LOGINSpain – isang tahimik na parke. Isang araw na dapat ay tulad ng iba, ngunit isang pamilyar na presensya ang yumanig sa mundo ko. "Mommy!" Napalingon ako sa sigaw ni Selene, mabilis na tumatakbo palapit sa akin. Kasunod niya si Cassian, mahigpit na nakahawak sa kamay ng isang matangkad na lalaki. Isang lalaki na hindi ko kailanman inakalang muli kong makikita. Nanlamig ang buong katawan ko. Hindi maaari. Dahan-dahan siyang lumuhod, bahagyang tinatapik ang ulo ni Cassian bago bumaling sa akin. "They got lost," malamig ngunit malalim ang tono niya. "I figured their mother would be worried." Napalunok ako, hindi makapagsalita. Alam kong nakita niya. Alam kong ramdam niya. "You…" bulong ko, halos hindi lumalabas ang boses ko. Ngunit bago pa ako makakilos, isang mas mabigat na presensya ang lumunod sa paligid. "Seraphina!" Napapitlag ako nang marinig ang boses ng taong matagal ko nang tinakasan. Si Daddy kasama si Mommy… at si Victor Alaric Vasquez. Malamig ang titig ni Daddy nang mapadako ang tingin niya sa kambal. "Who are these children?" malamig niyang tanong. Bago pa ako makasagot, isang malakas na tinig ang pumuno sa hangin. "They're mine." Napalingon ako sa kanya sa lalaking minsan ko lang nakilala ngunit ngayo'y handang ipaglaban ako.
View MoreSERAPHINA POV Ang unang putok ay parang kidlat na sumira sa katahimikan ng gabi—mabilis, nakakabingi, at walang babala. Pero bago pa man tuluyang sumabog ang kaguluhan, gumalaw na ako. Hindi ako nag-isip. Hindi na kailangan. Ang katawan ko na mismo ang kumikilos—sanay, matalim, at eksakto. Dumapa ako sa lupa habang dumaan ang unang bugso ng bala sa itaas ko. Narinig ko ang pagkapunit ng hangin, ang pagtili ng metal, at ang sabay-sabay na sigaw ng mga tauhan namin. Ambush. Pero hindi kami basta-basta bibigay. “Left flank, cover!” sigaw ko, mabilis na gumulong patungo sa likod ng isang malaking bato. Sumilip ako sandali—tatlo sa kanila ang papalapit, maingat pero agresibo. Hindi sila basta sumusugod; may sistema ang galaw nila. Coordinated. Controlled. “Hindi lang sila basta tauhan…” bulong ko sa sarili. They were trained. Mas lalong naging malinaw sa akin kung gaano ka-delikado ang sitwasyon. Huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili ko sa gitna ng kaguluhan.
THIRD PERSON POV Ang gabi ay tila humigpit ang yakap sa paligid, parang ayaw pakawalan ang bawat aninong gumagalaw sa ilalim ng dilim. Sa gitna ng kagubatan, kung saan ang hangin ay malamig at mabigat, dahan-dahang umusad ang strike team nina Caelum at Seraphina—mga aninong halos hindi makita, ngunit bawat hakbang ay puno ng layunin. Walang nagsasalita. Tanging ang mahihinang kaluskos ng mga dahon at ang sabay-sabay na paghinga ng mga bihasang mandirigma ang maririnig. Ang tensyon ay parang isang manipis na sinulid—isang maling galaw lang, at puputok ito anumang oras. Nasa unahan si Caelum, ang kanyang mga mata ay matalim, sinisiyasat ang bawat sulok ng paligid. Sa likod niya, si Seraphina—kasing tahimik ngunit kasing delikado. Ang kanilang presensya ay parang dalawang puwersang hindi mapipigilan kapag nagsama. “Malapit na,” bulong ni Marco mula sa likuran, sapat lang para marinig ng grupo. Tumango si Caelum, hindi lumilingon. Ramdam niya rin iyon. Ang kakaibang bigat sa hangin
