้แค่ ขยะ ที่รอวันถูกทิ้งในชีวิตของ ธันวา เท่านั้นเอง

เขาเอ่ยก่อนจะหยุดเดินหันกลับมากระซิบเบาๆ “เป็นหวานใจ มากกว่านี้ก็เป็น... เมีย” “นี่ แค่คืนเดียวมันไม่ได้สำคัญขนาดนั้นหรอกนะคะ” สำหรับเธอมันไม่สำคัญหรืออย่างไร “เดี๋ยวก็รู้ว่าสำคัญหรือเปล่า เดินมาได้แล้วและอย่าพูดมาก”

“แล้วพี่วัตตัดใจได้ไหมคะ” เธอกลั้นใจถาม “ตัดใจอะไรล่ะ พี่ไม่ได้รักชอบเค้า คงคิดว่าตัวเองสวย สวยแต่รูปแต่จูบไม่หอมน่ะสิ คนเราความสวยมันไม่ยั่งยืนคงทนเท่าความดี ต่อไปก็เหี่ยวแก่หนังยาน นมอะไรก็ยานหมด บางทีมีไขมันพุงกลมเหมือนลูกขนุนอีก”

ฉันพูดออกมาทั้งน้ำตาด้วยท่าทางซาบซึ้งใจ ถึงเขาจะไม่ยินคำขอบคุณนี้จากฉันก็เถอะ ถึงเขาจะทำร้ายฉัน ด้วยความเข้าใจผิด แต่ฉันก็ไม่สามารถที่จะโกรธเขาลงและรู้ดีว่าคนอย่างฉัน หัวใจไม่แกร่งพอที่จะเลิกรักเขาได้เลย ผู้ชายที่เป็นรักแรกและรักเดียวของฉัน.......ขุนศึก....ถึงแม้ว่าต ลอดเวลาเขาจะนอกใจฉันอยู่ตลอดเวลาก็ตาม กรุงเทพ โรงแรมหรูใจกลางเมือง

ช่นกัน "ขอโทษ ขอโทษนะปาย..." ตะวันฉายทิ้งเข่าลงกับพื้นตรงหน้า เขาพยายามจับมือฉัน เพราะเขารู้ ว่าเวลาที่เขาขอร้อง เวลาที่เขาอ่อนลง ออดอ้อน แล้วฉันมักจะใจอ่อน แต่มันใช้ไม่ได้กับเรื่องนี้ ฉันเชื่อว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนเข้มแข็งและอภัยให้ได้ง่ายๆ เมื่อถูกนอกใจ เพราะก่อนที่จะได้นอ กใจ เขาต้องคุยกันมาก่อน คนหนึ่งทอดสะพาน คนหนึ่งเปิดโอกาส คนหนึ่งเดินเข้าหา ฉันเชื่อว่ามันต้องมีอย่างใดอย่างหนึ่งที่ได้พูดมา แบบนี้เขาไม่เรียกว่าพลาด เขาเรียกว่ามักง่าย เขาเรียกว่าเลว มันเป็นสันดานของคนไม่รู้จักพอ