รวย

เส้นทางแห่งรักของทั้งคู่พวกเขาไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ความแตกต่างทางฐานะ ความไม่เห็นด้วยของครอบครัว และอดีตคนรักของป๋อหลิน คืออุปสรรคที่ขวางกั้นความสุขของพวกเขาทั้งสอง ณ ไร่องุ่นหยางกวง เหว่ยเฟิง หญิงสาวผู้มีจิตใจงดงามดั่งหยกขาวได้เดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่หลังจากความผิดหวังในรัก เธอได้พบกับฉินป๋อหลิน ชายหนุ่มผู้สืบทอดมรดกอันมั่งคั่ง...

อิงลดา ถูกแฟนหนุ่มนักบินที่คบหากันมานานบอกเลิก เจ็บไม่เท่าไรแต่แค้นใจมากกว่า เพราะมารู้ความจริงว่าที่แท้แฟนของเธอนั้นเป็นเกย์ และผู้ที่มาแย่งแฟนเธอไปก็เป็นสจ๊วตหนุ่มหน้าหวาน เธอจึงตั้งแง่รังเกียจผู้ชายหน้าหล่อทุกคนที่เข้าใกล้ ไม่เว้นแม้แต่ผู้ชายหน้าหนวดปากจัดอย่าง ลอราช ช่างภาพชื่อดังสุดเซอร์ที่ก่อวีรกรรมด่าเธอไว้อย่างรุนแรงเพราะถูกเธอทำกาแฟร้อนๆ หกใส่ที่สนามบิน แต่แล้วดวงใจของทั้งคู่กลับมารัดร้อยเข้าหากันอย่างไม่ตั้งใจ เมื่อมีโอกาสจับพลัดจับผลูมาเที่ยวเขาใหญ่แล้วดันเข้าเต็นท์สลับกันเพราะความเมา เรื่องชุลมุนวุ่นรักสลับเต็นท์จึงเกิดขึ้น

คำโปรย นางเอกไปขอพรกับเจ้าแม่ขอให้ได้พบเนื้อคู่ และตกหลุมรักเพียงแค่สบตา แต่ทว่า ขอยังไม่ทันขาดคำเจ้าแม่ก็เสริฟ์เนื้อคู่มาพร้อมกับส้นTEEN ฟิ้ว ตุบ โป๊ก โอ๊ย “ใครแม่งขว้างมาวะ” จันทร์ขบกรามแน่นหยิบรองเท้าข้างนั้นขึ้นมาพยุงตัวเตรียมจะลุกขึ้นไปด่า ไอ้คนที่มันกล้าเอาของสกปกมาขว้างเล่นแบบนี้ แต่ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นดี ก็มีเสียงทุ่มหนึ่งดังขึ้น “นี่เธอ เป็นไรไหม” “ไม่เป็นก็เหี้.......” คำหยาบนั้นถูกกลืนลงคอหายออกไปทางทวารหนักทันทีที่เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเจ้าของเสียง และนั้นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้หญิงสาวตามจีบอีกฝ่ายไม่หยุด “ชอบฉันหรืออยากโดยเ..dให้พูดอีกที” ไม่มีนอกกายนอกใจ100%

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ‘ใบชา’ คนนี้จะไม่รักเฮียหรอก ไม่มีทางรัก ไม่รักคนใจร้ายแบบเฮียแน่นอน แต่ว่าตอนนี้มันรักไปแล้วจะให้ทำยังไง...

“พี่พูดจริงนะคะ ต่อไปนี้ถ้าใครมาบอกว่าน้องหนูอ้วน ให้น้องหนูตอบเขาไปว่า ‘อ้วนแต่ผัวรักมาก’ นะคะ และต่อให้อ้วนมากกว่านี้พี่ก็รัก และพี่จะพิสูจน์ว่าอ้วนๆ อวบๆ แบบนี้ เอามันแค่ไหน พร้อมนะคะ"

ลูกจันทร์เหลือบตาขึ้นมองคุณพระนายรูปงามก่อนจะรีบหลุบตาลง ด้วยสายตาหยอกเย้านั้นส่งผลให้ขนกายทั่วตัวลุกพึ่บ อาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวเข้าจู่โจมกายหล่อนอีกครั้ง เข้าใจได้ในครานี้ว่าอาการที่หล่อนเป็นเรียกว่า ‘สะท้านสายตาชาย’ นี่คือ ‘สิ่งต้องห้าม’ สำหรับแม่สื่อตามที่คุณป้าสอน หล่อนจะพึงใจในชายผู้ว่าจ้างไม่ได้ จำต้องรีบสลัดไล่ความรู้สึกนี้ให้เร็วไว เพราะหล่อนมีหน้าที่เป็น ‘แม่สื่อแม่ชัก’ มิใช่มานั่งให้คุณพระนายดูตัว

‘หอมดอกซ่อนชู้’ หญิงสาวที่มีเพียงความสวยเป็นเสบียงติดตัว เมื่อความเหงาเปล่าเปลี่ยวเพราะสามีไม่อยู่ บวกกับความเร่าร้อนของหญิงชายที่บังเอิญเห็น เธอจึงถลำเข้าไปในดงดอกซ่อนชู้ จนไม่อาจถอนความต้องการอย่างมากล้นออกมาได้ ดอกไม้กลีบบอบบางจึงกลายเป็นดอกไม้ประจำบ้าน ให้ชายทุกคนเชยชม ‘ชู้! ใครล่ะอยากมี หรือคุณอยาก? แต่เชื่อเหอะถ้าคุณได้กลิ่นแล้วจะติดใจ ‘ดอกซ่อนชู้’ น่ะ มันหอมแรง!!’ ‘โลดแล่นไปในห้วงแห่งกลิ่นหอมรัญจวน’

“คุณคิดว่าตัวเองเป็นนางเอกละครน้ำเน่าหรือไง ผมหวังดีกับคุณแท้ๆ ไม่ได้คิดจะทำอะไรคุณสักหน่อย หรือคิดว่าตัวเองน่าพิศวาส? รู้ตัวไว้ด้วยว่าคุณน่ะจูบไม่เป็นสับปะรด” คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว “ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา” “คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง” “แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!

เข้าเมืองโดยวิซ่าของพี่ชายฝาแฝดเพื่อหาเงินเรียนต่อ แต่กลับต้องไปพบกับองค์ชายรูปงาม ที่วางแผนการหนึ่งเพื่อจงใจให้เธอเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ

เมื่อคนที่เกลียดการผูกมัด และยังหวงแหนชีวิตโสดอย่างมาร์คัสถูกกดดัน เขาก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้หลุดพ้นจากบ่วงวิวาห์ที่มารดาพยายามยัดเยียดให้ แม้จะยังติดใจและหลงใหลเรือนร่างแสนงามที่ประดับด้วยลายสักรูปผีเสื้ออ่อนช้อยเหนือเนินอกเต่งตึงของบัวบุษราก็ตาม แล้วความรักที่เริ่มต้นจากการลวงล่อของเขาจะจบลงเช่นไร