STILL CAELUM POV Tahimik ang gabi, pero hindi ito ang uri ng katahimikan na nagbibigay ng kapayapaan. Ito ang katahimikang may tinatagong panganib—parang bagyong naghihintay lang ng tamang sandali para manalasa. Nakatayo ako sa balkonahe, tanaw ang madilim na kagubatan sa paligid. Sa malayo, may mga ilaw na paminsan-minsang kumikislap—mga signal, galaw ng tauhan namin, at marahil… galaw din ng kalaban. Hindi na ako sigurado kung alin ang alin. “Hindi ka pa natutulog.” Hindi ko na kailangang lumingon para malaman kung sino iyon. “Hindi rin ikaw,” sagot ko, bahagyang ngumiti kahit hindi niya nakikita. Lumapit si Seraphina sa tabi ko, tahimik ngunit ramdam ang presensya. Ilang segundo kaming magkatabing nakatingin sa dilim—parang pareho naming sinusubukang hanapin kung nasaan ang susunod na panganib. “Iniisip mo pa rin siya,” sabi niya. Hindi iyon tanong. Isa iyong katotohanan. “Alaric doesn’t make careless moves,” sagot ko. “Lahat ng ginagawa niya, may dahilan. Kahit ang pagp
CAELUM POV “Shit…” Ilang segundo akong natigilan matapos marinig ang balitang dumating—parang biglang bumagal ang mundo sa paligid ko habang unti-unting nagsi-sink in ang ibig sabihin ng lahat. Hindi ito simpleng galaw ng kalaban. Hindi ito basta pananakot. Isa itong malinaw na deklarasyon—handa na silang umatake. At mas malala… mas handa sila kaysa sa inaasahan ko. Mariin kong kinuyom ang kamao ko habang nakatingin sa mapa na nakalatag sa mesa. Ang mga pulang marka na inilagay namin kanina—mga posisyon ng patibong, ruta ng paglusob, fallback points—biglang nagmukhang kulang. Parang may kulang. Parang may hindi kami nakita. “Caelum…” Napalingon ako kay Seraphina nang marinig ko ang mahina ngunit matatag niyang boses. Nakatingin siya sa akin, ang mga mata niya puno ng pag-aalala pero hindi natitinag. Hindi siya takot—at iyon ang dahilan kung bakit mas lalo akong kinabahan. Dahil kung siya mismo, na sanay sa ganitong sitwasyon, ay nag-aalala… ibig sabihin seryoso na talaga ito.
Seraphina's POVNaalimpungatan ako sa sinag ng araw na dumadampi sa aking balat. Masakit ang buong katawan ko, dulot ng gabi ng matinding pagnanasa at pagkalimot sa mundo. Bumaling ako sa tabi at nakita siyang mahimbing pa ring natutulog—si Caelum Darius Velasco. Ang lalaking sumagip sa akin mula s
Third Person POV Hatinggabi na, pero hindi pa rin humuhupa ang init sa loob ng hotel room. Sa pagitan ng malalim na paghinga at mahihinang ungol, muling bumalot ang kanilang katawan sa isa’t isa—wala nang distansyang namamagitan, wala nang hadlang sa pagitan ng kanilang mga balat. Nakahawak si Ca
CAELUM'S POVPagkasara ng pinto ng hotel room, wala nang ibang nasa isip ko kundi siya.Si Seraphina Montefiore.Ang babaeng ngayon ko lang nakilala pero parang hinila ako sa isang mundong hindi ko kayang takasan. Hindi ko na kayang tiisin ang tensyon sa pagitan namin.Humakbang ako palapit sa kany
SERAPHINA POV No! I can't!"Seraphina, lower your voice!" matigas na utos ng aking ama, si Don Alejandro Montefiore, habang mariing nakatitig sa akin. Katabi niya si Mommy—si Estella Montefiore—ang babaeng lumuluha ngunit walang ginagawa para ipagtanggol ako. At sa harapan ko, si Victor Alaric Vas






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore