The Billionaire's Secret Heir
ContemporaryHeir/HeirnessTwinsLove-TriangleArranged MarriageRunaway Bride/Groom
Spain – isang tahimik na parke. Isang araw na dapat ay tulad ng iba, ngunit isang pamilyar na presensya ang yumanig sa mundo ko.
"Mommy!"
Napalingon ako sa sigaw ni Selene, mabilis na tumatakbo palapit sa akin. Kasunod niya si Cassian, mahigpit na nakahawak sa kamay ng isang matangkad na lalaki. Isang lalaki na hindi ko kailanman inakalang muli kong makikita.
Nanlamig ang buong katawan ko. Hindi maaari.
Dahan-dahan siyang lumuhod, bahagyang tinatapik ang ulo ni Cassian bago bumaling sa akin.
"They got lost," malamig ngunit malalim ang tono niya. "I figured their mother would be worried."
Napalunok ako, hindi makapagsalita. Alam kong nakita niya. Alam kong ramdam niya.
"You…" bulong ko, halos hindi lumalabas ang boses ko.
Ngunit bago pa ako makakilos, isang mas mabigat na presensya ang lumunod sa paligid.
"Seraphina!"
Napapitlag ako nang marinig ang boses ng taong matagal ko nang tinakasan. Si Daddy kasama si Mommy… at si Victor Alaric Vasquez.
Malamig ang titig ni Daddy nang mapadako ang tingin niya sa kambal.
"Who are these children?" malamig niyang tanong.
Bago pa ako makasagot, isang malakas na tinig ang pumuno sa hangin.
"They're mine."
Napalingon ako sa kanya sa lalaking minsan ko lang nakilala ngunit ngayo'y handang ipaglaban ako.
読む
Chapter: CHAPTER 66 SERAPHINA POV Ang unang putok ay parang kidlat na sumira sa katahimikan ng gabi—mabilis, nakakabingi, at walang babala. Pero bago pa man tuluyang sumabog ang kaguluhan, gumalaw na ako. Hindi ako nag-isip. Hindi na kailangan. Ang katawan ko na mismo ang kumikilos—sanay, matalim, at eksakto. Dumapa ako sa lupa habang dumaan ang unang bugso ng bala sa itaas ko. Narinig ko ang pagkapunit ng hangin, ang pagtili ng metal, at ang sabay-sabay na sigaw ng mga tauhan namin. Ambush. Pero hindi kami basta-basta bibigay. “Left flank, cover!” sigaw ko, mabilis na gumulong patungo sa likod ng isang malaking bato. Sumilip ako sandali—tatlo sa kanila ang papalapit, maingat pero agresibo. Hindi sila basta sumusugod; may sistema ang galaw nila. Coordinated. Controlled. “Hindi lang sila basta tauhan…” bulong ko sa sarili. They were trained. Mas lalong naging malinaw sa akin kung gaano ka-delikado ang sitwasyon. Huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili ko sa gitna ng kaguluhan.
最終更新日: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 65 THIRD PERSON POV Ang gabi ay tila humigpit ang yakap sa paligid, parang ayaw pakawalan ang bawat aninong gumagalaw sa ilalim ng dilim. Sa gitna ng kagubatan, kung saan ang hangin ay malamig at mabigat, dahan-dahang umusad ang strike team nina Caelum at Seraphina—mga aninong halos hindi makita, ngunit bawat hakbang ay puno ng layunin. Walang nagsasalita. Tanging ang mahihinang kaluskos ng mga dahon at ang sabay-sabay na paghinga ng mga bihasang mandirigma ang maririnig. Ang tensyon ay parang isang manipis na sinulid—isang maling galaw lang, at puputok ito anumang oras. Nasa unahan si Caelum, ang kanyang mga mata ay matalim, sinisiyasat ang bawat sulok ng paligid. Sa likod niya, si Seraphina—kasing tahimik ngunit kasing delikado. Ang kanilang presensya ay parang dalawang puwersang hindi mapipigilan kapag nagsama. “Malapit na,” bulong ni Marco mula sa likuran, sapat lang para marinig ng grupo. Tumango si Caelum, hindi lumilingon. Ramdam niya rin iyon. Ang kakaibang bigat sa hangin
最終更新日: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 64STILL CAELUM POV Tahimik ang gabi, pero hindi ito ang uri ng katahimikan na nagbibigay ng kapayapaan. Ito ang katahimikang may tinatagong panganib—parang bagyong naghihintay lang ng tamang sandali para manalasa. Nakatayo ako sa balkonahe, tanaw ang madilim na kagubatan sa paligid. Sa malayo, may mga ilaw na paminsan-minsang kumikislap—mga signal, galaw ng tauhan namin, at marahil… galaw din ng kalaban. Hindi na ako sigurado kung alin ang alin. “Hindi ka pa natutulog.” Hindi ko na kailangang lumingon para malaman kung sino iyon. “Hindi rin ikaw,” sagot ko, bahagyang ngumiti kahit hindi niya nakikita. Lumapit si Seraphina sa tabi ko, tahimik ngunit ramdam ang presensya. Ilang segundo kaming magkatabing nakatingin sa dilim—parang pareho naming sinusubukang hanapin kung nasaan ang susunod na panganib. “Iniisip mo pa rin siya,” sabi niya. Hindi iyon tanong. Isa iyong katotohanan. “Alaric doesn’t make careless moves,” sagot ko. “Lahat ng ginagawa niya, may dahilan. Kahit ang pagp
最終更新日: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 63 CAELUM POV “Shit…” Ilang segundo akong natigilan matapos marinig ang balitang dumating—parang biglang bumagal ang mundo sa paligid ko habang unti-unting nagsi-sink in ang ibig sabihin ng lahat. Hindi ito simpleng galaw ng kalaban. Hindi ito basta pananakot. Isa itong malinaw na deklarasyon—handa na silang umatake. At mas malala… mas handa sila kaysa sa inaasahan ko. Mariin kong kinuyom ang kamao ko habang nakatingin sa mapa na nakalatag sa mesa. Ang mga pulang marka na inilagay namin kanina—mga posisyon ng patibong, ruta ng paglusob, fallback points—biglang nagmukhang kulang. Parang may kulang. Parang may hindi kami nakita. “Caelum…” Napalingon ako kay Seraphina nang marinig ko ang mahina ngunit matatag niyang boses. Nakatingin siya sa akin, ang mga mata niya puno ng pag-aalala pero hindi natitinag. Hindi siya takot—at iyon ang dahilan kung bakit mas lalo akong kinabahan. Dahil kung siya mismo, na sanay sa ganitong sitwasyon, ay nag-aalala… ibig sabihin seryoso na talaga ito.
最終更新日: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 62STILL ALARIC POV Tahimik ang silid, pero hindi tahimik ang isip ko. Hindi kailanman. Sa bawat galaw na nakikita ko sa monitor, mas lalo akong nagigising—hindi dahil sa adrenaline, kundi dahil sa kasiyahan ng kontrol. Hindi ko kailangan sumugod. Hindi ko kailangan sumigaw ng utos. Sapat na ang isang galaw. Isang desisyon. Isang maling hakbang nila. At matatapos ang lahat. Napangiti ako habang pinagmamasdan ang pag-usad nila papasok sa mas malalim na bahagi ng teritoryo. Eksakto sa inaasahan ko. Walang sablay. Walang paglihis. Parang sinusundan nila ang script na ako mismo ang sumulat. “Magaling…” bulong ko, halos puri, pero may halong panunuya. “Pero hindi pa sapat.” Pinindot ko ang isang button sa gilid ng mesa. Sa isa sa mga monitor, nagbago ang feed—isang hallway. Mahaba. Madilim. Walang tao. Pero hindi ibig sabihin noon, walang laman. May isa pang tauhan ang pumasok sa silid. Mas mataas ang ranggo. Mas seryoso ang tindig. “Sir,” sabi niya, diretso. “May confirmatio
最終更新日: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 62ALARIC POV Akala n’yo hindi ko alam? Mahina ang ilaw sa silid ko sadyang gano’n. Ayoko ng maliwanag. Mas malinaw mag-isip sa dilim, mas madaling makita ang galaw ng mga taong akala nila nakatago sila. Sa harap ko, nakabukas ang tatlong monitor. Iba’t ibang feed. Iba’t ibang anggulo. Iba’t ibang lugar. At sa bawat isa may bakas nila napangiti ako, dahan-dahan. “Akala n’yo…” bulong ko, halos marinig ko ang sarili kong tawa sa katahimikan. Hindi ko sila hinabol hindi ko sila hinayaan na makatakas. Hinayaan ko silang mag-isip na nakatakas sila. Magkaiba ‘yon sa kaliwang monitor, may maliit na ilaw na kumikislap tracker. Hindi nila alam kung kailan ko iyon inilagay. Hindi nila naramdaman. Hindi nila napansin. Pero naroon iyon. Tahimik. Matiyaga. Gaya ko tumayo ako at lumapit sa mesa kung saan nakalatag ang mga file. Mga pangalan. Mga larawan. Mga koneksyon. Caelum, Seraphina. Dati, simpleng target lang sila. Ngayon? Interesante na sila. “Ang bilis n’yong matuto,” sabi ko, pinulot an
最終更新日: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 11RYNZ POVPagbukas ko ng pinto wala literal na wala, isang service crew lang ang nakatayo sa harap ko, hawak ang tray na may pagkain. Nakayuko pa ito, halatang kinakabahan.“Good evening, sir… room service po” Napapikit ako nang mariin napahinga nang malalim. At doon ko narealize ano ba ‘yon, Rynz…?“I didn’t order anything,” malamig kong sabi.“Ahhh... s-sorry po, sir! Baka po nagkamali lang ng room” Napasapo ako sa noo ko, inis na inis.“Next time, make sure,” dagdag ko. “Or I’ll report this to your manager.”“Sorry po, sir! Hindi na po mauulit!” Tumango ako nang bahagya at hindi na nag-aksaya ng oras. Bogssshhhh..... Isinara ko ang pinto at sumandal ako roon tahimik pero sa loob ko magulo.“Hallucination lang ‘yon…” bulong ko sa sarili ko. “Pagod ka lang, Rynz. Overthinking.” Pero bakit ganon? Ang linaw ng narinig ko, Ang linaw ng nakita ko, Yung anino, Yung kwintas parehong-pareho napailing ako.“Enough.” Lumakad ako papunta sa kama at basta na lang bumagsak doon nakatingin sa kisa
最終更新日: 2026-08-07
Chapter: CHAPTER 10THIRD PERSON POV Mabigat ang hangin sa loob ng eroplano tahimik si Rynz, nakaupo sa business class, habang mahigpit na hawak ang maliit na pendant sa kanyang palad. Ilang oras na ang byahe, pero ni isang segundo, hindi niya ito binitawan parang doon nakasalalay ang lahat ng sagot na matagal na niyang hinahanap. “Good afternoon, ladies and gentlemen,” mahinahong boses ng captain ang pumuno sa cabin. “This is your captain speaking. We are now cruising at 35,000 feet and expected to arrive in Cebu in approximately one hour. Weather is clear, and we hope you enjoy the rest of your flight.” Kasunod noon, ang malambing na ngiti ng flight attendant habang naglalakad sa aisle. “Sir, would you like something to drink?” tanong nito kay Rynz hindi siya agad sumagot. Nakatingin lang siya sa labas ng bintana sa ulap sa kawalan. “Sir?” Napakurap siya, saka bahagyang umiling. “No. I’m fine.” Ngumiti ang flight attendant at tumango bago tuluyang lumayo. Pero hindi napansin ni Rynz ang lahat ng iy
最終更新日: 2026-08-06
Chapter: CHAPTER 8RYNZ POVHanggang ngayon… hindi ko pa rin siya nahahanap. Ilang buwan na ang lumipas, pero nananatili pa rin siyang misteryo sa buhay ko parang multong dumaan, pero nag-iwan ng bakas na hindi ko kayang burahin. Mahigpit kong hinawakan ang kwintas sa palad ko 'yung pendant…YRNN.“Sir, nandito na po ‘yung reports for this quarter.” Naputol ang pag-iisip ko nang pumasok ang secretary ko.“Leave it there,” malamig kong sagot, hindi man lang siya nilingon. Narinig ko ang mahinang pagtapik ng mga papel sa mesa ko, kasunod ang marahang pagsara ng pinto.Tahimik ulit lumapit ako sa glass window ng opisina ko. Mula sa taas ng building, tanaw ko ang buong siyudad mga ilaw, mga sasakyan, mga taong abala sa kani-kanilang buhay. At ako? Nakatayo dito may lahat pero may hinahanap.“Kung sino ka man…” bulong ko habang pinagmamasdan ang pendant, “mahahanap din kita.” Hindi ko alam kung bakit, Hindi ko alam kung anong meron sa babaeng ‘yon. Isang gabi lang ,Isang gabing hindi ko man lang nakita ang
最終更新日: 2026-08-06
Chapter: CHAPTER 7STILL SYRNN POVHalos hindi pa bumababa ang kaba sa dibdib ko nang biglang bumalik yung lalaking naka-hoodie.“Mi—Miks…” mahina kong tawag, parang mawawalan na ako ng boses. Napalingon si Miks, hawak pa rin ang kalahating mangga. “Ano na naman, girl? May multo na naman ba”Natigil siya kasi paparating na ‘yung lalaki diretso walang lingon-lingon. At sa totoo lang… parang mas lalong lumakas ang tibok ng puso ko hindi ko alam kung bakit.“Hoy! Sino ka ba talaga?!” sigaw ni Miks, nakahanda pang ihagis ang mangga na parang granada. Pero biglang tinanggal ng lalaki ang hoodie niya at sa isang iglap—“BABE?!” Sigaw iyon ni Miks napaatras ako.Ha? Babe?! “Anong babe?!” napatingin ako kay Miks, gulat na gulat. At bago pa ako makareact tumakbo si Miks. Hindi… hindi lang basta tumakbo PARANG KABAYO. Literal pa-talon-talon pa siya habang sumisigaw.“RICAN ANGELOOOOOO!!!” Ako naman napanganga.“Anong klaseng entrance ‘yon?!” bulong ko sa sarili ko yung lalaki este si Rican Angel napakunot ang noo
最終更新日: 2026-08-04
Chapter: CHAPTER 6SYRNN POV Hindi ko akalaing darating ako sa puntong ganito tahimik, payapa, at may konting saya sa gitna ng lahat ng sakit na pinagdaanan ko. Simula nang dumating ako rito sa probinsya ni Miks sa Cebu, pakiramdam ko unti-unti akong binubuo ulit. Parang bawat hangin na dumadampi sa balat ko ay nagdadala ng panibagong pag-asa. At kahit may takot pa rin sa dibdib ko, pinipilit kong ngumiti… para sa sarili ko, at para sa batang dinadala ko. “Girl, gising ka na ba?!” sigaw ni Miks mula sa labas ng kwarto. Napapikit ako sabay buntong-hininga. “Oo na… sandali lang…” Pero bago pa ako makabangon, bigla akong napahawak sa bibig ko. “Ughhhh!” Mabilis akong tumakbo palabas ng kwarto at diretso sa CR. “Girl?! Hoy anong nangyayari sa’yo?!” sunod-sunod na katok ni Miks. “Suka…!” hirap kong sagot. “OMG! Wait lang ha, ikukuha kita ng tubig! Wag ka munang mamatay diyan, wala pa akong jowa!” Kahit nahihilo ako, napatawa ako ng mahina. Ganito talaga si Miks kahit seryoso na ang sitwasyon, nagagaw
最終更新日: 2026-08-04
Chapter: CHAPTER 5STILL THIRD PERSON POVDahan-dahang nagmulat ng mga mata si Syrnn. Sumalubong agad ang puting kisame ng ospital, kasabay ng mahinang tunog ng monitor sa tabi niya.“Girl… gising ka na… Napalingon siya sa kanan nandoon si Miks nakaupo sa tabi ng kama, hawak ang kamay niya. Namumugto ang mata nito, halatang hindi natulog nang maayos.“Miks…” mahina niyang tawag.“Shh… okay ka na,” agad na sagot nito, pilit ngumiti. “Nandito lang ako. Napapikit si Syrnn sandali, pilit inaalala ang nangyari Hanggang sa biglang bumalik ang alaala a ng ama niya, ang suntok at ang sakit nanlaki ang mata niya.“Miks… si Tatay”“Don’t worry,” mabilis na sagot ni Miks, mahigpit ang hawak sa kamay niya. “Wala siya dito. Hindi ka niya maabot dito. Tahimik sandali si Syrnn pero hindi nawala ang takot sa mga mata niya. Maya-maya, pumasok ang doktor. Sinuri siya, kinausap si Miks, at ipinaliwanag ang kalagayan niya.“May mga pasa siya sa katawan,” sabi ng doktor, seryoso. “At base sa findings… matagal na siyang inaa
最終更新日: 2026-07-28
ログイン
