Catalog
75
บทที่ 1 พญางูขาว
ในช่วงปีมะเส็งเมื่อสิบสองปีที่แล้ว ฉันป่วยหนักอย่างไม่ทราบสาเหตุ และมีไข้สูงตลอดทั้งปี รักษาอย่างไรก็ไม่หาย ต่อมาในช่วงปลายปีของกลางดึกคืนหนึ่ง ฉันก็สะลึมสะลือขึ้นมาพลันมองเห็นงูสีขาวตัวใหญ่เลื้อยเข้ามาในผ้าห่ม มันค่อย ๆ เลื้อยขึ้นมาตามขาของฉัน เกล็ดงูที่ขรุขระนั้นขูดขาฉัน มันทั้งเจ็บทั้งคันไปหมดฉันกลัวมาก ๆ แต่ก็ไม่กล้าตะโกนออกไป ตลอดทั้งคืนฉันมองดูงูสีขาวตัวใหญ่ที่ยังไม่หยุดก่อกวนใต้ผ้าห่ม จนกระทั่งเช้ารุ่งขึ้น คุณย่าดึงผ้าห่มเพื่อประคองให้ฉันลุกขึ้น แต่พอเปิดผ้าห่มออก กลับได้กลิ่นฉี่ลอยเข้ามาปะทะจมูก งูตัวนั้นหายไปเสียแล้วย่าตีก้นฉันหนึ่งที แล้วถามว่าอยู่ดี ๆ ทำไมถึงฉี่รดที่นอนได้?ฉันบอกย่าว่าเมื่อคืนนี้มีงูตัวหนึ่งเข้ามาในที่นอนฉัน ย่าไม่เชื่อที่ฉันพูดและบอกว่าฉันกำลังคิดอะไรแปลก ๆ อยู่หรือเปล่า? เราสองคนก็ไม่ได้อาศัยอยู่ในหมู่บ้านบนภูเขาสักหน่อย งูจะมาจากที่ไหนกัน?แต่ทว่าเมื่อท่านช่วยฉันเปลี่ยนกางเกง ก็เห็นจุดเลือดมากมายจนตะลึงขึ้นมาทันที แต่ท่านไม่ถามอะไรฉันเลย หญิงชราเพียงรีบใส่กางเกงให้ฉัน แล้วบอกว่าห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นเมื่อฉันโตขึ้นจะไม่สามารถแต่งง
Read More
บทที่ 2 เทพที่ถูกเลือกให้มาจุติ
ใครจะยอมเป็นภรรยาให้สัตว์กันล่ะ? แม้แต่คนโง่ก็ยังรู้ว่าจะต้องเลือกสิ่งไหน! อีกอย่างข้างนอกยังมีหนุ่ม ๆ วัยละอ่อนหน้าตาดีอีกตั้งมากมาย ฉันจะไปเลือกแต่งงานกับงูตัวหนึ่งได้อย่างไร?ฉันตัดสินใจเลือกเงื่อนไขที่หนึ่งทันทีและพูดกับแม่หมออิงที่กำลังถูกงูประทับอยู่ในร่างว่า “ฉันจะเลือกเป็นร่างประทับให้กับท่าน เพื่อช่วยท่านในการบำเพ็ญตบะ ขอเพียงแค่ท่านอย่าได้ทำร้ายครอบครัวของฉันอีกเลยนะคะ”แม่หมออิงหรี่ตาลงราวกับรู้ว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนเปล่งเสียงออกมาอย่างไม่พอใจ “เจ้าอย่าพึ่งคิดจะรังเกียจข้าเลย หากเจ้าแต่งงานกับข้าแล้ว ในวันข้างหน้าเจ้าจะมีชีวิตที่มีความสุข แต่ในเมื่อเจ้าเลือกเป็นศิษย์ของข้าแล้ว อย่างนั้นก็อย่ามาเสียใจเสียภายหลังแล้วกัน”“ไม่เสียใจค่ะ ไม่เสียใจแน่นอนค่ะ!” ฉันโค้งคำนับแม่หมออิงอย่างรวดเร็ว แต่แม่หมออิงไม่ได้ตอบอะไรกลับมา เธอล้มลงกับพื้นพลางกรอกตาขาวขึ้นราวกับปลาคาร์ฟที่กระโดดขึ้นมาจากน้ำ ร่างของเธอชักกระตุกอยู่ครั้งสองครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมาฉันพยุงแม่หมออิงลุกขึ้นจากพื้น แม่หมออิงนวดที่เอวของเธอแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนก่อนหน้านี้ “ทำไมเจ้ายังเลือกจะทำห
Read More
บทที่ 3 ทางผีผ่าน
หวังหงพูดเหมือนกับว่าฉันไปติดหนี้อะไรเขาไว้เลยฉันรู้สึกไม่สบายใจทันที พลันรีบไล่เขาออกไปให้เร็วที่สุด “ถ้าฉันไม่ใจดีแล้วนายมาหาฉันทำไม ไป ไป ไป นี่ฉันเห็นแกความเป็นเทพบุตรประจำโรงเรียนหรอกนะ ถึงให้นายเข้ามานั่งกินน้ำกินท่าแบบนี้ ไม่อย่างนั้น แม้แต้หน้าประตูหน้าบ้าน ฉันก็ไม่ให้นายเข้ามาหรอกนะ!”“ป๋ายจิ๋ง ทำไมเธอกลายเป็นคนหยาบคายได้ขนาดนี้ล่ะ เธอฟังฉันนะป๋ายจิ้ง...”หวังหงยังคงยืนอยู่ด้านนอกประตูเพื่อจะขอร้องฉัน เห็นแบบนั้นฉันจึงรีบปิดประตูอย่างเร็ว ฉันขี้เกียจที่จะฟังเขาพูดจาบังคับขู่เข็ญแล้วแต่จะว่าไปเรื่องของหวังหง คงเป็นหลิวหลงถิงที่เป็นคนชักใยอยู่เบื้องหลังแน่ ๆ ดูแล้วหลิวหลงถิงก็คงจะใส่ใจกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก ถ้าหากว่าหลิวหลงถิงเกิดรู้เรื่องที่ฉันไล่หวังหงกับไป เขาจะลงโทษฉันไหมนะตอนแรกฉันก็รู้สึกลังเลอยู่ในใจ แต่สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจว่าจะไม่สนใจเขาแล้ว และไม่สนว่าเขาจะลงโทษฉันอย่างไร เขาก็ต้องมาขอร้องฉันเอง ตราบใดที่เขาไม่เอาลูกงูของเขาออกไปจากท้องของฉัน ฉันจะไม่ยอมเป็นร่างให้เขา แค่คิดถึงตอนที่จะต้องคลอดออกมา และวาดภาพงูที่ค่อย ๆ เลื้อยกันยั้วเยี้ยออกมาจากตัวฉัน แค่คิดก็
Read More
บทที่ 4 เทพแห่งขุนเขาวิวาห์
ในตอนนี้ฉันรู้สึกกลัวมากจนหัวใจแทบจะออกมาเต้นอยู่ข้างนอกแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะหลิวหลงถิงอยู่ในร่างฉัน ป่านนี้ฉันเดาว่าตัวเองคงไม่สามารถยืนนิ่งได้แบบนี้แน่นอนเราทั้งสองจ้องหน้ากันอยู่เกือบสิบวินาที ดูเหมือนผู้หญิงคนนั้นน่าจะมีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรบางอย่าง พลันใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัวนั้นก็เปลี่ยนเป็นหน้าตื่นตระหนกในทันที หล่อนสลัดมือออกจากหลี่จวนและกำลังจะลอยหนีไปที่กำแพง แต่แน่นอนว่าหลิวหลงถิงย่อมไม่ให้โอกาสหล่อน เขาร่ายคาถาบางอย่างด้วยความรวดเร็ว และทันใดนั้นก็ตบฝ่ามือกับผนังอย่างแรง ราวกับสร้างเครื่องพันธนาการที่ผนัง ร่างของผู้หญิงคนนั้นกระแทกเข้ากับกำแพงดังปัง แล้วเด้งตกลงบนพื้น แต่หล่อนยังคงไม่ยอมแพ้ ร่างนั้นพยายามหลบซ่อนจากหลิวหลงถิงราวกับหลบซ่อนเชื้อโรคร้ายน่ารังเกียจ หล่อนปีนกำแพงต่อไปไม่หยุด เล็บแหลมคมขูดกำแพงสีขาวราวกับหิมะอย่างรวดเร็ว จนทำให้เกิดเสียงหวีดแหลมคมและน่าสยดสยอง!เมื่อเห็นท่าทางตื่นตระหนกของหล่อน เงาดำเล็ก ๆ บนผนังต่างก็พยายามจะดึงผู้หญิงคนนั้นไป แต่ก็ไร้ประโยชน์ พลังของพวกเขาไม่สามารถทะลุกำแพงที่หลิวหลงถิงใช้เวทมนตร์ทำขึ้นได้ เด็ก ๆและผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนกับคนแบบพว
Read More
บทที่ 5 สวมตำแหน่งเครื่องเซ่นไหว้
“เทพภูเขาวิวาห์?”นี่ไม่ใช่หนังในละครทีวีบางเรื่อง หรือเป็นเค้าโครงเรื่องเล่าบางเรื่อง ทำไมถึงยังมีเรื่องแบบนี้ในปัจจุบันอยู่อีก?"ไม่เคยนะคะ มีแต่เคยอ่านในหนังสือ" ฉันตอบย่าไป“เมื่อวานนี้ย่าลงไปคุยเล่นที่บ้านของย่าหลี่ที่อยู่ชั้นล่าง ย่าหลี่ของหนูบอกย่าเกี่ยวกับประเพณีแปลก ๆ ในบ้านเกิดของเธอ เธอพูดว่ามันเป็นประเพณีของพวกเขาที่ทุก ๆ สิบปีจะเลือกเด็กสาวที่อายุต่ำกว่าสิบสามปีให้แต่งงานกับเทพเจ้าแห่งขุนเขา เธอบอกว่าการแต่งงานนั่นจะสามารถปกปักรักษาพวกเขา และช่วยให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล อีกทั้งปราศจากโรคภัยและปราศจากภัยพิบัติ”ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงไม่เชื่อที่ย่าพูดอย่างแน่นอน เพราะคิดว่ามันเป็นงมงาย แต่ตอนนี้ฉันค่อนข้างเชื่อในไสยศาสตร์ เลยไม่ปฏิเสธเรื่องแบบนี้อีก ฉันยิ้มแล้วพูดกับย่าว่า “สิ่งต่าง ๆ พวกนี้ทั้งหมดล้วนแต่เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสภาพอากาศที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แม้ว่าจะเป็นเทพเจ้าแห่งขุนเขา ถ้าสวรรค์ต้องการให้ฝนตกหรือให้มีโรคระบาด พวกเขาจะสามารถไปควบคุมได้อย่างไร”“นั่นน่ะสิ เดี๋ยวนี้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีก็ก้าวหน้าไปมาก คนที่ปลูกพืชผักผลต่าง ๆ ควรได้กำไรกันมากกว่านี้ แต่คนที่
Read More
บทที่ 6 กินคน
ฉันไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลยจริง ๆ! คาดไม่ถึงหลิวหลงถิงจะให้ฉันถวายตัวเป็นเครื่องเซ้นไหว้แด่เทพเจ้าแห่งขุนเขา!“ไม่ใช่ว่าการเซ้นไหว้เทพเจ้าแห่งขุนเขานี้จะต้องใช้เด็กผู้หญิงอายุสิบสามปีเต็มหรือ? ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ และก็คงไม่เข้าตาเทพแห่งขุนเขาหรอก” ฉันพูดกับหลิวหลงถิง“ทำได้แน่นอน ต่อให้เจ้าจะมีชีวิตอยู่มาหลายร้อยหลายพันปีแล้วก็ตาม มันก็เป็นแค่การประมาณอายุคร่าว ๆ เท่านั้น อายุสิบสามและยี่สิบปี หน้าตาไม่ต่างกันเลย แต่สิ่งที่ทำให้แบ่งแยกได้ก็คือลักษณะทางกายภาพของพวกเขา เด็กที่อายุต่ำกว่าสิบสามจะมีร่างกายที่เรียบเนียนเกลี้ยงเกลา เพียงแค่เจ้าต้องโกนขนที่อยู่ใต้คอลงไปของเจ้าให้หมด และแต่งตัวเหมือนเด็กผู้หญิง แบบนั้นถึงจะปลอมได้เหมือนจริง”ขนที่ขึ้นใต้คอลงไป นอกจากรักแร้แล้วก็ไม่ใช่ว่ามีที่ตรงนั้นอีกหรือ หลิวหลงถิงชายร่างใหญ่ยืนอยู่ข้างหน้าและพูดสิ่งเหล่านี้กับฉันหน้าตาเฉย ทำให้ฉันกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาทันที“นอกจากนี้วิธีนี้แล้ว ยังมีวิธีอื่นอีกหรือไม่?” ฉันถามหลิวหลงถิงอย่างเก้อเขินหลิวหลงถิงคงคาดเดาได้ว่าในใจฉันกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ก็ไม่ยอมลดราวาศอกให้ฉันเลย “ก็มีวิธีนี้ที่เป็นวิ
Read More
บทที่ 7 บุกลุกประเพณีที่ชั่วร้าย
“ท่านพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร? ท่านจะกินเลือดกินเนื้อของฉัน หรือว่าจะไปเข้าห้องหอกับฉัน?” ฉันถามชายหนุ่มก็คงเพราะได้รับอิทธิพลจากนิยายท่านประธานจอมเผด็จการไร้ยางอายเหล่านั้น ดังนั้นพูดกำกวมที่ว่า ข้าอยากกินเจ้า จึงมักจะทำให้คนอื่นคิดเลยเถิดกันไปใหญ่คงน่าจะเพราะคำถามของฉันมันดูตลก ชายคนนั้นวางมือที่ยกส้มขึ้นลง แล้วถามฉันด้วยความสนใจว่า “นี่เจ้าไม่กลัวข้าเลยหรอ? แม้แต่ร้องไห้ก็ยังไม่ร้องเลย”ฉันกลัวสิ! ฉันกลัวจนแทบอยากจะวิ่งลงจากภูเขาไปเสียตอนนี้เลย ใครจะไปอยากอยู่กับเทพที่ดูแปลก ๆ แบบนี้กัน ถ้าเขาต้องการจะฆ่าฉันล่ะก็ มันก็ทำได้ง่าย ๆ เหมือนบี้มดตัวหนึ่งเลยนะ แต่ฉันจะแสดงออกไปไม่ได้ว่าฉันกลัวเขามาก ถึงอย่างไรอีกสักครู่ฉันก็จะหลอกให้เขากินยาลูกกลอนลงไปอยู่แล้ว จึงพูดกับเทพขุนเขาไปว่า “เพราะท่านช่างหน้าตาดีขนาดนี้ ใครจะไปกลัวคนที่หน้าตาดีกันล่ะคะ?”จู่ ๆ ชายคนนั้นก็หัวเราะขึ้นมา พลางยื่นส้มในมือส่งให้ฉัน ดูเหมือนว่าเขาจะอารมณ์ดีมาก เขาเดินมานั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆ ฉัน พลันเอ่ย “น่าสนใจดีนะ ไหนบอกมาสิว่าข้าดูดีที่ตรงไหน?”ถ้าไม่ใช่ว่าฉันถูกขังอยู่ในวัดบนภูเขาแห่งนี้ หรือถ้าคนตรงหน้าไ
Read More
บทที่ 8 รอยจูบ
หรือว่าจิตวิญญาณของเทพเจ้าแห่งขุนเขามาประทับอยู่ในร่างฉันแล้ว?แต่ฉันก็รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ ถึงอย่างไรถ้าเขามาประทับอยู่ในร่างของฉัน หลิวหลงถิงก็ต้องสังเกตเห็นมันได้สิหลังจากที่งูหลายร้อยตัวกินเลือดกินเนื้อของเทพแห่งขุนเขาจนหมดแล้ว พวกมันก็ค่อย ๆ กลายเป็นควันและหายไปต่อหน้าต่อตาเราทันใดนั้นนอกเหนือจากคราบเลือดบนพื้นแล้ว ทุกอย่างภายในวิหารก็เงียบสงบลง มันเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของเราทั้งสองคน“อะแฮ่ม...!”ฉันใช้เสียงกระแอมในลำคอเพื่อดึงความสนใจจากหลิวหลงถิง และเตือนให้เขาไม่อย่าลืมว่าฉันยังติดอยู่ในสภาพนี่นะหลิวหลงถิงได้ยินเสียงของฉันก็หันกลับมองทันที เมื่อเห็นว่าฉันเอนตัวอยู่บนเก้าอี้ไม่สามารถพูดได้ แถมร่างกายก็ขยับไม่ได้ด้วย เขาก้เอ่ยถาม “ทำไมล่ะ เจ้าก็กินยาเม็ดนั้นด้วยหรือ?”มันก็ปกติไม่ใช่เหรอ? ถ้าฉันไม่กินยาเม็ดนั้นเข้าไป เขาจะมีโอกาสโจมตีเทพแห่งขุนเขาได้ยังไงล่ะ?แต่ในตอนนี้ฉันยังพูดไม่ได้อีก จึงได้แต่ใช้แรงส่งเสียงสะอื้นหนัก ๆ สองสามครั้ง เพื่อขอให้เขาช่วยฉันหาทางกลับสู่สภาพเดิมหลิวหลงถิงเข้าใจสิ่งที่ฉันหมายถึง ทันใดนั้นเขาเดินมาหาฉันและมองมาที่ฉันอย่างพินิจพิเ
Read More
บทที่ 9
ฉันยังเรียนไม่จบมหาลัยเลยนะ ไปให้ไปนัดบอดได้ยังไง? ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีข้าราชการสักกี่คนที่ยังโสดอยู่ ต่อให้ในสมัยนี้ยังมีคนหนุ่มสาวที่เชื่อในโชคลาภ แต่มันก็หาเจอยากมาก หรือว่าฉันคงต้องไปหาลุงวัยสามสิบสี่สิบปีแล้วแต่งงานกับเขาแทน?ความคิดนี้ช่างไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงเลย แต่ไม่มีวิธีไหนที่ดีไปกว่านี้แล้ว ฉันจึงถามแม่หมออิงว่ามีอะไรบ้างที่จะให้ฉันทำต่อ?เมื่อเห็นว่าฉันมีความตั้งใจอยากจะจัดการงานให้เธอ แม่หมออิงก็รีบก้มไปหากระดาษข้อมูลติดต่อสองสามใบในลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง แล้วบอกว่านี่เป็นสองสามบริษัทนี้ค่อนข้างเร่งด่วน แล้วก็ยังมีใบรายการส่งมาเมื่อเดือนที่แล้ว เธอไม่สะดวกออกไปข้างนอกจึงทำได้เพียงรบกวนฉันแทนเท่านั้นฉันพับข้อมูลเบอร์โทรศัพท์สองสามเบอร์ไว้ในมือ แต่ยังไม่ทันจะถามแม่หมออิงว่าเกิดอะไรขึ้นกับสิ่งเหล่านี้ ที่ด้านนอกก็มีคนร้องเรียกหาแม่หมอเสียงดัง ส่วนแม่หมออิงก็ใช้เสียงโทนต่ำด่าด้วยท่าทีรำคาญ เธอไม่มีเวลาคุยกับฉันอย่างละเอียด แต่บอกให้ฉันโทรไปหาพวกเขาเหล่านั้นแล้วบอกว่าเธอเป็นคนที่ฉันส่งมา และตอนท้ายยังมอบงานให้ฉันอีกสองสามเรื่อง ซึ่งล้วนแต่เป็นเรื่องที่เร่งด่วนมาก แล
Read More
บทที่ 10 กลิ่นคาวยังแรงอยู่ไหม
เมื่อเริ่มจะเข้าใจเรื่องราวคร่าว ๆ แล้ว หลังจากที่ฉันวางสายไปก็ได้สอบถามหลิวหลงถิงว่าพวกเราจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร เพราะท้ายที่สุดแล้วงูก็เป็นสัตว์ประเภทเดียวกันกับหลิวหลงถิงหลังจากที่หลิวหลงถิงฟังคำพูดของหม่าเจี้ยนกั๋วจบ สีหน้าของเขากลับไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ บอกฉันว่าจะไปจัดการกับพวกนั้น และไม่จำเป็นต้องเตรียมอะไรไปเลย เราสามารถเดินทางไปที่นั่นได้ทันทีที่พร้อมบ้านของหม่าเจี้ยนกั๋วห่างจากบ้านฉันมาก บ้านของเขาอยู่ที่เถียหลิง ฉันยังไม่ได้มีรถส่วนตัวจึงทำได้แค่จองตั๋วรถไฟเท่านั้น มันใช้เวลาห้าถึงหกชั่วโมงเลยนะ!ตอนแรกฉันคิดว่าตัวเองจะต้องทนทุกข์อยู่รถเพียงลำพัง ก็เลยไม่อยากออกไปไหนแล้ว ทว่าหลิวหลงถิงกลับบอกให้ฉันเตรียมกระเป๋าเดินทางให้เขาด้วย แล้วเขาก็จะขึ้นรถไปกับฉันเองนี่มันน่าอึดอัดเสียจริง แต่ฉันกลับไม่รู้สึกรังเกียจที่เขาจะไปกับฉันเลย แต่ทำไมเขาถึงอยากนั่งคันเดียวกันกับฉันด้วยล่ะ ตลอดทางฉันไม่มีอะไรจะพูดกับหลิวหลงถิง พวกเราสองคนนั่งด้วยกันเงียบ ๆ แบบนั้นไปจนสุดทางเพราะในเมื่อหลิวหลงถิงพูดออกมาแบบนี้แล้ว ฉันก็จะทำตามสิ่งที่เขาต้องการและนั่งรถไปพร้อมกันกับเขาและเนื่องจากมีเพ
Read More
DMCA.com Protection Status